Het is zo enorm ingeburgerd, maar een bench geeft de hond geen enkele meerwaarde. Marketing vertelt ons dat we de hond er een plezier mee doen en hem een veilig hol bezorgen. Het is enkel een handig instrument voor de mens. En een hond geraakt enkel door gespannen. Uiteindelijk leggen ze zich er wel bij neer, want ze hebben toch geen enkel keuze.
Honden hebben inderdaad van die momenten dat hun achterpoten de voorpoten proberen voorbij te steken 
Maar in, je armen, broek en meubelen gaan bijten .... niet echt het van het.
(Van baby wordt ook gezegd dat ze zo een dagelijks huiluurtje hebben. Het stemt idd overeen met het verwerken van gebeurtenissen).
Net zoals met zoveel zaken in ons leven worden we ook hier gestuurd. Er wordt constant van alles naar ons hoofd geslingerd. Hoe we dit moeten, hoe we dat moeten, want anders zijn we niet goed bezig. En zijn we niet goed voor onze hond. We moeten er zoveel mee doen....
We moeten hem zindelijk maken, socialiseren, laten wennen, trainen, sporten, wandelen, spelen, overal mee naar toenemen...... ga zo maar door. Want oei de inprentingsfase en oei de socialiseringsfase en oei de angstfase.
Als we ons nu eens gewoon ontspannen?
Nu al die zaken hierboven vernoemd, op zich daar is niets mis mee.
Maar waar is het geduld naar toe?
Staat er tijdens de opvoeding iemand met een timer en een geweer tegen ons hoofd?
Ik zag hier vandaag een vraag, weet even niet meer van wie. Help onze pup is 11 weken !! en nog niet!! zindelijk.
Of in een ander item, help hij gaat gewoon zitten, geeft helemaal niet aan dat hij buiten moet.
Natuurlijk niet. Het natuurlijk gedrag bij een hond is.... Ik moet mijn behoefte doen, ik ga zitten en plas.
Dat dit midden in onze woonkamer is, daar heeft de pup absoluut geen enkel probleem mee. Als je moet plassen heel simpel dan plas je.
Alleen wij als mens vinden dit natuurlijk niet zo leuk.
Gelukkig hebben we dan een dier in huis genomen dat over een grote intelligentie beschikt zodat we het bepaalde zaken kunnen aanleren.
Goedschiks of kwaadschiks (helaas zijn er ook nog veel mensen die deze methode toepassen).
Maar dit vraagt tijd en herhaling. Natuurlijk mogen we dan ook niet vergeten dat een pup zijn spieren moet ontwikkelen. Dit geldt ook voor de sluit-spieren van het lichaam.
Het is geen groot geheim dat een pup rust nodig heeft. Een volwassen hond slaapt polyfasisch tussen de 14 en 18u per 24u.
Ze nemen hun slaap in blokjes verdeeld over zowel dag als nacht.
Het is uiteindelijk niet de bedoeling om een pup ergens in een kotje op te sluiten. Verplichte rust noemen ze dat zo netjes.
Want anders rust hij niet genoeg. Misschien dat men er beter dan werk van maak om "rust te creëren" in de omgeving, in het hoofd. Zodat rust nemen heel vanzelf volgt.
Als je zelf natuurlijk heel de dag rond rent met stofzuiger, was en strijk en boodschappen en...... hoe wil je dan dat de pup rust neemt?
En dan niet te vergeten, je bent nu zijn rolmodel. Dus als je zoveel rond rent moet je ook gevolgd worden. Wie weet waar ga je naar toe? Poef zomaar weg => mama, broers en zussen die waren er ineens ook niet meer.
En dan nog die grote enge wereld daarbuiten. Al dat lawaai, die drukte, die grote enge dingen.
Is het dan niet normaal dat de pup een beetje door draait?
Een vrouw die een baby krijgt, ook daar past men zich toch ook aan het ritme van de baby en niet andersom. Dat gebeurt pas later wanneer de baby groter wordt en ook geleidelijk aan.
Waarom wordt de lat voor zo'n klein mormeltje, dat nog maar juist op deze wereld is, in hemelsnaam al zo hoog gelegd?
Staan we daar als mens eigenlijk wel eens bij stil? Om het vanuit een andere kant dan de onze, eens te bekijken.