ervaringen oude hond

Kan zijn dat ie meer behoefte heeft aan rust. 

Als ie geen.pijnklachten e.d. heeft zou ik m de ruimte geven die hij voor zichzelf eigenlijk al neemt.

Ookal is dat moeilijk. Dierbaren ouder zien worden en zien dat ze veranderen is altijd moeilijk.

Ik probeer uit te gaan van mijzelf. Als ik ruimte nodig heb, en deze neem ervaar ik het als onprettig als mijn omgeving me er toch steeds bij zou halen.

En in jou geval of eigenlijk Hus zijn geval is het de vraag of dit door ouder worden is of bijvoorbeeld voelen dat jij door je zwangerschap kwetsbaarder bent. 

Sommige honden gaan als hun mens pijn heeft of kwetsbaarder is zachtjes kleven, worden.onafscheidelijk van je. Anderen nemen afstand bang je anders pijn te doen bijvoorbeeld.

Ze gaan er op hun eigen manier mee om.

Hier kan ook nog sprake zijn van combinatie tussen beiden het ouder worden en wat ik net omschreef.

Oh dat heb ik nu al met Moh. Gisteravond lag Moh de eerst halve avond op de gang en daarna ging ze in haar bench liggen. 

Niet omdat ze oud is maar omdat ze dan naast de verwarming ligt.

Ook verplaatst Moh heel vaak naar haar bench als ze gestoord wordt door de kat. Die kat die gaat graag tegen Moh aan liggen en Moh heeft daar duidelijk vaak echt geen zin in. Moh wil niet gestoord worden als ze wilt slapen. 

Hoe saai het ook is, maar ik zou het lekker zo laten. Hij ligt daar voor een reden, te druk in de woonkamer, fijnere temperatuur, fijnere mand?

Myn queenie was aan 10j ook stiller geworden en veel slaap en rust tot over 6 maand ze was 12j dan plots hartfalen gehad en medicatie niet meer hielp heb ze moeten laten inslapen in mei hoop ge nog veel kan genieten maar met ouder worden ze rustig en veel slaap denk ik

Hier heel veel oudjes  die er allemaal op hun eigen manier mee omgaan ,Gina  ruim 15 jaar  wordt savonds wat pieperig ,loopt rond  wil een tijdje bij me zitten  en ga ik met andere nog even weg perst ze er hoe dan ook nog een drol uit in de kamer ,overdag slaapt ze heel veel ,dan vader en zoon  zijn 15 en 13  ,altijd doen ze alles samen maar pa is nu blind en soms erg warrig ,vooral als hij net wakker is ,

dan nog enkele van 12 jaar  slapen veel maar gaan we de bejaardenwandeling doen dan staan ze te popelen ,want nieuwe luchtjes opsnuiven is nog steeds spannend ,

Dan twee gosjes van bijna 13 ,waarvan de een nog stukken actiever is als de andere  ,zij kunnen nog uren mee lopen ,de een blijft rennen ,de ander komt snel bij me lopen ,na dat ze uitgeraast is .Het bejaardenhuis hier is erg aandoenlijk.

Onze spaniel is 13 en denk ik toch anders dan de jouwe.

Spanieltjes willen graag bij je zijn, ze ligt dan ook de hele dag naast me op de grond op een kussen. In haar mand ligt ze alleen nog snachts.

Smorgens kom ik uit bed en ze slaapt dan nog zo vast dat ik steeds denk hee je bent er toch nog wel.

Wandelen , ze is tevreden met haar vaste rondje. Strand mag nog maar ze blijft bij mij lopen.

Eten doet ze nog goed.

Heb medicijnen voor de botjes en urine ophouden.

Soms vind ik het ook sneu met Jazz doe ik meer ook in huis, betrek Prisca er wel bij, soms komt ze zelf en soms blijft ze liggen.

Prisca wil op een zomerdag niet meer in de tuin liggen ze blijft liever binnen. Soms haal ik haar naar buiten soms denk ik binnen vind je het fijner blijf dan maar.

Oude honden doen veel dingen anders of minder.

Onze jrt was ook 15 geworden tot 2 jaar terug nu is Prisca een oudje, wel jammer maar het is niet anders.

Ik vind oude honden wel heel lief.

Dus zo gaat het hier bij ons in en rond het huis.

Freggle is ook oud, 14.5 jaar.

Hij zondert zich niet af, hij wil wel het liefst in dezelfde ruimte zijn als wij.

Hij rust wel veel, hij ligt meestal op de bank op zijn vaste plekje waar hij ook alles in de gaten kan houden.

Hij wil nog graag mee wandelen, alleen ik moet de wandelingen wel aanpassen voor hem.

Niet al te lang en over goede paden, door zijn slechte zicht struikelt hij over takjes etc als we in het bos lopen.

