Hoi hoi,
Ik weet niet of jullie mijn topic waarom mag ik er niet bij blijven nog kunnen herinneren maar gister is het gebeurd mijn meisje is gestereliseerd. Dankzij jullie reackties heb ik duidelijk kunnen maken aan de da dat ik erbij wilde blijven tot ze sliep. Hier werd gelukkig niet moeilijk om gedaan!!
Ik zal hier even vertellen hoe het allemaal verlopen is.
De ochtend.
Eerst indy lekker uitgelaten en nog even laten springen en rennen.
daarna naar de dierenarts gegaan. Indy werd onderzocht en gewogen. Toen werd er mij uitgelegd hoe het zou gaan in de wachtkamer als ik haar op schoot had. Dat ze een beetje zou kunnen wankelen en dat ze misselijk zou kunnen worden.
Toen kreeg indy haar spuitje en ben ik met haar naar de wachtkamer gelopen. Hier zijn we rustig gaan zitten en indd indy ging met haar hoofdje op een neer.
Heel raar zag dat er uit. Toen ging ze liggen en zakte rustig weg. De da kwam om te kijken en vond dat ze goed sliep. Hij heeft haar uit mijn armen overgenomen. DIt zag er heel raar uit. Net alsof ze helemaal verlamd was. wij konden toen gaan
De middag
We mochten om half 3 indy op komen halen. Eerst kreeg ik uitleg over de pijnstillers en de anti biotica. TOen werd indy gehaald. Normaal als ze mij ziet word ze helemaal gek en vliegt op me af. Nu niet. ze bleef in die vrouw haar armen zitten en keek echt zo van "jou ken ik maar ben te moe om bij je te komen"
Toen heb ik haar overgenomen en mee naar huis genomen. Lekker in een plaid gewikkeld. Thuis haar even op het gras gezet om een plasje te laten doen. Ze wankelde nog wel een beetje maar het lukte haar redelijk om te hurken en een plasje te doen.
Thuis wist ze niet hoe ze moest gaan liggen en bleef zo half zittend liggen. Raar gezicht. Ik merkte wel dat ze pijn had en ze was echt nog heeel erg duf.
En was erg koud. Heb haar in dekens gewikkeld en en kruik erbij gelegd zodat ze goed kon opwarmen.
de avond
Indy bleef erg duf. Heeft wel gegeten en dat ging erg goed. Geen problemen mee. maar nog steeds zooo duf. Normaal loopt ze me echt overal achterna maar nu dus niet. dat was wel een rare gewaarwording voor mij. Ineens geen hond achter je aan.. Ik merkte dat ze wel pijn had maar de da had gezecht dat ik de dag erop mocht beginnen met pijnstillers. DIt vond ik te lang duren dus heb het noodnr van de arts gebeld. Eerst me zelf een paar keer verontschuldigd dat ik daar over belde maar dat ik gewoon niet wist of ik haar al een pijnstiller mocht geven. Hele lieve arts die mij groot gelijk gaf dat ik belde. En ik mocht een pijnstiller geven.
De nacht.
Ik heb een rotnacht gehad en ben heel vaak wakker geweest. Mevr lag heerlijk te slapen niks aan de hand.
De ochtend.
Mevr was wakker en vrolijk. Heeft goed gegeten en de pijnstiller en antibiotica ook goed op. zonder problemen. Nog even buiten geweest en dat ging ook goed.
Had alleen wel het idee dat poepen een beetje pijn deed dus even in de gaten houden.
Zo is het dus allemaal verlopen!
xxxxxxx femke en een pootje van indy



3 doggies
en dat je ook bij Indy bent gebleven, ja rare gewaarwording is het he.









