" Hihi.......ergens leuk en ook weer niet...ik heb nimmer honden achter d'r aan, en ook Bams ruikt behoorlijk dan naar bloemetjes, hahaha......wel is het zo dat er hier een heel leuk reutje loopt, zo,n verlegen leuk mooi reutje, en niets van de grote van Bams moet hebben, en.........Bams is loops, geen bloemetjes .......en het reutje komt vriendelijk naar Bams, zo leuk, niet om te wippen maar gewoon van, je bent wel heel erg leuk, hahaha, eindelijk durfde die bij Bams te komen......hahahahaha....z,n baas moest er ook om lachen, want we komen elkaar best wel vaak tegen in de wijk....... "
Apart is dat dan toch, wat de hormonen kunnen doen, haha. 
Leuk om zo te lezen. 
Kon er gisteren wel om lachen. Ik ken de baas en de hond wel een beetje uit de buurt, Daya speelt er wel eens mee op het veld. De hond doet ook geen vlieg kwaad. Baas komt hem ook altijd meteen halen.
Dat is al heel wat anders dan sommige die hier loslopen en baasjes die dan maar 20 meter verderop blijven roepen en schreeuwen, terwijl de honden al snauwende op Daya springen.
Niet dat die van ons een heilig boontje is, maar je kunt zo weinig met 1 vaste hond en 1 die losloopt en maar door blijft gaan. En ik ben te zachtaardig om ze weg te schreeuwen.
Vandaag geen last gehad van reuen trouwens, want deze keer wel aan de lavendel gedacht. 
Vanavond nog een lekkere lange wandeling gedaan, samen met 2 vriendinnen erbij.
Daya was ontzettend onzeker tegenover 1 vriendin, ze leek haast bang.
Ik kom toch regelmatig bij die vriendin, samen met Daya en dan is er niks aan de hand. Heel vreemd vond ik het.
Toen we terug kwamen heb ik die vriendin 3 kleine, gedroogde visjes laten geven en toen ging het wel. Beetje omkopen dan maar, haha!
Nog zoiets wat ik nog nooit meegemaakt heb met Daya.
Ik heb Daya als pup met allerlei verschillende mensen gesocialiseerd (ook donkere mensen, deze vriendin is wat getint). En ik denk niet dat deze vriendin, zonder mijn bijzijn, Daya stiekem heeft geknepen ofzo. 
Ze is af en toe een beetje gek hahaha, maar dat ben ik ook als ik een rare bui heb.
Dat we opeens rare geluiden gaan maken en vreemd gaan dansen.
Maar dat leek me ook niet logisch, want Daya doet dan meestal vrolijk mee. 
Ze hield die vriendin de hele tijd in de gaten. Als de vriendin naar Daya keek, stond Daya stil en liep in een boog achter mij door van haar weg. Haren gingen zelfs omhoog, oren lagen in haar nek.
Kwam Daya toch heel voorzichtig dichterbij, snuffelen. Vriendin aaide haar en Daya maakt zich heel klein en kwispelde laag. Bij niemand heeft ze dat ooit gedaan.
Vond het apart, zo ken ik mijn hond niet.
Bij de andere vriendin deed ze normaal, daar ging ze zelfs achter staan om steun te zoeken, denk ik? Stiekem langs de benen naar de "enge" vriendin kijken..