Hallo lieve mensen,
Ik ben Ingrid en ben zes jaar geleden ook een tijdje op dit forum geweest, mijn lieve Do kreeg toen drie prachtige pups. waaronder haar prachtige zoon Sem die nu bij mijn dochter woont.
Nu hebben wij tot ons verdriet Do afgelopen 24 december moeten laten inslapen, zij bleek accuut nierfalen te hebben en het lijden was zo groot dat het enige wat wij voor haar konden doen is inslapen. De schok in het gezin was groot want zij was tot dat zij zo ernstig ziek werd naar ons idee super gezond.
Het gemis en verdriet is enorm, zij was mijn maatje, mijn alles....het huis is nu zo leeg, het is net of ik niet meer compleet ben.
ik mis haar pootjes tikkend op de vloer, ik mis haar uitbundige begroeting als ik even weg was, ik mis haar lieve oogjes...
Het wrange is dat wij sinds een tijdje op zoek zijn naar een nieuw golden meisje, juist om Do dit nieuwe leventje wegwijs te maken in ons gezin, om nog een tijdje van hun samen te kunnen genieten want Do werd ouder en we wisten dat zij de langste tijd er op had zitten maar we hadden minstens nog wel een paar jaar verwacht, dit heeft niet zo mogen wezen.
Ondanks het overlijden van Do gaan wij verder met het zoeken naar een nieuwe pup want wij kunnen echt niet zonder, en aankomende zaterdag gaan wij kennis maken bij een fokker, die ons enorm aanspreekt. Zowel vader als moeder van de verwachte pups zijn echt prachtig.
Het verdriet en gemis blijft maar ik kijk echt ontzettend uit naar ons nieuwe golden meisje, en Do wordt natuurlijk nooit vergeten maar mijn hart is evengoed klaar voor een nieuw maatje...
Reageren
