Dag mijmerende Hein, ik zal me even voorstellen,
ik ben een Zwarte Kater en mijn echte naam is Cleo maar Terror is mijn bijnaam omdat het mij past, ik heb 'm namelijk echt verdiend.
Lang geleden, zo'n 12 jaar, werd ik door de ouders van mijn huidige baasje uit het asiel gehaald, ik was zoooo blij dat ik daar eindelijk weg mocht en de ouders kregen te horen dat ik een heeeele lieve kat was, dat ik goed met kinderen kan opschieten en dat ik hou van borstelen en heel veel hou van mensen.
Dit bleek niet de waarheid te zijn maar dat konden ze aan de buitenkant niet zien. Al snel toonde ik mijn ware aard en viel de kleinkinderen en de andere visite aan, ik krabte en beet ze heel hard terwijl ze mij goed met rust lieten. Ook beet ik mijn vrouwtje heel hard en steeds weer. Toen gingen de ouders verhuizen en kregen een heel mooi nieuw huis en de 5 kleinkinderen waren inmiddels erg bang voor mij.....
Want uit het niets viel ik mensen aan, ik weet ook niet waarom ik dat deed.
Er werd besloten dat Marina mij wel zou willen hebben, daar was ik erg blij mee want anders was ik weer terug gebracht naar het asiel.
In het begin was ik heel erg gemeen en nu soms nog steeds, dan zomaar uit het niets bijt ik mijn andere vrouwtje, en wel zo hard dat ze naar de dokter moet omdat het wel eens gaat ontsteken. Marina kan goed met katten dat wist ik gelijk, ze was duidelijk en heeft mij een opvoeding gegeven, daarom ben ik nu niet meer zo gemeen en is het maar af en toe.....maar ik ben mijn wilde haren niet kwijtgeraakt. Ik heb hier een goed leven, ik lig nu erg graag op schoot (vroeger nooit) en speel veel
ik heb zoveel geleerd dat kun je je niet voorstellen ik wist eigenlijk niks....
Nu kan ik bijvoorbeeld mijn nagels laten knippen door Marina en blijf dan heel stil zitten zonder te krabbelen of te bijten, lief he?
En als ik op de koelkast zit dan sla ik Marina niet meer hard in haar gezicht, ik deed zo van pets boem recht op haar fasie, dat was leuk, maar doe ik nu niet meer.
Inmiddels is er nog meer veranderd want een paar jaar geleden had ik een heel pijnlijk iets aan mijn rechterpootje, het bot binnenin was verbrijzeld en in zoverre dat het pootje niet meer te redden was, er was maar 1 oplossing en dat was dat mijn pootje eraf moest. Uiteraard was ik erg boos op mijn baasjes en heeft het best een tijdje geduurd voordat ik mij weer prettig voelde, tja dan komt toch terror weer naar boven. Allemaal erg naar maar ik heb ermee leren leven en werd weer mezelf en blij en kan ook goed rennen met 3 pootjes.
Maar toen kwam Ollie, also known as Knuppel, en daar was ik allesbehalve blij mee. Hij moest weg uit mijn huis, vrienden met een hond, noooooit. Het was d'r op of d'r onder. Ik bennnn jaloers, zo!
Dussss ik kruip en ik sluip en dan sla ik toe, ik sla Knuppel zo hard dat hij niet weet wat 'm overkomt en dat graag elke dag 3x, ik ren door de kamer en sla dan nog een keer. Okay zei Marina nog een beetje opvoeding erbij is wel nodig!
Maar ja ik ben eigenwijs en heb elke dag wel zin om op Knuppel te jagen, ik weeg 5 kilo en hij 32, hij is groot maar ik ben snel dus ik kan 'm aan. Zo maak ik 'm bang. Wel jammer dat ik 1 pootje mis dan kan ik niet zoveel rammen. En als hij een lekker bot heeft (wat ik niet eens lust) dan sla ik het zo uit zijn poten hahaha dan staar ik hem aan en ga recht voor zijn neus zitten, lekker bang maken. Zo kom ik mijn dagen wel door. Ik heb een hele trukendoos vol met ongein om Knuppel te pesten en doe dat dan ook graag zo vaak mogelijk.
O ja en vorige week beet ik mijn andere baasje zo hard in haar arm dat het helemaal opzwol, vanuit het niets viel ik aan, dus vandaar heet ik Terror omdat ik dat ook ben.
Dusss dit is het verhaal van Kater Cleo die al geruime tijd de bijnaam Terror heeft, meestal noem ik hem Theo, want Cleo is een meisjesnaam ;)
Dus ik (Marina) noem Cleo 'Theo Terror', omdat hij wel een beetje boel een tweezijdig karakter heeft, heel lief en heel gemeen........
Gelukkig is hij zoveel bijgedraaid en ten goede veranderd dat we hem kunnen accepteren zoals hij is, we weten ook niet wat hij heeft meegemaakt voordat hij in het asiel tercht kwam, er was niets over hem bekend........
een ander keertje zal ik vertellen waarom Ollie vaak een Knuppel is :)