Wij hebben de klok en Zuid-Amerikanen de tijd. Polen zijn goede stukadoors. Limburgers zijn aspergetelers. Zomaar wat veronderstellingen middels ervaringen die we zelf of anderen hebben gehad. Vaak worden oordelen al geveld, zonder dat wij ermee te maken hadden. Zo ken ik ook een paar gezegdes over honden. Neem het gegeven honden en postbodes. Of bastaards zijn gezonder dan rashonden. Kleine honden zijn agressiever dan grote, is er ook eentje. Met mopshonden hoef je niet ver te lopen. Vanochtend kwamen wij een baas met een stafford achtige reu van een jaar tegen. Vanuit de verte begon de man al te roepen dat zijn hond niets deed. Verstandig, zal menigeen, ook ik, denken. Maar wat mij betreft komt dan wel direct de gedachte boven: 'wat jammer dat deze hond de dupe wordt van zijn rasgebondenheid. Zijn baas is het gewend dat dit dier bij voorbaat al een stempel heeft opgeplakt gekregen.' Hoewel ik zag dat deze hond niet de bedoeling had om om voor een andere hond een blokje om te lopen, (gezien zijn leeftijd behoorlijk normaal) zag ik ook dat hij niets kwaads in de zin had. Hem werd toegestaan om Bailo te beruiken en omgekeerd. Daarna kwam de buiging van de voorhand, beantwoordt door het hoog kwispelen van Bailo en het bekende sprongetje als uitdaging om een potje te gaan rennen. Dit gebeurde ook. Voor even hadden beide honden en bazen plezier. 'Prachtig,' denk ik dan, 'dat deze hond in ieder geval niet door mij is gediscrimineerd en hij even de kans heeft gekregen om hond te zijn.' En de baas van deze hond was gelukkig omdat zijn dier deze kans heeft gekregen.
Reageren
