canicross 2016

Hey allemaal,

Dit jaar wederom een topic met onze canicross avonturen, na het leuke topic van vorig jaar.

Voor diegene die niet weten wat canicrossen is. Canicross is een trekhondensport waarbij je hardlopend met je hond over een parcours gaat. De bedoeling is dat de hond jou zo snel mogelijk daaroverheen trekt. De hond heeft een trektuig om en de baas een heupgordel. Samen zijn zij verbonden door middel van een elastische lijn. Vragen mogen jullie hier natuurlijk altijd stellen, ook als je zelf wilt beginnen. Meer algemene informatie kun je ook vinden op canicrossnederland.nl

Daarbij wil ik ook iedereen uitnodigen die aan canicrossen doet, hier het komende jaar hun verhalen of vragen over de sport neer te zetten.

Ik vorm samen met mijn hond team Shadow. Ik loop wedstrijden door heel het land en probeer er zoveel mogelijk mee te doen. Shadow is geen ideale trekhond en doet het eigenlijk heel slecht, neemt niet weg dat we er plezier in hebben. Buiten dat ik met Shadow loop, leen ik vaak ook nog honden van anderen. Dit vanwege een blessure van Shadow of gewoon voor de beleving. Shadow daarintegen loopt zelden met een andere loper (in 3 jaar, 3x voorgekomen).

Ik heb voor dit seizoen 3 doelen gesteld, die ik ga proberen na te streven.
1. Herstellen van de blessures en weer in conditie komen. Ik en Shadow zijn beide herstellende van een blessure. Shadow van een gekneusde teen. Ik van een enkel inversie trauma.
2. In de top 3 komen van het Nederlandse Kampioenschap. Dat is ieder jaar een streven. Om dit ook serieus te halen dit jaar wil ik het moment van de wedstrijd 60 kilo wegen. Ook ga ik 1x per week zonder hond lopen om mijn eigen conditie hoog te houden. En 2x per week naar de sportschool om kracht te bevorderen.
3. In de zomer wil ik naar Frankrijk om de TDM, een 10 daagse canicrosswedstrijd, te fotograferen.

Gisteren hebben we de eerste training gehad. 4 Km met tussenstops tussendoor. Conditioneel zwaar, vooral voor Shadow. Hij liep los mee, dus dat zegt wel iets over hoe zijn conditie de afgelopen weken is afgezwakt. Geen enkele hond zou moeite mogen hebben met 4 km in draf, zeker niet met tussenposes om de 3 a 4 minuten. Maar goed, we werken eraan.

 

Inderdaad heel erg leuk om naar uit te kijken. Ieder jaar weer komen er foto's voorbij en dan wil ik gaan. Dit jaar ga ik dat gewoon waarmaken, al weet ik nog niet hoe.

Shadow moet inderdaad weer in conditie komen. Over 2 weken gaan we onze eerste wedstrijd weer lopen. Daartussen zitten 6 trainingen. Maar heel serieus gaan we de wedstrijd niet lopen. Ik wil gewoon even weten hoe hij dan loopt en hij is al te lang niet meer op wedstrijd geweest. Zo'n dag is stressvol als honden het niet gewend zijn, dus dat wil ik zoveel mogelijk voorkomen door het normaal te houden.

 

Leuk! Je zult inderdaad zien dat het in de riem bijten steeds meer afneemt. Sta niet verbaasd te kijken als Charlie dat op wedstrijd wel weer gaat doen van de spanning.

Wat betreft Hilversum. Wil je een wedstrijd lopen dan zul je altijd moeten afwachten hoe Charlie zal reageren. Daar kun je alleen achter komen door daadwerkelijk gewoon te gaan. Zou je de korte of de fun willen lopen?

Ah gelukkig een nieuw topic!

Nou nog een week en dan eerste eerste wedstrijd weer. De eerste week van het nieuwe jaar is goed bevallen met 5x sporten in de week gehaald. Het gaat zo goed deze week dat ik besloten had om naar groepstraining in Vlaardingen te gaan vandaag.

Dus na enkele maanden niet te zijn geweest, voelde het weer een klein beetje als thuiskomen. Deze week had ik nieuwe trailschoenen binnen gekregen. Het verschil met mijn oude schoenen is vrij groot.



Ik had in gedachte om na 3 km te stoppen omdat ik dacht dat Shadow het niet vol zou houden. Nou heb ik me ontzettend in hem vergist.

Na een warming up van 500 m zonder hond, de honden uit de auto. Shadow staat te blaffen alsof hij nooit een blessure heeft gehad. Vervolgens gaan we van start. Een lang stuk met windtegen. Shadow had het in het begin moeilijk. Hij kon niet bij de groep blijven. Hij vocht tegen de wind, zichzelf en zijn conditie.

