Hoi Angel,
Nee, hier heeft onze foxterrier geen last van. Hij kan wel eens naar brommers trekken, maar ik zie dit meestal wel aankomen en laat hem dan van te voren zitten en vraag zijn aandacht. Ik woon zelf aan een straat waar nogal hard gereden wordt, dus ben met het verkeer echt heel bewust gaan trainen. Op iedere hoek van de straat, moet hij zitten en hij mag niet van de stoep afwijken...
Ik heb even een paar vraagjes...Op welke leeftijd heb jij Wodan gekregen?? En was hij als pup met spelen ook al altijd te wild?? Ik bedoel happerig...Was het moeilijk om zijn aandacht te winnen? Vertoont hij dit gedrag meer als hij BV lang heeft gewandeld?? Neemt hij zelf zijn rust?? Voert hij zijn basiscommando's wel goed uit? Kun je jouw hand op zijn schouders leggen voor zeker 30 seconde?
Wij hebben 2 maanden geleden een gedragstherapeut bij Morris zijn problemen gehad. Hieruit bleek dat wij hem "te goed" behandelen...Wat kleine voorbeelden: Morris staat voor de tuindeur, wij stonden op en lieten hem naar buiten. Morris ligt voor de kast, wij stonden op, want zijn bal zal wel onder de kast gerold zijn. Morris ligt op de bank met zijn botje. Zijn botje valt op de grond, wij bukten en raapte het botje voor hem op....Dit zijn allemaal dingen, waardoor hij zich groot en sterk is gaan voelen! Wij behandelde hem als een heertje, zal ik maar zeggen! Hij kreeg zijn voertje...hoefde er alleen maar voor gaan te zitten. Als hij voor de gangdeur ging staan, kreeg hij vaak zijn zin en werd er met hem gewandeld....Allemaal dingen die wij onbewust hebben gedaan, maar die hem sterk hebben gemaakt. Het is even heel moeilijk om dan ineens een andere weg in te slaan. Eigenlijk de hond in de stront te laten zakken
. Hij moest vanaf toen een beetje lucht voor ons zijn! Veranderingen in bovenstaande voorbeelden waren...Voor de deur/kast staan, jammer Morris wij reageren niet...Kijken je niet eens aan. Pas als hij van de deur/kast wegloopt, vragen we moet je naar buiten Morris. Wij bepalen dus dat hij naar buiten mag! Botje van de bank, zoek het maar uit Morris en sta maar met je luie donder op! Verder hebben wij hem nu een duidelijke plaats gegeven. Dus niet meer hoog op de bank. En speelgoed ligt achter slot en grendel. 2 à 3 keer per dag komt het uit de kast en spelen wij met hem. Wij spelen dan vooral met zijn trektouw, maar laten hem niet winnen...Wij ruimen het touw op, als we geen zin meer hebben om met hem te spelen....In het begin snapte hij helemaal niets van die nieuwe methode, maar nu lijkt hij steeds blijer te worden....Hij wil ook echt leiding, zal ik maar zeggen!
Met bezoek blijft het nog moeilijk. De kong en de voerbal werken wel goed. Maar hij voelt precies wanneer bezoek bang voor hem is. Vooral met kleine kinderen blijft het problematisch. De ene keer is hij heel lief en doet hij alles voor kleine kinderen, maar als hij merkt dat ze bang zijn, dan daagt hij ze uit! Met als gevolg dat ik hem oppak en apart zet! Gelukkkig is Morris geen sloper. Hij gaat gewoon rustig in zijn mandje in de keuken liggen en ik kan gewoon verder gaan met babbelen met het bezoek! Ideaal is het niet, want iedereen wil zijn hond betrekken bij bezoek! Morris is inmiddels 15 maanden en gaat wel goed vooruit, maar hij is er nog lang niet! Wij gaan met hem binnenkort nog privé-lessen volgen. Deze lessen zijn dan ook specifiek op zijn problemen gericht.
Ik verwacht zelf dat dit voor jullie ook de beste oplossing is. Gewoon een gedragstherapeut inschakelen!! Jullie hebben zowiezo al een grotere hond! Waarbij ik me kan voorstellen dat het dan ook moeilijk is om het happen in achterwerk te negeren! Dat kan bij het formaat Morris nog wel! Een gedragstherapeut geeft ook advies speciaal gericht op jullie situatie...Het kost wat, maar je kunt er wel verder mee...Hoe langer je door rommelt, hoe erger het kan worden...., maar goed dat is mijn mening. Het belangrijkste is dat je straks kan genieten van je maatje....Als je constant moet mopperen, wordt je ook niet vrolijk van Wodan...en als ik bij mij zelf ga kijken, dan konden mijn mannetje en ik daar ook soms een discussie over krijgen...Wat ook niet ideaal is! Een hond koop je om plezier aan te beleven en om iets toe te voegen aan je gezinssituatie....Als dat plezier er dan niet is, valt het vies tegen! Een heel verhaal, maar misschien dat je er wat vergelijking uit kan halen....Succes met Wodan.
Groetjes Monique