" Ik vind het sowieso heel raar als mensen ongevraagd aan een hond van een vreemde gaan zitten. Ik heb van mijn moeder toen ik klein was geleerd dat je altijd eerst moet vragen. En als het antwoord nee is, dan is het ook echt nee.
Nu ik zelf een pup heb verbaas ik mij erover hoeveel mensen Bars zo maar aaien, of geluidjes naar hem gaan maken terwijl ik hem iets probeer te leren. Ben ook maar gestopt met waarschuwen dat hij de neiging heeft om overal zijn tanden in te zetten...In de bus heb ik het gelukkig nog niet meegemaakt. Dat lijkt me heel erg lastig, Bars zit bij mij op schoot, dus dan kan hij nergens heen als hij er geen zin in heeft. "
Helemaal mee eens!
Zo heb ik het vroeger ook geleerd en zo leer ik het mijn kinderen ook!
En ja, ik snap het hoor van kinderen..
Laatst liepen we in het bos en kwamen we een boxer pupje tegen van 9 weken..
Ik zag de oogjes van mijn jongste zoontje al glunderen, Haha..
Hij heeft (uit zichzelf) eerst gevraagd of hij even mocht aaien, en ja het mocht! Hij blij, pupje ook.. Duizend kusjes later liepen we weer door..
Toen Willem nog jonger was, (nu af en toe nog) wilden mensen, veelal volwassenen, hem ook altijd maar aaien, te pas en te onpas.
Ik vind dat ongelooflijk, je zit toch niet zomaar aan de hond van een ander! Vaak gezegd dat ik het niet wilde hebben, omdat hij moet leren dat die mensen daar niet zijn voor hem! Pffff boze blikken die ik kreeg!
Ook ik heb toen op zijn tuig het label 'niet aaien' gehad.. En toen dacht inderdaad iedereen dat hij in opleiding was voor hulphond, erg fijn!
Nu Willem ouder wordt, is het vanzelf minder geworden gelukkig, blijkbaar is de aaibaarheid van een volwassen hond net wat minder hoog!