Update- pag 11 overwinning voor mezelf :)

" En toch ....
Ik vraag me tegenwoordig wel eens af hoe het komt dat er steeds meer vragen hier komen over dit soort gedrag van een hond.
Het is altijd stres, overprikkeling, maar is dit wel zo...
Je mag toch zeker wel heel duidelijk aan een hond van 5 maanden laten weten wel gedrag echt niet kan. Een hond van die leeftijd bijt niet zomaar, die weet precies wat hij bij wie wel, en bij niet kan maken.
  "

Diesel

 Maar welk gedrag kan dan echt niet?Gestrest raken?Want dat is wat het is.Als een hond prima in zijn vel zit ,dan heb je dit soort gedrag niet.

Het gedrag wat hij laat zien zegt iets over hoe een hond zich voelt.Ze hebben dezelfde emoties als ons en hebben ook 'last' van dezelfde hormonen als ons.

Ik vind het bijten ook niet iets waarvan een hond denkt dat hij dat wel even kan maken...

" En toch ....
Ik vraag me tegenwoordig wel eens af hoe het komt dat er steeds meer vragen hier komen over dit soort gedrag van een hond.
Het is altijd stres, overprikkeling, maar is dit wel zo...
Je mag toch zeker wel heel duidelijk aan een hond van 5 maanden laten weten wel gedrag echt niet kan. Een hond van die leeftijd bijt niet zomaar, die weet precies wat hij bij wie wel, en bij niet kan maken.
  "

Diesel

2 oorzaken

1) Onze manier van leven in de huidige maatschappij

Waardoor nu meer naar boven komt dat het belangrijk is het één en ander te kennen van het natuurlijk gedrag van de hond. Aangezien we met z'n allen veel dichter op elkaar leven. Zelf meer gejaagd door het leven gaan. En er heel wat eisen aan de hond van vandaag gesteld worden.

En wij, de mens algemeen, mag dan wel aan alles gewend zijn. Daarom wil het niet zeggen dat dit bij elke hond lukt.

2) Het fok beleid. Vroeger werd er veel meer op karakter gekweekt. Terwijl de laatste decennia veel meer op het uiterlijk gefokt wordt. En de hond meer verknoeid wordt. 

Uiteraard zijn er ook andere fokkers, doch helaas in de minderheid.

En deze 2 zijn in heel veel gevallen echt geen geslaagde combinatie.

Deze hond is 5 maanden oud. Hij komt het echt allemaal wel vertellen. Alleen niemand hoort hem. Dat is het spijtige wanneer ieder zijn eigen taal spreekt en men elkaar niet verstaat.

Heel veel wat hij buiten tegen komt is voor hem TE

En heel wat minder ver wandelen. Als ik lees dat er op de terugweg nog meer dan een kilometer te gaan is. Maak hier op uit dat er verschillende kilometers gewandeld wordt.

En knietje, zwier tegen de grond en dat soort tactieken is echt niet aan te raden. Het is zonde dat men alleen de hond aan kan door lichamelijk onderdrukken door gebruik van agressie. 

Ik zou om te beginnen maar max 20 minuten gaan wandelen en een lange lijn gebruiken van 4 à 5 meter. 

Wandel op een rustig tempo in een rustige zo arm mogelijk prikkelarme omgeving. Laat de hond snuffelen. Als hij dat niet doet, stimuleer hem dan door lekker vlees in kleine stukjes in het gras te gooien in zijn nabijheid. 

Maar beperk zijn prikkels. 

Ik heb heel erg het idee dat door de pubertijd de hond heel erg naar grenzen en duidelijkheid aan het zoeken is. Zodra hij je aan het testen is wordt hij onzeker en heeft hij het idee dat hij door kan gaan of misschien door moet gaan.

Bij je man doet hij dit niet, blijkbaar geeft hij je hond rust en is hij duidelijk. Duidelijk door zijn houding en zijn rust.

