Jenna is net 10 maanden en is tegenwoordig heel verbaal.
Ze was al heel verbaal. Ze jammerde bv altijd al als ze buiten moest of ergens boven op wilde, of als er een bal ergens vast lag en ik moest komen helpen.
Nu zit ze vaak s avonds naar mij te kijken en te jammeren/huilen.
Ik begrijp niet wat ze dan wil.
Ook 's nachts begint ze in het midden van de nacht te jammeren. 's nachts reageer ik er niet op. Maar overdag reageer ik er meestal wel op (omdat ze het dus gebruikt om buiten te mogen gaan e.d.)
Mijn vraag is of dit geen angst/stress symptomen zijn? Haar niveau van activiteit is hetzelfde gebleven.
Ze is over het algemeen niet zo dapper en heeft dus best veel stress van buiten te komen. We gaan dan ook alleen wandelen op momenten dat we eigenlijk niemand tegen gaan komen, maar ze is continu op haar hoede van ritselende blaadjes. Hier zijn we aan aan het werken trouwens.
Wat moet ik doen met dat jammeren? (Ik kan het wel eens filmen als dat zou helpen)
edit: correctie op alleen wandelen: hiermee bedoelde ik de gewone dagelijkse wandelingen, naast haar normale activiteiten op hondenschool e.d. Ze komt wel zeker in contact met honden en mensen, maar de schrik-factor van plotseling iemand die verschijnt op straat, die ga ik uit de weg.


Reageren

Impuls controle is nog niet helemaal op punt bij haar nee.