Die perzen zijn ook zo schattig mét neus! "
Dat was ik, toen hij nog jong was. Nu is die angst minder.
Ik heb echter geen keuze. Hij is ongelukkig als hij niet op stap kan. Hij vangt erg veel vogels én eet ze zelfs op (soms toch). Hij brengt ze nooit bij ons in de tuin, ivm de honden, denk ik. Hij brengt ze bij de buren en speelt er daar mee, die ze dan later stiekem wegnemen en begraven
. Gelukkig zijn die mensen kattenliefhebbers. Zij komen me ook zeggen dat ze hem nog niet gezien hebben of komen zeggen dat hij zijn halsbandje kwijt is enz... (dat zie ik zelf ook wel, maar ik wijt het aan bezorgdheid van hen, en laat ze maar).
Hij geeft ook zulke tegenstrijdige signalen wat betreft de honden. Hij loopt gewoon tussen hun poten en blijft liggen als ze komen snuffelen maar toch is hij niet op zijn gemak als ze te veel rondlopen of blaffen. Ik voel me schuldig dat ik hem met de honden opzadel, dus laat ik hem maar op stap gaan als hij dat wil.
Enkel 's nachts wil ik dat hij binnen is, dat vertrouw ik niet. Wie weet waar hij heen gaat als het rustig is buiten.


Reageren



"

