Sinds een poos loop ik met beide honden samen. Dat gaat boven verwachting goed! In het begin liep ik enorm te stuntelen met 2 lijnen, maar we krijgen de slag te pakken. Ieder op 'zijn eigen plekje' dan gaat het prima.
Eerst liep ik apart omdat mijn puber erg veel aandacht nodig had, ten opzichte van het verkeer en alles wat er gebeurd tijdens een wandeling in de buitenwereld. Inmiddels gaat het heel erg goed en daarom kan ik wat tijd besparen door samen te wandelen.
Mijn andere hond vind het heerlijk om tijdens de wandeling te snuffelen, snuffelen, snuffelen.... en nog eens snuffelen. Meer heeft hij eigenlijk niet nodig.
Mijn puber snuffelt eigenlijk (vooral in vergelijking met mijn andere hond) heel erg weinig. Hij snuffelt wel eens aan een takje, of op de grond... maar heeft het dan wel gezien.
Ik merk dat hij het eerste stuk van de wandeling op een goede manier bezig is met de omgeving. Bekijken / wind voelen / horen, etc. Maar daarna begint hij zich wat te vervelen en is de omgeving niet meer zo interessant.
Met mijn reu trok ik er vaak anderhalf of twee uur op uit. Maar dat is voor mijn puber gewoon echte te saai haha!
Denneappels, takken, allerlei andere natuurproducten worden dan in de lucht gesmeten. Poging tot opvangen en we smijten weer lekker verder. Van mij mag hij gerust, is nog jong en speels.
Maar hoe kan ik de wandeling toch nog interessanter voor hem maken, ten opzichte van mij?
Ik doe wel eens stukjes volgen, maar 1,5 uur lang vind ik niet reeël en houdt hij ook niet vol. Soms dragen we samen een tak. Of k strooi wat brokjes, maar die heeft hij de laatste tijd ook erg snel gevonden. Maar verder ben ik een beetje inspiratieloos.
Vooral ook omdat ik de ander niet in de weg wil zitten met snuffelen (ala stofzuiger houding).
Iemand leuke toevoegingen? Of een leuk linkje?
*ps, balletje gooien doe ik bewust op een ander moment met hem apart.

Reageren


