
Zojuist toch, danzij de motregen, met een nat pak terug gekomen van onze wandeling. Dat sommige hondenbazen het dan wat minder nauw nemen met hun opruimingsplicht, daar werd ik met de neus figuurlijk bovenop geduwd. 'Zo snel mogelijk weer naar huis' is waarschijnlijk hun gedachte. En daar zal dan wel bij horen dat je in volle snelheid, beschermd door je paraplu, lijnrecht, de terugweg probeert te vinden. Eigenlijk is het op dit moment vervelend, dat het hondenbeest zo nodig iets moet achterlaten. Omdat ik een paraplu alleen maar als lastig ervaar, was ik in de gelegenheid om rondom mij heen te kijken. Hier schuilt het gevaar in dat je soms iets ziet, waar je eigenlijk niet naar op zoek bent. En laat dat nu deze keer ook zo zijn. Nota bene net naast de bak waar de volle zakjes ingegooid en de lege zakjes uitgehaald kunnen worden, zat een hond aan de riem zich te ontdoen van zijn innerlijke ballast. Geheel verrast, zag ik dat de bazin alleen maar de moeite nam om de, gelukkig voor haar harde substantie, op de punt van haar schoen te nemen en een eindje verderop te laten neerkomen in het gras. Toen ik dit zag, hoopte ik stilletjes dat er op die punt iets zou achterblijven. Maar dat zal wel ijdele hoop zijn geweest. Jammer dat niet iedereen de kleine moeite neemt om het kleverige goedje van hun eigen hond in een zakje te wikkelen, om het even later ergens in een bak te gooien. Niet hondenliefhebbers die dit gebaar zien, geven je een compliment voor het feit dat je hen geen overlast berzorgt. Dit komt ons hondenliefhebbers toch alleen maar ten goede?

Reageren














