Beste hondenexpert, Wij hebben een half Engels/Amerikaans Stafford, een vrouwtje van 5 jaar. In januari ben ik bevallen van een zoontje. Onze hond was er van bewust dat ik zwanger was dat merkte je aan dat ze ineens niet meer tegen mij opsprong. Ik heb thuis de weeën opgevangen ook de pers weeën heeft zij meegemaakt. Uiteindelijk is ons zoontje in het ziekenhuis geboren. Bij thuis komst is mijn vriend eerst alleen naar boven gegaan en liet haar de plas luier van onze zoontje ruiken. Vlak daarna ben ik met mijn zoontje naar boven gegaan. Ze sprong om te kijken wat er in de maxicosie lag was erg nieuwschierig vooral als mijn zoontje een geluidje maakte. Diezelfde nacht als mijn zoontje huilde voor eten, was onze hond onrustig. Logisch met een nieuw gezinslid nieuwe geluidjes, kortom veranderingen. Echter heeft onze hond maar 1 dag en nacht zich onrustig gedragen daarna was ze weer de oude hond. We merkte wel dat ze erg behulpzaam/zorgzaam was, zo als onze zoontje ging huilen ze meteen kwam kijken ze rook hem en likte ook. Ik vond en vind het vies als een hond je in het gezicht likt. Bij mij doet ze dat niet dat heb ik haar afgeleerd. Maar daardoor heb ik haar telkens weg gestuurd van ons zoontje. Ook begon ze te verharen waardoor ik haar op bepaalde plekken niet liet komen als mijn zoontje daar lag/tijgerde/kroop. Om een lang verhaal kort te maken.. Nu is het zo dat ik bang ben dat ze een tegenkeer naar ons zoontje heeft gekregen omdat ik hun uit elkaar hou. Ik heb weinig aandacht voor haar gehad alle aandacht ging naar onze zoontje. Zou ze boos zijn nu op mij en mijn zoontje? dat is de vraag die nu door mijn hoofd spookt of is ze nu jaloers waardoor ze mijn zoontje niet meer accepteert. Ik ben bang om haar dicht bij mijn zoontje te laten nu ook omdat een baby slowmotion beweegt naar onze hond waar honden totaal niet van houden. Soms als mijn zoontje haar probeert aan te raken gaan haar ogen sluw naar haar ooghoek of wilt ze het niet en loopt ze weg van hem. Toen ik een keer uit logeren was voor een weekendje heeft ze in mijn zoontje bed geslapen wat mij nog angstiger maakte want wat betekent dit? Ook als we weg gaan verscheurd ze poep/plas luiers van onze zoontje. Onze hond is een hele lieve drukke stepherd. Is gek op volwassen mensen vraagt alle aandacht springt en knuffels graag bij je kortom eenmaal aandacht gegeven kom je niet meer van haar af! haha. Ze is niet meer speels met kinderen soms zijn kinderen te druk voor haar maar ze doet ze geen kwaad op zijn hoogst afsnauwen als ze iets niet leuk vind. Verder is het een hele lieve hond. Kunt u mij vertellen of het kwaad kan dat ze luiers kapot bijt en in zijn bedje heeft geslapen? En hoe pak ik het aan om ze leuk bij elkaar te laten. Met vriendelijke groet, Naomi

Reageren
