We hebben sinds kort een pup, nu bijna drie weken.
En ik ben echt helemaal weg van haar! Maar ik zie door de bomen het bos niet meer. De hele opvoeding is zo veel dat ik soms niet meer weet waar ik moet beginnen. Ik heb me van te voren ingelezen en ik besefte heel goed hoe veel werk een hond/ pup is.
Ik wil een hond welke luistert en een maatje is. Om me heen zie ik onopgevoede honden ofja zo opgevoed zoals ik zelf niet wil. Zoals trekken aan de lijn,schooien om eten en op de bank.
Ik wil het dus heel graag goed doen. Als ik eerlijk ben gaat het ook al best goed, het vele bijten in broekspijpen en sokken is ze al zo goed als afgeleerd (ze blijft een pup en bijten mag, maar wel in haar spullen) Ze kan al zit en zo goed als plaats, ook met blijf zijn we aan het oefenen. Zindelijkheid laat nog wat te wensen over maar ze is pas 10,5 weken.
trekken aan de lijn daar zijn we aan het werken. Maar nu lees ik weer van alles over dat je 'hier' moet oefenen, dat ze niet mag op springen tegen mensen en ga zo maar door! Het is allemaal een beetje overweldigd.. Er lijkt zo veel te moeten in een korte tijd. En ik wil vooral genieten van onze nu nog kleine schat, de deugniet die met onbeholpen bewegingen door de kamer stuitert.
zoals jullie misschien wel begrijpen is dit onze eerste hond. Iemand nog een advies of het komt allemaal goed? Is het echt de bedoeling dat je vanaf dag 1 alles meteen moet gaan aanleren?
We beginnen 9 januari met een cursus misschien dat dat helpt.


Reageren







