Het grappige is dat je merkt hoe ze op onze taal/klanken reageren als je een buitenlands hondje hebt. Lupa moest echt wennen aan de NLse taal/klanken omdat ze heel veel Roemeens geklets/gezang heeft gehoord. Al snel had ze woorden als eten, mee, plassen door en wat er dan ging gebeuren. Dit pikte ze heel snel op. Maar als ik het in een zin zei, niet tegen haar dan keek ze niet op of om. Tot een aantal maanden geleden. Als ik nu bijvoorbeeld "Ja, dat hebben we gewETEN!" zeg, vliegen toch echt haar oren omhoog met een kop "Wat, krijg ik eten?"
Ik geloof dus wel dat ze mensentaal 'verstaan', de klanken en de koppeling met bepaalde handelingen en i.c.m. met je lichaamstaal waardoor ze woorden aanleren. Als ik gewoon in de lucht klets tegen Lupa dan kijkt ze me ongeïnteresseerd aan, tot ik een bekend woord zeg of een klank die daar op lijkt.
Al heb ik ook vaak het idee dat honden zo sensitief zijn dat ze al weten wat wij doen, voor wij het goed en wel denken. Zo loop ik hier vaak op de stoep en bedenk, gaan we naar links of rechtdoor. Elke keer als ik rechtdoor besluit, loopt Lupa voor me uit rechtdoor ipv het gebruikelijke links wat we vaker doen dan rechtdoor. Dat voelt ze dan toch al aan, of ik doe al iets met mijn lichaamstaal wat zij oppakt.