O Nada, dat hoeft helemaal niet. De hond is inmiddels ruim 10 jaar dood en ze is dikke 15 geworden.
Mijn hond is beide keren snel hersteld. De eerste keer was het zelfs spectaculair. Glaucoom is erg pijnlijk, en het oog was toch al blind(al voor ze glaucoom kreeg). De dag voor de operatie was het een sneue, ongelukkige, trage hond die de weg helemaal kwijt was, letterlijk. De ochtend na de operatie stond ze haar piepende kip in mijn gezicht te duwen en trok ze mij door het bosje op de wandeling.
Het was de eerste keer even moeilijk om het besluit te nemen, maar echt geen seconde spijt gehad. Bij het tweede oog geen seconde geaarzeld. Ik weet niet meer hoeveel tijd er tussen zat, volgens mij was de vacht wel weer aangegroeid. Meer dan een paar maanden, denk ik. Ze was toen 10 ofzo.
Met een hond die nog (wat) ziet is het een lastiger beslissing. Ik ken (via fb) twee whippets die beide ogen "kwijt" zijn. De een vanwege glaucoom, plots blind geworden. De ander had permanent ontstoken hoorvliezen, droge ogen en echt heel veel pijn. Zij zag nog wel wat toen ze geopereerd werd. Enorm opgeknapt naderhand, bleek heel geen zure hond te zijn.
Allebei de honden gaan goed om met het blindzijn. Eigenaren moeten er wel rekening mee houden natuurlijk.