Gisteren lekker de duinen in geweest met Janneke en haar Tervurense herder, Ghina. Allemaal leuk en gezellig, Mik en Luuk liepen los en deden het onwijs goed. Wis lekker aan de flex. Mik, Luuk en Ghina liepen achter ons, Wispa voorop, toen er ineens twee jonge Tervurense herders een heuveltje over kwamen gestormd. Ze hadden een grote tak vast, en deden totaal geen poging om af te remmen toen ze ineens oog-in-oog stonden met Wispa. Zij zag ze natuurlijk niet aankomen en werd half omver gerend.
Helaas hadden ze het daarna op Mik voorzien. Zij sloeg op de vlucht, twee honden blaffend achter haar aan, ondertussen naar haar bips happend. Mik kon ze er niet uit rennen, dus ik deed een poging om haar te hulp te schieten. Het baasje van de herders zei dat er niets gebeurde hoor, ze deden niets. Waarop ik antwoordde dat ze mijn hond doodsangsten aanjoegen en er potentieel voor zorgden dat ze écht op de vlucht sloeg en ik de rest van de avond kon gaan zoeken. Uiteindelijk stopten ze en nam ik Mik snel mee. De herders deden nog enige pogingen om weer achter ons aan te komen.
Het is lang geleden dat ik Mik zó bang heb gezien. Grote ogen, tong zo ver mogelijk uit haar bek, hijgen, rillen, staart tussen haar poten. De rest van de wandeling heeft ze zo naast me gelopen, wat echt zo niet Mik is. We hebben de wandeling dus ook maar wat verkort, voor Mik was de lol er wel af. Eenmaal thuis schrok ze gisterenavond van alles wat ze hoorde en wilde ze ook niet met Wispa spelen. Vannacht kroop ze tegen me aan (wat ze niet vaak doet) en vanmorgen zag ik dat ze wat blauwe plekken en krassen heeft aan de onderkant. Waarschijnlijk bezeert aan takken en bomen toen ze het hele bos door gejaagd werd..
We doen vandaag dus maar rustig aan. Arm Mikje. Ineens was ze weer dat hondje van een paar jaar geleden, toen Punk overleed en ze in een zwart gat viel en doodsbang werd voor andere honden.




Reageren