Ik zie dit gedrag zo in de loop van de topic steeds erger worden en idd beetje onverantwoord worden om alleen met hem op stap te zijn.

Ondertussen ben je zo ver dat de hond weet dat hij heel ver bij jou kan gaan en durft ook zijn tanden te gebruiken. 

Persoonlijk zou ik afzien van het wandelen met hem. Laat je vriend hem uitlaten en met hem naar cursus gaan. Zo krijgt je hond niet de kans om nog verder over jouw grenzen te gaan. Je hond krijgt hier ook rust is en kan zo de pubertijd doorkomen en gestuurd worden zonder nog ergere bijt incidenten. 

Maar ik denk dat dit van kwaad tot erger kan gaan en de hond steeds dominanter/agressiever kan worden om aan te geven dat hij het ergens niet mee eens is. Dus lijkt mij het beter om even te wachten tot de pubertijd voorbij is en dan kijken of je de draad weer kan oppakken met hem. 

Het is natuurlijk moeilijk als we het niet kunnen zien. Kan je het filmen? 

Hoe reageert hij op verkeer ondertussen?

Waar je hem uit laat is het daar rustig?

Ik zou proberen om te zien wat het geeft hem maar een 10 minuten uit te laten per keer.

Kan je switchen om 18u? Dus eerst een 20tal minuten wandelen (aan een lange lijn zodat hij beperkte beweginsvrijheid heeft) en dan eten.

Is het in huis voor hem rustig genoeg als de kinderen er zijn?

Ik zie je topic nu pas. 

Je hebt een mechelaar, vind wat ik er van lees, het Mechelaar gedrag.Super prikkel gevoelig en heel snel reageren.

Wat vreselijk belangrijk is, grenzen stellen en heel erg duidelijk te zijn.

Als hij weet op je gaat rijden, zorg dat je een halsband met een korte lijn om heb, gelijk naar de gang.

Rijgedrag, kan komen door stres, onzekerheid, het even niet weten.

Er komt adrenaline, maar ook testosteron vrij bij stres, dat kan dus het rijden verklaren.

Maar hij moet wel leren, dat hij zich niet op jou hoeft af te reageren.

Zorg dat hij sowieso genoeg rust krijgt en tijd  om prikkels te verwerken. Heel erg belangrijk!

Je kan vb een dag een activiteit doen en de dag erna alleen maar saaie dingen, zodat er geen nieuwe prikkels bij komen.

Buiten voertjes verstoppen en laten zoeken op een saaie dag. Niet te lange maar saaie rondjes doen buiten en heel veel verplicht rust.

Hier heb ik mijn gang, plank voor de trap naar boven, doek voor de voordeur (is half glas. Als ik merk dat Luca druk is, hup de gang op en binnen een minuut slaapt ze.

Mijn Luca is ook erg prikkel gevoelig, maar niet zo als jou hond. Herken wel dingen terug.

Fietsers  najagen, herkenbaar.

Als ze een fietser zag, gaf ik voertjes en bleef dit doen tot de fietser weg was. Elke keer weer, kilo's voertjes.

Langzaam maar zeker keek ze naar mij  als ze een fietser zag. Dat is wat ik wilde hebben. De associatie met fietser is voertje bij de baas halen. Na een paar weken, kwam ze bij mij voor een voertje en was het goed.

Ze keek zelf steeds minder naar fietsers, alleen als ze herrie maakte.

Dit is wel gedrag wat je moet blijven herhalen.

Toen Luca 2.5 was, ging ze onder moeilijke omstandig heden ook goed luisteren. Tot die tijd, als ze een fietser zag met lawaai en ik was te laat, ging ze er achter aan en kon ik haar niet terug roepen.

Na dat ze 2.5 was, kon ik haar wel terug roepen. Was wel prettig.

Jonge honden krijgen ook nog alles ongefilterd binnen, als ze ouder worden kunnen ze filteren en dus in meer situaties goed luisteren.

