UPDATE
Naaltje heeft gisteren haar eerste pilletje allopurinol gehad! Hopelijk slaat het snel aan. De juiste dosis kan pas bepaald worden als de titterwaarden binnen zijn, maar dat zien we dan wel. Het is alvast goed dat ze al iets neemt. Hoe sneller de parasiet gestopt wordt, hoe minder schade aan de organen! En die zijn nog ok op dit moment, volgens haar bloedtest.
Ze heeft gisteravond en vanmorgen heel goed en met smaak gegeten! Deze ochtend voor de eerste keer enkel de nieuwe brokjes van Prins 'resist' gegeven en ze gingen er goed in. Oef, want zolang die intensive care voeding erdoor werd gemengd, wist ik eigenlijk niet of ze ze wel zonder die lekkere natte voeding zou willen eten.
Het is belangrijk dat ze haar eten lekker vindt en gewoon wil eten, dit om het gewichtsverlies toch een beetje in te perken. Wel nog steeds koortsremmers natuurlijk, omdat ze anders niet eet.
Wat de adoptieorganisatie betreft: ik neem hun niks kwalijk.
Nala is getest en de test was negatief. Als je weet dat de parasiet zich in het beenmerg tot 7 jaar kan verbergen, zonder zichtbaar te zijn in het bloed, tja, daar kunnen zij ook weinig aan doen natuurlijk.
Onze regioverantwoordelijke heeft zelfs een 8-jarige hond met LM die heel erg ziek was in Spanje, toch geadopteerd. Nu gaat het heel goed met haar hond, met medicatie natuurlijk. Sommige mensen worden nu eenmaal 'verliefd' op een hond en adopteren die dan toch. Mooi, vind ik dat. Die hond had zeker niet gekozen voor een prik van zo'n besmette zandvlieg. Net als ons Naal dit ook niet zelf heeft gekozen.
Gisteren heb ik moeten lachen met een uitspraak van een vriendin van me:
'Tussen alle gekke-honden-zieke mensen ben jij, samen met die andere gevallen die zo'n Spaanse honden in huis halen, toch bij de zotsten!'
Waarmee ze dus bedoelde: er zijn hier heel wat traantjes gevloeid gisteren toen ik haar het hele verhaal deed met ons Naal op mijn schoot. En zij stelde me de vraag: moest je dat nu geweten hebben, had je ze dan nog geadopteerd, en eigenlijk moest ik dan nog 'ja' zeggen. Ik zag haar foto op de site in mei en ik wist het: dat moet ze worden, die geef ik een mooi leventje.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de steun. Het helpt echt te weten dat er mensen luisteren en meedenken en vooral meeleven.
Lieve dikke poot van Naaltje ook natuurlijk!