Maar daar kwam een omslagpunt in. Shadow zet aan en we halen de eerste lopers in. Ik verbaas me over zijn kracht en vraag me af waar hij naar toe wil. Steeds verder werkt hij zich naar voren tot ik het weet. Shadow wil op kop. Het karakter van een echte werkhond komt weer naar boven, het karakter wat ik heb gemist. Hij werkt zich de blubber in om maar voorop te komen. Officieel: Team Shadow is hersteld.

Nu lukte het hem niet om de mannen bij te houden, normaal wel. Maar hij bleef de dames een heel stuk mooi voor. Af en toe werd het te lang voor hem en dan stopte we even. Om vervolgens het hele spelletje weer van voor af aan te doen.

Na een kilometer of 5 (ik had geen afstandmeting bij me, dus had op dat moment geen idee dat we al zoveel hadden gelopen), merkte ik dat hij nog wel wou maar het omkeerpunt kwam in wat hij kon. Gezien ik zijn enthousiasme erin wil houden, ben ik met hem achter de groep gaan lopen.

Shadow is een bijzondere hond. Hij luistert over het algemeen super goed. Ik heb hem los gegooid en heb hem naast me geroepen. Samen met Shadow los naast me zijn we achter de groep aan gerend. Dit is heel bijzonder omdat menig hond allang voorop had gelopen. De drang om voorop te lopen is erg sterk bij Shadow, maar wel gepaard met de associatie van zijn lijn/tuig combinatie. Hij is zo ontzettend slim, dat hij door heeft dat het spelletje dan gewoon afgelopen is.

Uiteindelijk hebben we 8 km gelopen. Shadow is moe en heeft thuis even een massage gehad tegen de spierpijn die ik wel verwacht morgen. Schoenen zijn vies. Vrouwtjes is kapot, want dit was mijn eerste 5+ km na mijn blessure.

Maar we zijn klaar voor volgende week!

 

Wat je zegt klopt in principe wel hoor. Je hebt ook zeker een punt. Maar ik ben niet zo van het theoretisch lopen. In theorie is looptechniek heel belangrijk, maar heb ik nog nooit looptraining gehad. In theorie mag je max. een jaar op schoenen lopen enz.

Ik ben meer een gevoelsloper. Ik kijk naar mezelf. Ik voel het wanneer ik te ver ben gegaan en dan zal ik dus de volgende training weer een pasje terug moeten doen. Ik voel wanneer ik te weinig heb gedaan en er een pasje bij kan.

Nog belangrijker, ik kijk naar mijn hond. Ik kijk naar zijn grenzen en kijk wat hij aankan of ter ver in is gegaan.

Shadow is vanaf eind augustus geblesseerd. Hij heeft 3 weken complete lijnrust gehad. Daarna hebben we het heel erg langzaam opgebouwd met normaal wandelen. Begin november is zijn er foto's van zijn poot gemaakt en kreeg ik van de dierenarts te horen dat er hij al mocht gaan opbouwen. Dit heb ik toen nog even uitgesteld omdat ik met de gezondheid van mijn hond geen risico's wil lopen.

Ik ben zelf begin oktober geloof ik geblesseerd geraakt. Ik heb toen 3 weken complete rust gehouden. Op advies van de fysio ben ik weer begonnen met naar de sportschool gaan en mocht ik ook af en toe een wedstrijd lopen. Maar - die wedstrijd heb ik zelf 7 a 8 weken complete rust gehad.

In december toen gaan opbouwen. Toen Shadow klachtvrij was en ik min of meer ook. Beginnersschema, waar ik af en toe een aantal trainingen uit heb geplukt omdat het mij te lang duurde. Daarbij kom ik nu op het punt waar we nu zitten. Testend wat we wel en niet aankunnen. Shadow is buiten zijn conditie gewoon kerngezond. Ik ben op af en toe wat irritatie na ook heel goed op weg. Voor een training als vandaag heb ik mijn enkel ingetapet met brace erom heen.

Met canicrossen zijn inderdaad de klappen groter maar maak je ook minder grondcontact. Waardoor je dus wel minder klappen maakt.

Mijn enkel voelt goed na de training van vandaag. Shadow bekijk ik morgenochtend vroeg hoe hij opstaat.

Nu twee dagen rust en dan een rustige training voor de wedstrijd van volgend weekend. Mijn motto is altijd hard trainen en hard rusten. Luisteren naar je lichaam is betrouwbaarder dan welk algemeen advies ook.

Maar wel ontzettend bedankt dat je meedenkt! Dat kan ik waarderen!

