Hallo!
Eindelijk kregen mijn vriend (Domenique) en ik een nieuw huisje toegewezen. Top! Want naast dat wij meer ruimte kregen, mogen wij nu ook huisdieren houden. Gelukkiger konden wij niet zijn, want na allebei met honden opgegroeid te zijn, willen wij niets liever als weer een hondenvriendje in huis. En toen begon onze zoektocht. Ik ben eigenlijk vooral gaan zoeken op internet. Marktplaats, sites van asielen, verhuisdieren. Soort en afkomst waren voor mij niet belangrijk. Wat voor ons belangrijk was, is dat de hond lief is. Ook voor andere honden en kinderen. Dit omdat Domenique nog jonge broertjes heeft en die natuurlijk ook nog gewoon over de vloer moeten kunnen komen. Op een dag waren mijn ouders bij ons thuis en zaten we met zijn allen eens rond te kijken. En daar was Lucky.
Lucky was al in Nederland en werd opgevangen bij een gastgezin. Wij zagen hem en waren op slag verliefd. Na het lezen van de beschrijving klonk hij als het perfecte hondje voor ons en dus stuurde wij een mail. Die zelfde avond had ik al mail terug. De volgende dag mocht ik opbellen. Dit heb ik dus gedaan en had een onwijs leuk gesprek met de vrouw die de adoptie regelde en waar Lucky momenteel was opgevangen. Ze vertelde mij dat ze Lucky een erg speciaal hondje vond. Ze had geen idee wat voor mixje het is, maar hij was in ieder geval onwijs mooi. Hij moet even de kat uit de boom kijken, maar daarna is alles leuk! We spraken een dag af dat wij naar Lucky mochten komen kijken en vol spanning telden we de dagen af. De dag zelf reden wij naar het gastgezin toe. We hadden lekker kaasjes meegenomen om hem een beetje te kunnen paaien. We wisten niet zo goed wat we moesten verwachten en hoe spannend Lucky ons zou vinden. Eenmaal daar begon Lucky wat te brommen toen we binnen kwamen, maar voor ik mijn jas uit had kwam hij al snuffelen en een eerste voorzichtige aai halen. Opslag waren al onze zorgen als sneeuw voor de zon verdwenen. Begrijp mij niet verkeerd, we weten waar we aan beginnen en weten dat wij heel veel tijd en geduld in Lucky moeten stoppen. Maar wij zijn zeker bereid dit te doen en hebben er alle vertrouwen in dat het met Lucky goed gaat komen. Na een tijdje geknuffeld te hebben, mochten wij nog lekker een stukje met hem gaan wandelen. We hebben het onwijs leuk gehad en de mevrouw van het gastgezin was ook erg aardig. We hebben afgesproken dat wij Lucky zondag 28 februari op mogen halen. Voor die tijd gaat het gastgezin hem voor de zekerheid nog een keer laten checken bij de dierenarts. Ook neemt ze Lucky nog mee op pad met het openbaar vervoer naar de stad. En Lucky krijgt nog zijn eerste ervaringen met het lopen naast de fiets. Dit laatste is onderhand gebeurd en is super goed gegaan. Morgen gaat hij met de trein naar de stad en hij is ook geheel gezond verklaard door de dierenarts. Wij kunnen niet wachten tot wij hem zondag heerlijk mee naar huis kunnen nemen.
Nu ben ik eigenlijk alleen nog op zoek naar mensen die ook ervaring hebben met het adopteren van een buitenlands hondje. Ik zou het heel erg leuk vinden om jullie ervaringen te lezen en misschien wat goede tips van jullie te ontvangen!
Groetjes,
Melissa


Reageren





















