" 1.
Wat mij opvalt is dat Blixem de eerste paar minuten in een nieuwe situatie (ik kom thuis na mijn werk, baasje komt thuis) even hyper is.
Ze pakt wel redelijk snel haar rust terug (er mag natuurlijk wel iets inzitten voor een dametje van net 1 jaar).
Op dit moment negeren we dit gedrag en belonen haar bij rust.
Is dit een goede manier?
2.
Wij wonen in een appartement.
Ingang, hal, deur naar de logeerkamer, keuken en de deur naar de woonkamer.
Na de woonkamer komt een klein halletje met nog eens 2 slaapkamers (van ons en mijn zoon) en de badkamer.
Blixem slaapt 's nachts in de bench (Jack slaapt bij ons op bed).
De bench van Blixem staat in de woonkamer. Wanneer 's morgens de wekker gaat van mijn man wordt Blixem ook wakker en gaat tekeer in de bench. Dit is 's morgens om 4.45 uur.
Nu denk ik aan 2 opties:
- de bench in de logeerkamer zetten zodat Blixem weinig meekrijgt midden in de nacht.
- Blixem uit de bench laten (niet op onze slaapkamer omdat ze een gigantische spring-in-het-veld is. Dan kan ze samen met Jack in de woonkamer slapen (als ik wegga is Blixem ook los in de woonkamer)
Graag jullie advies hierin. "
Ik weet niet of je er wat aan hebt, maar goed, misschien kun je er wat mee ;).
Punt 1: Ik zou haar negeren bij het binnenkomen etc. Een normale begroeting hoort ook op een normale manier te gaan. En natuurlijk kan ze enthousiast zijn, juist daarom zou ik het eerst negeren en er niet op in gaan. Als ze rustig is, kun je haar even aanhalen. Dus zoals jullie het nu doen, doen jullie het m.i. goed. Zo beloon je ook niet het drukke gedrag, en gun je haar ook de tijd om weer even rustig in het koppie te worden.
Punt 2: Eigenlijk is het niet eerlijk hoe het nu gaat... Jullie Jack heeft nu een hele bevoorrechte positie en die heeft Blixem niet. Als ze er geen problemen mee heeft, is er ook niks aan het handje. Maar het kan wel zijn dat als ze wat langer bij jullie is, ze er wel problemen mee krijgt. Dit is denk ik iets om in het achterhoofd te houden.
Wat betreft het blaffen, luistert ze naar correcties? In de zin van: als jij met je stem en houding duidelijk maakt dat iets niet mag, luistert ze daar dan naar, of gaat ze domweg verder met wat ze doet? Ik geloof niet dat de twee opties die je beschrijft een goed idee zijn. Optie 1 is gewoon ervoor zorgen dat ze het niet mee krijgt, maar zo kan ze ook niet de mogelijkheid krijgen om te leren wat goed gedrag is. Opvoeden is ook fouten laten maken, zodat je aan kunt geven welk gedrag je juist wel of niet van haar wilt zien. Optie twee zou ik helemaal niet doen, omdat je haar gedrag dan beloont. "Ik doe gek, en dus mag ik uit de bench."
Wat ik zou doen (en daarom vroeg ik of ze luistert naar correcties), is verbaal corrigeren. En dat mag best op een luidere, lage toon. "Blixem! Stil!." Het is helemaal niet erg om op dit punt een grens aan te geven, ook dat hoort bij opvoeden. En als ze stil is, ook gewoon zo laten en niet beginnen met verbale beloningen etc. Dat is nergens voor nodig. Cru gezegd is het uitblijven van een correctie al een beloning an sich. Bovendien werkt belonen juist vaak averechts, omdat de hond dan precies weer doet wat je juist wilt voorkomen. Als jij bijvoorbeeld bij het afleren van het springen, eerst 'nee' zegt, en Blixem stopt met springen. En daarna zeg je heel blij 'goed zo!', wat is dan het eerste wat ze doet? Springen natuurlijk! Terwijl je in zo'n situatie beter geen beloning kunt geven, want ze kan die beloning helemaal nog niet aan, omdat ze dan direct wel hyper word... Zo is het ook met blaffen in de bench. Verbaal corrigeren. Luistert ze? Prima, mooi zo laten. Het uitblijven van nog een verbale correctie, is de beloning voor het goede gedrag.
Leuk voorbeeldje: een vriendin van mij heeft twee honden uit Roemenie opgevangen. De ene is ontzettend claimerig, alles is van haar. Nu waren wij laatst in de bijkeuken vlees aan het sorteren (we bestellen samen vlees), en claimde ze het vlees richting de andere hond dat die niet bij het vlees mocht komen. Ik heb haar verbaal uit de bijkeuken gestuurd, en met mijn been haar als het ware voorzichtig eruit geduwd (ze is mishandeld geweest, dus ging direct op de grond liggen). Dat ze ging liggen maakt mij niet uit, ik doe haar geen pijn. Maar ze moest wel uit de bijkeuken. Toen ze er uit was, zou ze er direct weer in stappen, dus heb ik verbaal gecorrigeerd en haar er weer uit geduwd. Telkens als ze een poot over de drempel zette, heb ik haar met een verbaal "terug" er weer uit gestuurd, eventueel voorzichtig met mijn been even geholpen door haar terug te schuiven. Zo maakte ik zonder een harde, fysieke correctie duidelijk dat de drempel een grens was waar ze niet over mocht. Op een gegeven moment had ze het door. Maar elke keer als ze dan weer van de drempel af stapte, beloonde mijn vriendin verbaal. En boem! Dan zou ze weer snel naar binnen lopen, terwijl dat niet de bedoeling was. Dit zag mijn vriendin ook in, en ze heeft niet meer beloond. Raad eens, binnen no time was duidelijk dat ze niet binnen mocht komen. En dat heeft ze ook niet meer gedaan. Zonder harde correcties of beloningen.
Ik weet dat veel mensen alles belonen (het zij verbaal, het zij met lekkere dingen of een speeltje), maar persoonlijk houd ik daar niet zo van. Opvoeden doe je door zowel te belonen, als te corrigeren. En soms door juist alléén te belonen, of corrigeren. Maar goed, dat werkt voor mij :). Dat hoeft niet voor jou te werken. Dus doe er mee wat je wilt, en misschien heb je er wat aan!
Reageren
