Ik heb wat inspiratie om te schrijven. Over Wispa. En ik moet daar toch iemand mee lastig vallen. En jullie zijn de "gelukkigen" ;)
Wispa is bijzonder. Een hond met een verhaal. Gevonden aan de Costa Blanca, met enorme wonden op haar rug en zij. Oude littekens in haar hals en nek (ingegroeide halsband?) en beschadigd netvlies (ze heeft het albino-gen) waardoor ze zo goed als blind is. Het vermoeden is dat ze aan een ketting in een schuur geleefd heeft met een boel andere Podenco's. Deze schuur werd leeggehaald door een stichting, maar tijdens de reddingsactie zijn er enkele honden ontsnapt. Wispa is er daar vermoedelijk één van. Waarschijnlijk is ze ook als fokteef gebruikt. Ze is dusdanig uitgelebberd dat ze een hangflapje onder haar buik blijft houden.
Geen hele fijne start. Ze kwam naar Nederland, bij mij in de pleeg. Dat ze zo goed als blind is, was toen nog niet bekend. Ik had al snel het vermoeden dat er iets niet klopte, dat er iets.. anders aan haar was. Maar ik kon mijn vinger er niet precies opleggen. Toen bleek dat ze bijna niets ziet, heb ik besloten dat ze niet opnieuw ergens hoefde te gaan wennen. Ze was in zes maanden al drie keer verhuisd. Het was mooi geweest.
Wispa en ik hebben het afgelopen jaar ups en downs meegemaakt. De downs hadden vooral te maken met haar onzekerheid, haar stress wanneer het onweert, of wanneer er geluid op straat is. Haar jachtinstinct, het niet los kunnen lopen en gillen op straat wanneer ze denkt dat er ergens een kat zit. Haar "regel-teef" mentaliteit waardoor ze zich vreselijk opdringt bij Cosmic en blaft en hapt naar kindjes die ze te druk vindt. Vriendschappen die op een steeds lager pitje gingen staan, omdat Wispa de katten van vrienden op probeerde te eten. Ik wil niet zielig doen, maar ik heb behoorlijk wat met haar te stellen gehad. En nog steeds ;)
Máár, ik wil me juist focussen op het positieve. En Wispa is enorm zacht, zachtaardig. Volwassen. Wijs. Onhandig. Lief. Altijd blij, het zonnetje in huis. Een komiek, een mallerd, een knuffel, een rots in de branding. Ik kan nog wel even doorgaan, maar.. een foto zegt meer dan duizend woorden. En na het zien van de volgende foto's denk ik.. wie wordt er nu niet verliefd op haar?
Nou, mocht ze je nóg niet om haar pootjes gewonden hebben.. dan komt hier de genadeklap! ;)
Reageren