Er komt ook meer rust in dat koppie.

Als Luca iets moeilijk vind, of te veel prikkels heeft, snapt ze ook in mij. Niet hard, maar ook gedrag wat bij herders past. 

Met behendigheid. Parcoursje in vlot tempo en ze hing in mijn arm. Nu doe ik een voor een de hindernissen, laat haar zitten, ze gaat enorm blaffen, als ze rustig is pas de volgense sprong, weer zitten. Nu komt er al veel meer rust in.

Wat voor activiteiten doe je trouwens allemaal? 

Welle regio woon je? 

 Niet noodzakelijk. Het zou kunnen dat er bij hem iets onderdrukt wordt wanneer hij met iemand anders buiten is.

Er is toch wel een probleem. Versta me zeker niet verkeerd dat ik bedoel dat dit aan jou zou liggen.

Het gaat over zijn gedrag. Een hond kan mss wel effe schrikken omdat hij in het water valt maar dan gaat een hond echt niet zo reageren.

Er is wel degelijk iets aan de hand want dit is geen normaal gedrag. Maar om nu zo de vinger op de zere plek te leggen zonder heel het verhaal te zien en zijn gedrag en hem zelf te kunnen observeren maakt het wel moeilijk om je te helpen. 

Sorry dat ik het zo bot zeg maar ik denk dat jij op training moet. En dan niet poezelcursus maar een assertiviteitstraining oid.

Je hond probeert je te bijten en je roept eens klaar, loopt stug door en wanneer het echt uit de hand loopt ga je hem nog af proberen te leiden ook. Begrijp me niet verkeerd ik vind het echt super lief maar eigenlijk is het toch wel lachwekkend. Die hond zoekt grenzen, duidelijkheid... Het maakt niet eens uit waar z'n gedrag vandaan komt maar hoe je er op reageert. Volgende keer zit er een scheet dwars doet ie het weer... Moet niet kunnen, nul respect.

En dat ligt helaas niet aan je hond. (Mijn vorige hond heeft mij ook eens aangevallen hoor ik weet dr alles van haha.) Het zijn de meest fantastische honden, zij die zich zo durven te gedragen. Maar jij moet er wat mee.

 Duidelijk zijn, je hoeft dat gedrag niet te accepteren. Thuis gelijk de gang in, ergens buiten heel boos zeggen: klaar! Maak je zelf groot en wees heel duidelijk: tot hier en niet verder! 

Blijft hij klieren, bind hem even ergens aan vast en wacht een stukje verder. 

Met negeren, weet hij niet wat je van hem verwacht, hij zal waarschijnlijk doorgaan tot hij reactie krijgt.

Beter gedrag stoppen. Als hij stopt: braaf. 

Wat heb je eigenlijk voor een hondje, waar komt hij vandaan, werklijn of show? 

Ik heb in het asiel paar keer meegemaakt dat herdershonden de pubertijd door moesten maken in het asiel en daar natuurlijk heel weinig sturing kregen omdat ze toch veel alleen zijn en alles alleen moesten oplossen. Maar sommige konden dit echt niet aan en heb ik van zeer knuffelige halfjarige puppies zien veranderen in honden die niet bang waren om je aan te vallen als je ze corrigeerden of iets van ze wilde. Of dat je zag dat er iets in de staart zat (kleefkruidbolletje ofzo) en dat er uit wilde halen. Terwijl ik daarvoor nog heerlijk met de hond had geknuffeld en gespeeld, en ineens draait ie zich om en mijn arm ongeveer net als jouw arm. Hoe meer ik riep dat ie dat niet moest doen en hem van me af probeerde te houden (wat je uit reflex doet soms) hoe meer hij terug kwam. Bij mijn mannelijke collega deden ze nooit iets. Iets met natuurlijk overwicht misschien? Gelukkig heb ik dit niet vaak gezien, maar om de honden niet nog meer te laten groeien deed ik dus niets meer met hun zou niet eerlijk zijn dat ze door mij nog meer bijt ervaringen opdoen en merken dat dit resultaat had. 

