Normaal rel ik, Sasha, niet. Maar eergisteren heb ik het vrouwtje toch erg doen schrikken. Denk dat ze nog steeds een beetje boos op me is.
Vrouwtje is al lang met mij aan het oefenen om andere hondjes buiten wat rustiger te benaderen. De afgelopen heb ik me redelijk goed gedragen. Ik trok alleen maar aan de lijn en ging wat zielig doen als ik naar de andere hond mocht. Maar omdat vrouwtje kalm bleef en die andere honden ook, gaf ik het al snel op. Dus kreeg vrouwtje meer vertrouwen in me. En dat had ze beter niet gedaan.
Eergisteren wandelen we op de dijk. Ik snuffel, zoals gewoonlijk, de hele berm af. Niet te geloven wat er daar allemaal passeert, vrouwtje weet dat natuurlijk niet, maar mijn neus gaat daar in overdrive! Ik ben dus rustig aan het snuffelen, vrouwtje is een beetje afwezig, ik voel dat ze de lijn niet erg stevig vast heeft. En dan zie ik ze! Een jogster met haar hond, en ze komen op ons afgelopen! Ik zet mijn sprint in en verwacht eigenlijk een ruk wanneer mijn lijn op is, maar dat valt mee. Ik heb de lijn uit vrouwtjes hand gerukt en nu spurt ik op die hond af. Begint die me daar aan te blaffen! Dus spring ik er gewoon boven op!
Vrouwtje had me alleen snel weer te pakken en heeft zich wel duizend maal verontschuldigd tegen de jogster.
Maar ik laat me niet zo maar aan blaffen. Wat denkt die hond wel.