Net thuis (anderhalve dag weggeweest) en meteen 2 uurtjes gelopen met Daya.
En wat ben ik trots op haar!
Heeeel veel kleine hondjes tegengekomen en ze deed het zo goed. Normaal lopen wij buiten de "hondenuitlaatspitsuren"
omdat nogal veel mensen hun honden los laten lopen en ik vind dat niet zo prettig.
Als eerste kwamen we een klein hondje tegen die niet met "zulke honden" om kan gaan, aldus baasje. Met "zulke honden" bedoelt ze honden zoals Daya. En werkelijk, ze deden het beiden zo goed! Daya heel voorzichtig (zij zat wel aan de lijn, dat wel).
Vervolgens kwamen we een andere hond tegen en Daya negeerde deze zomaar! 
Richting huis nog een (vaak) bange Chihuahua (wat vanaf het begin al niet samen botert). Ze keken even naar elkaar en we gingen weer onze eigen weg. Ik was zo verbaasd!
Ook omdat de Chi, normaal gesproken, heel hard begint te "vloeken" naar Daya. Beestje komt uit het asiel, dus waarschijnlijk rugzakje en als er dan zo'n engerd (zoals Daya) je aan staat te staren...
Maar zo goed, wat was ik trots dat ze dat nu niet deed!
Als laatste kwamen we nog langs "meneer koekentrommel" met klein loslopend hondje. 
Daya had alleen interesse in "meneer koekentrommel" zijn jaszakken ipv het hondje, want daar zitten de koekjes en snoepjes! Heeft ze nog 2 snoepjes gescoord en wou eigenlijk wel met "meneer koekentrommel" mee. 
Zou ze eindelijk haar streken verliezen? Haar streken die ik vanaf het begin zelf in de hand gewerkt heb door naar iedere hond te lopen!
Oh, wat was ik toen stom, haha! Het ging al een tijdje veel beter, maar zoals net? Echt niet! 