 Werk/kijk jij met hem met het gevoel van bezorgdheid?Ben je vaak bang of het wel goed zal komen,of dat jij het wel goed doet?

Heb jij het idee dat je vriend zich daar totaal niet druk over maakt?

hoi, ik heb ook heel veel problemen met mijn hond gehad ... op een totaal andere manier als bij u 

maar: deze hond heeft toch geen duidelijk medische problemen? - ook niet iets dat precies niets met het gedrag te maken heeft maar wel duidelijk aanwezig zijn- zaken zoals duidelijke fysieke misvormingen , incontinentie , andere, vreemd ander gedrag ....?

Ben je wel als eens bij de kweker te raden gegaan? - was er reeds sprake van vreemd gedrag in de nest ?

uw man weet waarschijnlijk gewoon haar reacties te onderdrukken door zeer streng te zijn en de fysieke overmacht te hebben dat wilt op zich niets zeggen en neemt niets weg aan de oorzaaak

Misschien een keer privéles van een goede gt?

Die ziet hoe je bent en kan je daarin hele goede tips geven.

Ja dat wil iedereen,een leuke hond...nu is ook echt elke hond leuk incl 'gebreken' haha.

Ik was onervaren en ik adopteerde een hond uit Spanje...die was doodsbang voor alle drukte die een stad als Den Haag kent,was ook nog allergisch en uiteindelijk heeft ze ook Chronische bronchitis.

Ik had dit ook niet allemaal van te voren bedacht...en ohhhh wat heb ik mij druk gemaakt,gehuild,boos geweest waarom ik haar mar niet kon helpen,ben/was ook zeer angstig van mezelf en dit gaf een wisselwerking tussen haar en mij...beide net iets te lang angstig rond gelopen,maar ik moest eerst mezelf vinden voor ik haar kon helpen.

Pas toen ik rust had gevonden,kon ik haar verder helpen en begeleiden.Het gaat echt om je angsten durven los laten en te leven,anticiperen op wat er gebeurt,wat vandaag is gebeurd is morgen weer anders.Je mag vertrouwen hebben in dat het goed komt,vertrouwen in jezelf en in je (hele jonge) hond.

Dat zie ik bijv. aan mijn hond,neem de dag van Oud en Nieuw....de gehele dag super irritant geknal...het lawaai kan niet op.Mila verdraagt het op zo'n dag,in huis gaat dat gelukkig prima,buiten voor de deur plassen in de avond (rond 20:00) is al een groot en angstig moment,afgelopen jaar was ze zo hysterisch angstig dat  er geen plasje uit kwam,ze moest direct naar huis,al tollend over straat.(10 meter)

De volgende ochtend is alles kalm en stap de dame vol kracht en overtuiging de deur uit,alsof gisteren nooit is gebeurd!En daar haal ik ook kracht uit,een hond is werkelijk een flexibel dier.

En als mens moet je ook flexibel zijn,in je gedachtes ,en in je het aanpassen van je eerste verwachtingen en/of gedachtes.

" Ik herken dit wel. Niet naar mijzelf toe maar wel naar broertje/zusje. 
 
Wat ik doe als Charlie dit gedrag vertoont, tegen mijn broertje/zusje of tegen mij, is misschien wat hard. Maar ik kan dit natuurlijk niet pikken! Ze sprint naar me op, trekt en bijt aan de riem en hapt naar mij. Ik geef haar direct een knietje en pak haar bij haar nekvel en druk haar met de billen op de grond. Aankijken en hard toespreken. 
 
Dit keuren waarschijnlijk heel veel mensen af, kan mij weinig schelen. Ze heeft het al tijden niet meer gedaan. 
 
Negeren werkt gewoon niet, je moet hem uit dit gedrag sleuren! 
 