Verder houdt hij niet veel meer van verandering, het liefst dat alles elke dag precies hetzelfde gaat, dan voelt hij zich veilig.

Vroeger ging hij graag overal mee naar toe, maar nu niet meer.

Hij is het liefst thuis waar hij zijn eigen gangetje kan gaan.

Gioia is elf nu.  Ik zie geen verschil in gedrag, behalve dat ze misschien wat "drammeriger" wordt om haar zin te krijgen.  Rust heeft ze wel behoefte aan, maar omdat wij hier zelf rustig zijn () moet ze zich niet afzonderen. 

Ze zoekt wel een andere plek op als onze junior, Nahla (2 j.), een druktemoment krijgt.  Ik kan me dus wel voorstellen, moesten wij hier kinderen hebben, dat ze zich zou afzonderen.

Je kan proberen op bepaalde tijdstippen (bv. 's avonds voor TV of zo) een rustmoment in te bouwen en haar proberen over te halen om dan gezellig bij jullie te komen liggen...  Ik denk dat ze inderdaad niet meer met drukte (lawaai, veel beweging, enz.) om kan gaan.

(heb ik ook hoor, nu ik ouder wordt )

Een dier is zoals een mens by het ouder worden zoals ik al gezegd heb worden ze rustig queenie was ook zo tot ze aan 12j snel ziek was geworden maar dat was hartfalen spytig genoeg hielp medicijnen niet meer en moest ze inslapen ik mis haar nog zo erg maar zolang ze niet ziek is ouder worden doen ze ook ik hoop dat je nog lang mag van genieten en knuffelen 

Sylvia .

Hier kunnen we niet anders als door het bos. 

Maar Hus zit wel altijd aan de lijn en heeeeeel soms knalt hij nog weleens tegen een boom of struikje op of struikeld over een kuil of tak.

Ik probeer er veel op te letten maar soms heb ik toch en Daisy en Hus tegelijk mee. 

Veranderen doen we zo min mogelijk ( al zal dat over 7enhalve week niet anders kunnen als de baby er is ) 

Wel hebben we nu iets meer ruimte gecreeerd in de woonkamer en zorgen dat er niks meer verplaatst word. 

Martine. 

Rust vinden we zelf ook lekker hoor.

Enkel tja een jong hondje van 1,5 jaar houd je niet zo rustig , ze moet ook wel kunnen blijven spelen en jong blijven. 

Ik kan me best voorstellen dat hij dat af en toe zat is. 

Nadine. 

Hus is gelukkig nog helemaal gezond ( enkel ziet hij iets minder ) dus we gaan ervan uit dat hij nog wel een aantal jaren meegaat 

niet echt een antwoord op je vraag, maar misschien is een orthopedisch bed fijn voor hem op een rustig plekje in de living? (als dat mogelijk is)

" niet echt een antwoord op je vraag, maar misschien is een orthopedisch bed fijn voor hem op een rustig plekje in de living? (als dat mogelijk is) "

Dobry

 Zo een mand heb ik al eens gehad.

Tot mijn spijt want kon hem ook weer verkopen , hij ging er steeds voor liggen in plaats van erop

Ik denk dat die die te warm vind ofzo? 

Een gewoon deken of mand of kussen ligt hij ook geen uren op want dan gaat ie weer even op de vloer liggen. 

Hij heeft geen last van zijn gewrichten ook gelukkig 

Ik wens je van harte nog veel Gelukkige jaren toe geeft hem nu en dan maar een goede knuffel dat hebben ze zeer graag liefs nadine 

Hier ook een oudje van ruim 10 en een jonge hond van net 2.

Boy zoekt ook regelmatig de rust op. Meestal (als de kinderen op school zijn of naar bed) op een kussen op de bank. En anders onder het bureau. Hij slaapt ook het meer en deel van de dag. Maar gaat nog met veel plezier mee wandelen. Meestal gaan we naar een groot omheind hondenveld waar hij lekker in zijn eigen tempo kan snuffelen terwijl Ivor speelt en rent. Spelen doet hij niet meer, rennen ook niet en als het koud is heeft hij een jasje aan tegen de kou op zijn gewrichten. Het is een echt oud mannetje geworden met zijn eigen nukken en wensen. Maar ook absoluut met zijn eigen charmes.

Ik denk dat dat wel voor alle oudjes geld, hun gewoontes veranderen. En ook hun behoeftes worden anders

Wij lieten Nahla (toen ze pup was) ook niet bij Gioia.  Ze stelde het echt niet op prijs en heeft een keer in Nahla's lip gebeten.  Omdat Nahla een Dogo Argentino is en Gioia een Lagotto Romagnolo, dus een stuk groter dan Gioia en ook nog eens doof, hebben we besloten haar steeds als ze naar Gioia gaat, weg te halen.

