Leuke, relaxte erfhond

Hoi allemaal, voor familie wil ik eens even informeren naar tips voor leuke erfhonden! Misschien zijn de wensen onmogelijk, hoor, maar daar komen we dan vanzelf achter ;) Het gaat om mensen met een hobbyboerderij, die altijd schapendrijvers en baasgerichte jachthonden hebben gehad. Ze zijn dus wel gewend aan honden die snel leren en goed luisteren. Ondertussen is het niet meer nodig dat ze echte werkhonden hebben. Ik ben zelf helemaal niet thuis in de erfrassen, maar er zijn ongetwijfeld meer ervaringsdeskundigen op dit forum. Andere rasgroepen mogen ook, als ze maar goed op het erf blijven!

Eisenlijstje:

* kan met kinderen (van familie; kleinkinderen komen heel regelmatig op bezoek)

* kan met andere honden (van familie, die komen ook heel regelmatig op bezoek ;))

* blijft op het erf, loopt niet weg

* is tevreden met één lekkere wandeling per dag (verder uitlaten in de weilanden) en verder lekker om de baas heen hangen terwijl die op het erf aan het klussen is

* niet zo eigenwijs dat er niets mee te beginnen valt ;) Bij voorkeur dus ook wel zo slim en goed trainbaar mogelijk (zonder dat ze zich vervelen)

Formaat en vacht zijn voorlopig geen harde eisen aan, als ze maar niet té klein of té groot zijn (dus geen chihuahua, geen Deense dog). Wel vallen ze duidelijk op werkhonden qua uiterlijk, dus uiterlijk in dienst van functie. Dus geen platte snuiten, vachten die steeds maar door blijven groeien en dagelijks gekamd moeten worden etc.

Ben benieuwd! Ze kwamen zelf al met een corgi aan, als een soort overgang tussen werkhond en gezelschapshond. Ik weet alleen niet of die zich op een erf niet ook gaan vervelen?

Ik moest direct denken aan een Wetterhoun! 

Een Wetter is zoals hij is: groot, lomp, vol liefde en verdraagzaamheid maar ook volhardend in wat hij als zijn taken ziet. Een zachte en aanhankelijke hond vol humor die écht wel luistert, maar niet altijd op jouw tijd. 

Alleen het laatste zinnetje is misschien wat minder... Maar, verder past het perfect! Het zijn stabiele honden die niet snel van hun stuk raken. 

Een Wetter leert makkelijk, en is tegelijk een zelfstandige hond. Voor een Wetterhoun is een enigszins laconieke instelling van de baas nodig. Ze zijn intelligent en hebben een prima gevoel voor humor. Ze onthouden feilloos waar de baas om moet lachen en maken graag overal een feestje van. Maar als de baas duidelijk maakt dat het nu serieus is, luistert een Wetter.

Wetterhounen zijn waaks, maar zeker geen blafferige honden. Als ze blaffen, is er ook iets. Maar meestal staan ze bij onraad roerloos imposant te wezen. Ze zijn beschermend aangelegd en voelen feilloos aan wanneer er wat aan de hand is.Want een Wetter past op zijn baas. Altijd. Je komt er als inbreker niet zomaar langs.

Wetterhounen zijn erg verdraagzaam en vinden zo ongeveer alles goed, met name van kinderen.

Oh, en wat betreft op het erf blijven:

Een Wetterhoun kan zichzelf prima amuseren. Een blaadje, een vogeltje, ze kunnen er uren zoet mee zijn. Ze hebben zelden de neiging weg te lopen en zijn vrij makkelijk erfvast te maken. Maar toch is een hek echt aan te raden, want voor een auto gaan ze niet opzij: gevaar zien ze niet.

Hm, een wetterhoun! Wat een leuk idee. Weet niet of ze die mooi vinden (de er op lijkende, stabij en Drentse patrijs enzo, worden wel gewaardeerd) maar karakter lijkt zo best heel passend. Alleen dat hek - er ís hier wel een hek, maar met al die weilanden zal het nooit compleet afgesloten zijn. Dus dat is wel een eis, dat ze wel echt op het erf blijven.

