ervaring rhodesian ridgeback

Hey,

Ik ben al veel bezig met het ''als ik later groot ben, en het huis uit ga''. Nu is sinds een jaar of 3 mijn oog gevallen op de rhodesian ridgeback, sinds een kleine 2 jaar wil ik die ook als eerste echte eigen hond.

Nu heb ik vooral ridgebacks meegemaakt in mijn tak van sport. Maar ik ben ook benieuwd naar honden van dit ras buiten mijn ''beleefwereld'' om. Hierbij heb ik dan ook enkele vragen, dus ik hoop dat iemand hier zijn ervaring wil delen.

Waarom een ridgeback?
Positieve eigenschap, negatieve eigenschap?
Wat doen jullie op een dag?
Wat doen jullie aan cursus/sport?
Hoeveel eet jullie hond?
foto? (omdat het leuk is )

Gr. Naomi

Bij de oppas waar Hummie heengaat komt er ook 1. Leuk beestje maar zoooo ontzettend druk. Oppas heeft op 45 honden gepast maar nog nooit met zo'n hoog energielevel.

Hier op het losloop ook echt ene lieverd heel sociaal maar ook erg druk.

Ik heb geen persoonlijke ervaring met het hebben van een Ridgeback maar ik werk wel met honden dus misschien heb je wat aan die informatie.

Het dingetje met Ridgebacks is denk ik dat het vooral hele gevoelige honden zijn. De socialisatie is bij deze honden uiterst belangrijk want een trauma hebben ze zo opgelopen. En dit gaan ze dan vaak uiten in angstagressie richting dat gene waarmee ze een vervelende ervaring op hebben gedaan.

De teef die ik ken van de opvang waar ze al van pup af aan komt (ze is zo'n 3 jaar oud), is in de groep heel rustig maar altijd ietwat nerveus. Bij binnenkomst waant ze haar weg al grommend naar binnen maar daar blijft het dan ook bij. Thuis bij haar baasjes kan ze niet met andere honden overweg en met mensen heeft ze ook een dingetje en dan vooral mannen en dat uit ze door agressie in te zetten.

Verder ken ik een stel met twee Ridgebacks en deze zijn ooit aangevallen. Ze kunnen nu niet meer samen met andere honden en daar houden de baasjes rekening mee. Ze maken vooral lekker kilometers met de honden in wat afgelegen gebieden waar ze geen andere honden regen komen of in elk geval geen loslopers. Deze mensen geven wel aan hierna niet meer te willen kiezen voor de Ridgeback ivm met die gevoeligheid en nerveusheid waardoor dus heel snel een trauma en vervolgens angstagressie door kan ontstaan.

Ik ken ook enkele wat oudere Ridgebacks die vooral heel rustig, stabiel en wijs over komen.

Ik ken er een aantal uit mijn omgeving.

Een reu en een teef hier in de buurt zijn vrij zelfverzekerde en overheersende honden, niet bijster sociaal naar andere honden. Ik krijg het idee dat dit versterkt wordt doordat ze altijd met z'n tweeën lopen, de baas een aantal kilometers verderop, en elkaar nogal opjutten in het opjagen van (met name onzekere/angstige) honden.

Een ander teefje, enige hond, is wel redelijk sociaal. Wel wat teruggetrokken en meer geïnteresseerd in haar eigen wereldje.

De eigenaar van de hondenschool heeft er ook één, een teefje. Dit is een vrij angstige hond, die letterlijk blaffend onder de tafels kruipt zodra er mensen of andere honden binnenkomen.

Mijn algehele indruk is dat het vrij pittige en wat terughoudende honden zijn, die een zeer gedegen socialisatie nodig hebben om uit te groeien tot stabiele honden. Helaas zijn ze momenteel nogal in de mode, ik zie ze te pas en te onpas lopen. Volgens mij zijn ze goed trainbaar, maar het blijven zelfstandige honden.

Ik ben er een in de duinen tegen gekomen, een enorm beest groter dan zijn rasstandaard denk ik.

Deze had een gemoedelijk karakter maar wel in voor een lolletje, hij was drie of vier geloof ik.
Hij liep los bij haar, ze vertelde wel dat ze buiten de andere rondjes die ze liep er een van twee uur tussen zat en dan gingen ze wel echt naar t bos of strand (in elk geval gebied waar hij los kon).

Vond t een imposante hond, leek een beetje op een leeuw haha.