En laat hem ook niet op bijv de bank, het bed etc. Ook na jullie eten. 
Hij klinkt in mijn oren gewoon dominant.... 
 
Lees anders wat over hondentaal en Amichien Bonding methode. Vooral de laatste, zeer aan te raden   "

Angelique, Bruno & Charlie

 In het nekvel pakken vind ik echt niet kunnen, gewoon een teken van onmacht. Niet echt diervriendelijk.

Als ik lees dat je hond een beetje... nou ja, doordraait met happen in jou, dan de riem, springen enz. Heb je wel eens geprobeerd hem vast te zetten aan een boom, paal, bankje of ander solide object en dan zelf 5m weg te lopen en je rug toekeren? Want zelfs al probeer je gedrag te negeren, als je hem aan de lijn hebt ontlokt hij toch een reactie. Al is het maar dat jij om hem heen moet stappen om te voorkomen dat je bij het wandelen op een pootje staat.

Een paal of bankje geeft écht niet mee. Daar heeft hij alleen zichzelf mee. Dan pas weer losmaken en meenemen als hij echt rustig is. Begint hij weer te klieren, weer vastzetten. Net zolang tot het kwartje valt. Wat of dan ook de oorzaak is, je laat zo zien welk gedrag je niet accepteert en welk gedrag je wenst te zien. Gedragen is doorlopen met de baas.

Het gaat niet om een harde of zachte hand hebben, maar duidelijk zijn.

Duidelijk in je houding, het menen wat je zegt en het consequent doen.

Een Mechelaar en fysiek corrigeren, harde hand gaat niet werken, je zal het resoluut terug krijgen.

Je hond heeft in,iddels zoveel succes behaalt bij jou mef zijn gedrag, gaat heel lastog worden alles terug te draaien. Het is hem eerder gelukt, dus hij zal het extra gaan proberen.

Ik kan je echt aanraden een goede gt in te schakelen.

Je hebt geen makkelijk ras, hij heeft echt al te vaak succes gehad in zijn gedrag naar jou toe.

 Voor je zelf even rust is heel goed.

Maar ik vrees wel dat jij met je hond aan de slag moet. Het gedrag bij jou verdwijnt niet zomaar.

Samen met je partner voorlopig. 

Ik blijf erbij om met een gt aan de slag te gaan.

http://www.doggo.nl/artikelen/hondengedrag/stress-signalen-bij-honden.php

Een tip van een gt om echt met een gt aan de slag te gaan! 

Het kan dat je een hoop signalen mist. Als je de signalen leert herkennen, kan je het voor zijn dat hij bijt en vervelend gedrag vertoond.

als je toch Turid gaat lezen kende je deze al?

http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien

En haar boekje help mijn hond trekt is ook echt een aanrader, het is een stap voor stapmethode om rust in de wandeling te krijgen.

Ergens staat dat je het gedrag negeerde, dat zou ik liever niet aanraden, liever kalmeren,  enigermate rust in de hond brengen.

Verder denk ik dat het niet verkeerd is als iemand die verstand van hondentaal heeft (geen herderdriller) meekijkt met jullie. Bij allebei. Jij denkt nu dat het probleem bij jou ligt, maar wie weet is het wel je vriend die de hond over grenzen trekt die hij nog niet aankan. En hij bij iemand waarbij hij zich meer durft te uiten, jij dus, alle stress naar buiten laat komen, ook de onderdrukte door je vriend opgebouwd. (alleen maar een gedachte hoor om ook mee te nemen)

" Ik herken dit wel. Niet naar mijzelf toe maar wel naar broertje/zusje. 
 
Wat ik doe als Charlie dit gedrag vertoont, tegen mijn broertje/zusje of tegen mij, is misschien wat hard. Maar ik kan dit natuurlijk niet pikken! Ze sprint naar me op, trekt en bijt aan de riem en hapt naar mij. Ik geef haar direct een knietje en pak haar bij haar nekvel en druk haar met de billen op de grond. Aankijken en hard toespreken. 
 