Zo is Gioia ook geruster en wordt ze kalmer.  Nu komt ze terug op de zetel liggen bij ons, ook al ligt Nahla (of Niké) aan de andere kant.

hier een franse bull die helemaal nog niet zo oud is (5jaar)

maar ook liever hele dag slaapt dan actief is het laatste jaar, wel het liefst op een dekentje op de bank in de buurt van ons gezelschap.

3 x per dag een rondje om der behoefte te doen,, een x een spelletje met de andere hond als ze uitgedaagt word.. en thats it. als ze haar rust niet krijg die wilt word ze behoorlijk sjagrijnig dus gunnen we haar die rust 

" Ciska.
Wat betreft temperatuur denk ik dat het hele huis toch wel redelijk gelijk is.
Fijnere mand of kleed zou kunnen ik weet niet wat hij nu het lekkerste vind liggen omdat meneer ook gerust op de grond gaat liggen hahahah.

Ik laat hem idd gaan hoor.
Vind het alleen wel jammer dat je hem letterlijk bijna niet meer ziet.

Gelukkig komt ie nog wel soms een knuffel halen.


Nadine.
Klopt wel hoor dat ze rustiger worden.
De lange wandelingen gaan al een tijdje niet meer.
Gelukkig is hij nog wel gezind ondanks wat 'ouderdomskwalen'.

Heleen.
Doordat je zoveel oudjes hebt , merk jij ook bij enkele of een hondje dat ze zich behalve slapen ook veel terugtrekken?

Voor een wandeling is hij zeker nog wel in hoor.
Zeker nu de temperatuur onder 0 is staat hij echt klaar voor een wandeling

Wel een gezellige boel bij jou met al die hondjes.
Ik denk alleen dat ik het gewoon op 2 houd hahahaha.


Verder is het ook voor mij nieuw een 'oude' hond.
Vandaar dus de vragen die opkomen.
En ik wil toch dat hij zich nog net zo gelukkig voelt als een paar jaar terug.
En door dat hij zich de hele dagen niet laat zien ga je toch wel iets twijfelen of je niet iets moet doen. "

Roedel van het noorderlicht

 Ja dat terug trekken herken ik wel bij een paar ,Ook is er een bij die vroeger altijd met haar twee dochters in een mand sliep  maar nu ze bijna veertien is slaapt ze het liefst alleen ,ze wordt wat mopperiger naar de andere toe ,

Ouder worden.....

Bij mijn hond ging het geleidelijk.
In het begin wat strammer en wat moeilijker rechtkomen na een diepe slaap.
Indien er wat kwaaltjes waren; medicatie en het voer aanpassen; wat gemoedelijker eten geven. Wat meer lekkere dingen, wat minder 'moeten', meer gelatenheid en genieten.(voor zijn darmflora gaf ik lacteol bij)

Het laatste jaar ging hij nog meer slapen, was heel rustig, maar als hij kon, dan sprong hij bij om met de kinderen te spelen; altijd enthousiast en lief.
In de laatste fase, kon hij niet alles meer ophouden, maar ik heb dat altijd zo opgepoetst, zonder woord, maar met een aai. (was onze stille afspraak; voor er iemand beneden was)
Hij was altijd graag hier. Heeft gegaan tot hij echt niet meer kon.
Was heel trots en plichtsbewust, lief, een mensenhoeder in een hondenlijf.

Ik was degene die de beslissingen moest nemen over de dieren hier, heb hem gehouden tot .....z'n laatste adem. Het eenmaal de afspraak vastleggen, was zo moeilijk, maar..........juist.

Draag hem nog altijd in m'n hart.

Hus is zover nog zeker niet, daar moet je nog van genieten, al maak je je al wat zorgen over het 'hoe en wat', dat is heel normaal. Ik wilde je even een kijk geven op onze laatste jaren. Wat stiller, maar veel bewuster! en dat is ook de moeite waard om te koesteren.

Is zo Jaimie.

Het gaat niet ineens, maar de 'interne' afspraken zijn gemaakt. Op die manier kunnen jij en Hus nog een hele tijd toe.

Het spoken, ja nu je het zegt, dat is soms ook. Het nachtelijk op zoek zijn naar iets....dat als je in je bed ligt dat je dan voelt....hij is op pad. Maar 's morgens toch in z'n mand.

Valt allemaal in de plooi. Met samen en genieten, kom je een heel eind. Op een gegeven moment weet je; er moet niks, enkel het samenleven, rustig en liefdevol. Geen stress of wrevel en een beetje zien dat de lichamelijke kwaaltjes niet gaan domineren. (maar zover ben je nog niet hoor)

knufje

Dat mag je!

(hoelang nog?)
Zal ook wennen zijn hoor.