" In ieder geval geen stereotype waak/verdedigingshond, en een gemiddelde herdershond/veedrijver zou wellicht baat hebben bij wat meer mentale uitdaging. Jachthonden zijn doorgaans alles behalve erfvast, dus dat lijkt me ook niet optimaal.

Een in deze situatie perfécte hond is wat mij betreft de Grote Zwitserse Sennenhond. Een portie zelfstandigheid en 'eigenwijsheid' mag ze niet ontzegd worden, maar ze zijn erg goed trainbaar, ontzettend ervast, sociaal en goeiig van aard maar in gevallen van nood zeer betrouwbare wakers. Niet veeleisend wat betreft wandelingen maar gek op het buitenleven en contact met de baas. De meeste grote Zwitserse sennenhonden wonen dan ook op boerderijen. Ik ken er een heel aantal en het zijn stuk voor stuk schatten van honden.


"

Emma & Ted

 Dat klinkt ook goed!

Bij ons vorige huis had men op de jachthaven een Appenzeller. Die was heel tolerant naar mensen die aanmeerden in de jachthaven, en maakte ook geen problemen met honden op de schepen die er (tijdelijk of permanent) lagen. Echter, als je zomaar vanuit de loopplank van land naar vlonder jachthaven ging, dan werd er flink geblaft. De hond had dus heel specifiek geleerd dat "vreemden van land" aangeblaft moesten worden.

Overigens was er wel gaas gespannen om de hond binnen de haven te houden, maar als hij een beetje zijn best zou doen dan had hij ook op de keien kunnen komen en dan zo onder het (sier) hek door. Maar dat deed hij niet. Voor midden in de stad met al zijn verlokkingen vond ik hem dus behoorlijk "erf"vast.

Je noemde in je opening al de Corgi, Aurelia. Pientere hond, graag in de buurt van de baas, nieuwsgierig naar wat je doet maar kan zichzelf ook goed bezighouden. Een flinke wandeling per dag (van het erf af) is in ieder geval een must. 

Goed opvoedbaar, dus aanleren met kinderen en andere honden is in principe geen probleem. 

Ben benieuwd wat het uiteindelijk gaat worden. 

Ook ik moet gelijk denken aan een Wetterhoun.  

Een Wetterhoun. 

Vermaakt zich prima ook alleen op het erf.

Kan gemakkelijk leren om op het erf te blijven (ook zonder allerhande hekken en draden).

Goed met kinderen, en eigenlijk gewoon.. met mensen.

Kan met alle weersomstandigheden goed omgaan (goede vacht).

Geen moeilijke vacht. Je hoeft er weinig mee te doen. 

Het zal nu ongeveer 12/13 jaar geleden zijn dat de ouders van een goede vriendin hun eerste wetterhoun kochten voor op de boerderij. Ze was geweldig met kinderen, maar ook met volwassenen en vermaakte zich prima op het erf. Wel was ze bang voor onweer. Als er dan niemand thuis was, liep ze weg. Verder bleef ze gewoon op het erf, dat niet omheind is, maar ook niet meteen aan de weg ligt. Ze was niet luidruchtig, blafte natuurlijk wel eens, maar niet te veel. Ook een goede jager.. (daar wel rekening mee te houden als je bijvoorbeeld kippen hebt..).

Helaas is ze overleden, maar het was een lieverd.

Nu hebben ze dus hun tweede wetterhoun en ook zij is zoals bovenstaand. Wel is ze aanhankelijker dan de vorige. 

Maarja, in ieder geval zou ik dus de Wetterhoun aanraden :) 

Geen tips maar wel benieuwd naar alle voorstellen hier

Oostenrijkse pinscher is van oudsher een boerenerfhond.