Dit keuren waarschijnlijk heel veel mensen af, kan mij weinig schelen. Ze heeft het al tijden niet meer gedaan. 
 
Negeren werkt gewoon niet, je moet hem uit dit gedrag sleuren! 
 
En laat hem ook niet op bijv de bank, het bed etc. Ook na jullie eten. 
Hij klinkt in mijn oren gewoon dominant.... 
 
Lees anders wat over hondentaal en Amichien Bonding methode. Vooral de laatste, zeer aan te raden   "

Angelique, Bruno & Charlie

 FYSIEKE CORRECTIES/CORRIGERENDE HULPMIDDELEN en POSITIEVE OPVOEDING EN OMGANG MET DE HOND.

HondenPage hecht belang aan verantwoord en positief opvoeden en begeleiden van honden. Onder positieve opvoeding en omgang met de hond verstaan wij een wijze van opvoeden en omgang waarbij het welzijn, de veiligheid en de integriteit van de hond altijd gewaarborgd is.


LET OP!

Het adviseren, propageren en rechtvaardigen van opvoedtechnieken met als basis dwang, fysieke correcties en/of corrigerende hulpmiddelen of andere (fysiek) provocerende, intimiderende of overheersende handelingen is niet toegestaan op de HondenPage. Behalve dat het stress veroorzaakt bij de hond en beschadigend is voor de vertrouwensrelatie kunnen ze ook een serieus risico vormen voor de veiligheid en gezondheid van mens en dier.

Open vragen en gesprek hierover zijn toegestaan als middel tot informatie en kennis, maar herhaaldelijk adviseren of propageren van technieken en middelen die in strijd zijn met deze visie en beleid kunnen negatief gewaardeerd worden met een rode pijl en bij herhaling kan het moderatorteam een waarschuwing geven en/of een afkoelban.

Topics met als doel discussie over methodes waarin technieken gebruikt worden die niet binnen deze visie van de HondenPage passen gaan we niet op voorhand uit de weg, maar kunnen wel op ieder moment door het Moderatorteam gesloten worden wanneer zij van mening is dat alles gezegd is en/of wanneer de discussie een provocerend of verheerlijkend karakter krijgt of in strijd is met visie en beleid.

Link naar volledige uitleg van visie en beleid >>> [link]http://www.hondenpage.com/faq/regels[/link]

Sorry hoor, maar dat HondenPage hier tegen is wil niet zeggen dat fout is... 

Wat moet ze dan doen volgens de webmasters van HP? Blijven negeren zeker en ach ja t is toch overprikkeling. Kom op mensen! 

Kinderen pak je ook wel eens bij de arm. Bij de kin om ze aan te kijken. Spreek je ook streng doe. Geef je time outs, zet ze x minuten op de trap. En bij honden kan dat niet? Wat een onzin. 

Dat Herders snel overprikkeldzijn kan best wezen, maar dan is een harde aanpak echt niet meteen zielig hoor. Net als dat je bij een Sheltie je stem verheft en je ze dus al te hard aanpakt want gossie t zijn zulke zachtaardige beestjes... 

Nouja, t zit mij wel goed. Hoop dat TS eruit komt. 

En echt, ga Amichien Bonding lezen. Dominantie theorie is helemaal niet achterhaald. Alleen maar lief zijn tegen je hond, dat is in mijn ogen achterhaald. 

Elke hond is anders, bij deze hond werkt de positieve methode duidelijk niet. 

 Dobby deed in het begin ook piepen en blaffen. Maar uiteindelijk stopt hij daar weer mee. Dan kun je hem benaderen, en wordt hij beloond voor rust. Rustig zijn = baas weer in de buurt en verder lopen.

Je kunt ook nét buiten bereik gaan staan, dus 2-3m verder, afhankelijk van de lengte van je lijn. Je kunt ook experimenteren met de grens van waar je hond nog rustig is, en waar hij verlatingsangst vertoont.