Vanochtend vroeg liet ik de honden uit, en liep ik naar de auto om de ruiten te krabben.
Ik loop door de carport, en zie ineens iets zwarts voor mijn voeten wegschieten. Schrik me rot!
Het zwarte iets kroop een stukje verderop inelkaar en bleef liggen. Het was een hondje!
Ik t beesje opgetild, en mee in huis genomen. Ze had het hartstikke koud, en zat aan een stuk door te rillen. De oortjes waren ook intens koud.
Ik heb haar in een deken gewikkeld en warm gewreven. De kachel stond inmiddels al aan, dus heb ik haar in een poezenmand voor de kachel gezet. Dat vond ze heerlijk. Rex en Leah kwamen ook even kijken wat er voor klein iets in de mand lag, en dat ging allemaal prima. Eenmaal uitgerilt en wat opgewarmd heb ik haar te eten gegeven, wat een honger! Toen ze klaar was ging ze naast me liggen op de bank. Ondertussen heb ik de computer opgestart, en was gaan kijken op de site van amivedi.
Bij ons in het dorp was sinds 3 dagen een klein zwart hondje vermist. De beschrijving klopte precies! Dus er was een baasje. Gelukkig maar... Om half 9 kon ik bellen met Amivedi. Gelijk gedaan, en ik kreeg het telefoonnummer van het baasje. Ik heb haar direct gebeld, en ze was zooooo blij! Het hondje was sinds zaterdag zoek. Het is een rescuehondje uit Kroatie die ze zaterdagochend had gekregen, en zaterdagavond was ze ontsnapt. Ik heb Manou (zo heet ze)gelijk naar haar vrouwtje teruggebracht. Die woont aan de andere kant van het dorp. Die was zo blij!
Dit maakt je dag toch weer goed!


3 doggies
















, maar is gelukkig weer bij zijn baasje 
