Zojuist 8.30 uur. Onze tweede ronde begint in tegenstelling tot de eerste, niet in het donker, maar bij aankomend daglicht. Nou ja, daglicht, het is nauwelijks boven nul aan het worden en de mist pakt ons ook een beetje in. Het is nog stil om ons heen, maar na 5 minuten komt er toch een jong voetbaltalentje, met sporttas op de rug, aangefietst. Kennelijk voor de eerste keer zonder begeleiding naar de training. Spannend, want hij ziet niets om zich heen. Even later weer een paar fietsers, de kop in de kraag gestoken, liever wegkijkend dan je aankijkend. En in de verte, ja, een baas met lhasa apso als ik het goed zie. Strak aan de lijn gehouden door baas, passeren hond en baas ons, waarbij mij opvalt dat de hond meer contact zoekt met de omgeving dan de baas. Eigenlijk zou hij wel even kennis willen maken met Bailo, echter dit zit er niet in vanochtend. Doorlopen dus. Maar dat ligt aan de baas. Met dit weer moet waarschijnlijk iedereen acclimatiseren... Nee toch niet. Bailo begon zijn ronde met ruig tegen mij opspringen, waarbij zijn poot in de lus van de door mij uitgestoken halsband belandde, inplaats van zijn kop. Tijdens de wandeling maakt hij wel gebruik van het onderzoeken van de omgeving. Of die wereld nu kleiner is of niet, hij ruikt onderweg aandachtig of er nog bekenden zijn langsgekomen. Zijn wereld moet uitgebreid blijven en hij houdt geen rekening met de weersomstandigheid. Hij en vele soortgenoten staan weer open voor alles en iedereen vandaag.
Reageren
