Je pup is nu iets van 14/15 weken?
Heb je hem ermee gesocialiseerd?
Vanaf een leeftijd van ongeveer 12 weken, zit je hond in de 'angst-fase'. Hij is minder open naar (vreemde) zaken. Hij zal eerder ergens van terugdeinzen en minder makkelijk herstellen dan in de leeftijd tot 12 weken.
Ik zou nu dan ook niks gaan forceren!
De afstand tot iets 'engs' zo groot houden, dat je hondje zich op zijn gemak voelt. Deze afstand ga je steeds kleiner maken. Je hondje moet vertrouwen in jou hebben/krijgen. Je moet dit samen doen. Hoe?
Geef hem steun, ga door je knien, zo is de afstand tussen jullie minder. Spreek op een rustige toon tegen je hondje. Niet blij of boos, maar er tussen in. Strooi eens wat brokjes op de grond zodat je hondje kan snuffelen en kauwen. Als je hondje nou echt bijna in paniek schiet, kun je hem bij de halsband pakken en rustig toespreken. Hij merkt aan alles dat jij rustig bent, en zal zelf ook kalmer in die situatie worden.
Al deze steun kun je straks wel weer afbouwen, maar nu heeft je hondje het blijkbaar nodig.
Dan ga je weer wat dichterbij.
Ik zou je pup nu geen negatieve ervaringen laten opdoen, door te forceren en dingen te verwachten waar hij nu nog niet aan toe is.
Je kan wel dingen opzoeken - moet je zeker ook doen! - maar houd voldoende afstand eerst.
De ene hond is nou eenmaal zekerder en hersteld sneller dan een andere hond.
Geduld 
Wat bij mij en Daan zo was, als Daantje moe was - we hadden veel gedaan, ze had veel te verwerken - dan schrok ze ook sneller. Was ze uitgerust, dan herstelt ze zich veel sneller!
Nu nog hoor, als ze moe is, kan ze schrikken van een plastic zakje op de grond.
En met vuurwerk.. Tja, gordijnen dicht, muziek aan (minder flitsen en lawaai) en lekker bij je hond blijven, laat hem niet alleen. Dit is de eerste keer, dan ben ik niet een voorstander van pilletjes (of andere kalmerende/verdovende dingen) ed.
Groetjes Marit