Herinneringen aan Athie...

Ja, dan knalt het er opeens weer even keihard in Martine.

Ik heb hetzelfde met Vera.

Steeds meer de mooie herinneringen, maar ook die momenten.

Das echte liefde voor altijd he, dat het tegelijk mooi is maar pijn doet.

Inderdaad, dan voel je dat gemis nog een keer erg sterk .

Ook sterkte voor jou ...

Met mij gaat ie wel hoor, ik heb de drie andere meiden hier nog gelukkig.

En Vera is al meer dan een jaar in de hondenhemel.

Maar die momenten herken ik zo.

Ik heb het als ik naar de fotoos kijk van onze laatste avond samen, bewust genomen, ik wist wat er ging gebeuren de volgende dag.

De fotoos zijn me ongelooflijk dierbaar, maar maken me tegelijk ook verdrietig.

Het duurt lang, maar uiteindelijk houden we alleen alle mooie herinneringen over. En die zijn kostbaar en voor altijd