Zo stil,
Dat wij wel weten dat dit zo blijft
Voor altijd,voor altijd en een leven lang,het is,Zo stil
Dat wij het voelde in ons lijf
Geen pen, die ooit nog dit gevoel beschrijven kan.
Zo Stil
Dat alle klokken zwegen
De tijd stond onbeweeglijk
Zo stil en zo hulpeloos verloren ging je weg.
Ik heb zoveel gehoord en toch komt niets meer bij me aan.
En dat is dus waarom ik 's nachts niet slapen kan.
Al schreef ik duizend zinnen over dit gemis,
Dan nog zou ik niet weten,
Waarom toch,dit gevoel voor altijd is.
Zo hard,
De uren na de klap dreunde zo na,
Dat niets nog,te bevatten en te begrijpen is,het is zo hard.
Dat alles wat we dachten,ons alleen maar leegte bracht.
Zo moe en zo verslagen zijn wij.
Nu de stilte bij ons is in plaats van jij
Al schreef ik duizend regels over dit gemis,
Dan nog zou ik niet weten,
Waarom toch,dit gevoel voor altijd is, Zo stil.
Hoewel ik je nog iedere dag mis,
En waar je nu ook zijn mag,
Echt het is me helder,
Dat stilte nu ons lot geworden is.