Ik denk dat jullie vooral nog wat geduld moeten hebben. Je zoontje was er al toen de pup kwam, maar is nog erg jong en ik kan me goed voorstellen dat de jonge moeder omzeggens de hele dag met haar zoontje bezig is of hem in gedachten heeft.
Wanneer gaat ze met de pup wandelen ? Toch niet als de kleine slaapt... Want ze kan hem niet alleen laten of zou zich toch bewust of onbewust zorgen om hem maken.
De jonge moeders in m'n dorp zie ik zelden een rondje met de hond doen. Een enkele keer met mooi weer en kindje erbij... Of heel vlug even de deur uit in de ochtend, rap plassen en weer naar huis...
Verder hoor ik soms zelfs van vaders dat ze zich een beetje op de achtergrond gedrukt voelen omdat hun vrouw heel veel met hun kindje bezig is... Laat staan een pup, die zelf nog zoveel moet leren en nog zoveel aandacht nodig heeft.
Blijf jij voorlopig vooral de pup uitlaten en misschien ook wel voeren. Sommige honden doen alles voor het baasje dat hen voert en verzorgt... Andere zien hen als een "hulpje" en zijn aanhankelijker aan dezge die hen uitlaat als ontspanning... Niet omdat er zo nodig geplast en gepoept moet worden.
Als jullie willen proberen om de band tussen je vrouw en de pup beter te laten worden dan kun je proberen om je vrouw inderdaad, net zoals nu, na je eigen werk wat te ontlasten... Door zelf in huis een en ander te doen en met je zoontje bezig te zijn terwijl zij in alle rust een wandeling met de hond kan maken...
Misschien deden jullie het zo al... Zoniet, dan is het het proberen waard. Probeer echter niet te forceren wat toch niet lukt. Dus vermijdt de situaties waarin de hond je vrouw bijt of in de polsen hapt. Het mag alles behalve een gewoonte worden.



3 doggies