Vandaag een heerlijke wedstrijd gehad in Hilversum. Na het fotograferen van het steppen, fietsen en lange afstand, was het onze beurt. Tijd voor actie!

Shadow wordt door paps en mams afgeleverd bij de start. Het is ijskoud. Ik voel me top. Shadow voelt zich machtig en staat vrolijk mee te blaffen met het koor aan schore hondenkeeltjes. Het blije ei dat hij is! We staan voor de start. De lopers voor ons lopen naar mijn inschatting een beetje hetzelfde tempo, waar ik me gelukkig mee prijs.

3.2.1. GO GO GO! Gaan buddy!!! Nou en dat deed hij. Hij ging mooi van start en ik had al verwacht dat hij na zo'n 150 meter in zou stortten. Dit deed hij dan ook perfect op het punt wat ik voorspelt had. Maar toen verbaasde hij me. Hij ging na de eerste bocht weer vol gas achter het andere team aan. En ik maar aanmoedigingen roepen. Positief verrast worden is ook wel een keer welkom Zo heeft hij de hele weg gelopen. Wel willen lopen als een tank, maar het conditioneel niet volhouden. Dus aanzetten en weer even 20 meter bijkomen, om het hele riedeltje van voor af aan te herhalen. Vervolgens werden we net voor de laatste bocht ingehaald door een husky. Shadow heeft een bloedhekel aan husky's. Dus daar ging hij weer en net voor hij wil inzakken hoort hij de finish. Als een gek loopt hij nog de laatste 300 meter met een strak gespannen touwtje in vol galop. Trots is het enige woord wat past voor deze wedstrijd.

Met een gemiddelde snelheid, en persoonlijk record, van 15.5 km/h hebben we een vliegende tijd neergezet. Goed voor de 11 plaats van een deelnemersveld bestaande uit 26 snelle dames. Dik tevreden

Shadow heeft vervolgens de funrun met paps gelopen. Heerlijk drafje van 12.5 km/h.



Na 8 maanden geen wedstrijd gelopen te hebben, hoop ik dat dit goede begin van het nieuwe seizoen, een belofte is voor het hele jaar.

Bedankt voor de reacties. Inderdaad een super begin! Shadow is er nu, 3 dagen later, nogsteeds over aan het dromen. Altijd erg grappig. Na een wedstrijd blaft hij altijd meer in zijn slaap en hij beweegt ook al een aantal dagen met zijn pootjes. Super interessant om te zien hoe hij het verwerkt, ook wel opmerkelijk dat hij er langer over doet nu het zo'n tijd geleden is.

Nou wat minder goed nieuws. Ik ben net na de wedstrijd in Hilversum van de trap afgevallen. Shadow sloeg aan toen ik sliep. Doet hij wel vaker maar hij klonk nu anders. In de haast om naar beneden te komen heb ik me verstapt en ben ik weer terug bij af wat betreft mijn blessure.

In een opwelling van frustratie heb ik daarom een nieuwe step aangeschaft. Ik train Shadow nu dus met de step en loop zelf niet meer hard buiten wedstrijden om. Ik wil op de step blijven trainen tot het te warm wordt en dan wil ik weer voorzichtig overgaan op hardlopen. Shadow kan om zijn conditie te behouden dan los mee en ik kan weer rustig opbouwen voor na de zomerstop. Ik denk tot ergens april te kunnen steppen.

Het steppen gaat heel goed. Shadow is nu echt weer op zijn weg terug naar topconditie. De dierenarts heeft hem laatst nog een keer bekeken en zijn bespiering is dik in orde. Hij is de blessurekilo's kwijt dus ik kan nu weer lekker zijn ribben voelen. We hebben een nieuw systeem waarbij hij wel minder eten krijgt op rustdagen maar bijgevoerd wordt op trainingsdagen.

Ik zal binnenkort ook niet meer alle wedstrijden kunnen lopen. School, werk en sport wordt steeds lastiger te combineren door lange schooldagen en reistijd waardoor ik in het weekend toch meer moet gaan werken.

Maar de eerste volgende wedstrijd is aanstaande zaterdag in Helden. Waarschijnlijk moeten we met het openbaar vervoer dus dan kunnen we gelijk weer wat van de wereld zien

 

stilzitten wat is dat??? Maar inderdaad balen. Nog 4 weken rust en dan weer opbouwen. Komt goed

Ik volg mee

Ik heb dit topic een beetje verwaarloosd dus dat ga ik nu even rechtzettend. Bij deze de beloofde, en wat vertraagde, foto van de carnavalsrun.



En mijn boefje toen op de korte afstand, lekker werken.



Ik ga even de verhaaltjes typen van de afgelopen wedstrijden..