Trance

Ik ken je andere topic niet.. Waarom denk je dat hij in een trance raakt? Wat ging daaraan vooraf? 

Honden kunnen wel in een roes raken ja.. 

Ik weet niet precies wat ik mij bij jouw hond moet voorstellen. Misschien eens filmen. Maar honden kunnen zeker in trance zijn. Bij de Bull Terriër hoort dat zowat bij hun dagelijkse leven . Hier een hele pagina met trance-filmpjes.

https://www.bing.com/videos/search?q=bull+terrier+in+trance&qpvt=bull+terrier+in+trance&FORM=VDRE

Ik denk dat ik weet wat je bedoelt. De hond heeft wat tussen de kaken geklemd en wil niet loslaten. Hij concentreert zich dan zo erg op dat vastklemmen dat z'n ogen langzaam dichtvallen. Dit volhouden en blijven vastklemmen is erg uitputtend, hij gaat dan hijgen en daarna is ie bekaf.

Probeer te anticiperen, te letten op wat vooraf gaat en de situatie al vroeger om te buigen. Dat lijkt in het begin misschien moeilijk, maar gaandeweg leer je je hond beter kennen en zie je de voortekenen.

Als het al te laat is, en hij heeft zijn 'buit' al vast, kan je proberen ruilen, of in bepaalde gevallen gewoon wegstappen uit de situatie en hem te kennen geven dat dit soort spelletjes jou niet interesseren.

Tjee, wat een vreemd verhaal. Niet van dat trekspelletje, dat herken ik wel, zodra je verslapt dat ze nog even steviger vast proberen te pakken. Maar dat van zijn hoofd achterover alsof hij een beetje van de wereld is en dat daarna zijn ogen dichtvallen, dat vind ik wel wat vreemd klinken. Ik zou daar eerlijk gezegd geen antwoord op weten.

Denk dat het bij zo'n jonge hond overigens geen machtspelletje is.

Dus nog even een upje, wie weet dat iemand anders weet wat dit is.  

Vergelijk het een beetje met het vastklemmen van een prooi, ze houden vast want willen het niet kwijt. 

Als je hond dit herhaaldelijk doet als je samen met hem met een speeltje speelt, en jij vindt dit gedrag niet fijn, speel dan een tijdje niet meer op die manier. Simpel: gewoon voorkomen, dus. Er zijn zoveel andere leuke spelletjes die je met je pup kan doen, waar het niet gaat over vastgrijpen, trekken, vasthouden, e.d., zoals bijvoorbeeld zoekspelletjes, of verstoppertje spelen. Dan gebruikt je deze speeltjes niet, en gaat je hond dit klembijten dus ook niet kunnen vertonen. 

wat is de achtergrond van je hondje?

Ik lees in je andere topic dat je als advies kreeg van de hondenschool om strenger te zijn en hem ferm toe te spreken. Dat zou niet mijn manier zijn als een hond zo reageert, je weet niet waar het vandaan komt, de oorzaak van dit gedrag zou mijn advies zijn om op te zoeken. Misschien wel overprikkeling, de omgeving, de kinderwagen, misschien onduidelijkheid, misschien reaktie op de kinderen. Je kreeg al goede tips en uitleg van Alaska's Finest.

Het best is natuurlijk voorkomen dat de pup zich voelt dat hij dit moet doen. En dan gaat het om het totaalplaatje. Balans tussen rust en aktiviteit, duidelijkheid, maar niet op een strenge manier, juist rust brengen in de hond, dus stem en houding rustig en niet bedreigend. Ook bijv. bij het omdoen van tuigje of halsband kijken of je dit zo min mogelijk bedreigend kan doen, door rustig de tijd te nehmen en niet over hem heen te hangen e.d.

Het begint dus al bij de basis, leer ook goed de taal van je hondje kennen zodat je hem gaat begrijpen. Er zijn regeltjes om kinderen en honden op een goede manier te begeleiden , ik zou me hier goed aan houden. Hier staan veel tips en misschien heb je ook iets aan de andere links

https://hondenbescherming.nl/ik-heb-een-hond/ik-heb-een-hond-en-kinderen/

http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien

http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven

Ik heb zelf twee bijtmonstertjes van pups gehad, dus ik weet hoe dat voelt, hahaha.

Maar echt: dit gedrag gaat over als je zelf anticipeert.

Aaien, knuffelen, te snel lopen, ongeduld vd pup, zelfs blaadjes die opvliegen in de wind… de triggers kunnen overal opduiken en hop: daar gaat ie weer in je broek hangen!

Om je een voorbeeld te geven: mijn oudste hond werd als pup extreem bijterig als ze geaaid werd. Dat hebben we echt per seconde opgebouwd: 1 kriebeltje op de borst en klaar. Daarna 2 seconden even aaien op de borst en stop. En zo stilaan meer en meer, en altijd op een rustig moment. En guess what: nu is ze de grootste kroelkip die er op aarde rondloopt, hahaha, aaien en knuffelen is haar grootste plezier. Dus wanhoop niet, alles op z'n tijd… 

Zoals ik in je andere topic ook al aanhaalde: zorg voor rustpunten tijdens de wandeling (bijvoorbeeld snuffelmomentjes, even met 'm in het gras gaan zitten en een appeltje delen,… iets waarvan je weet dat je hond er een tevreden, kalm gevoel van krijgt), en gun jezelf de tijd om vertrouwd te worden met de situaties waarin ie dit gedrag gaat vertonen. Hoe 'fout' het soms ook loopt, je leert er echt wel mee om te gaan, het te 'zien aankomen' en de situatie op tijd om te buigen.

Elke hond is anders, er is geen pasklaar advies, maar zelf openstaan en proberen te begrijpen brengt je gegarandeerd al een heel eind! 

Wat eventueel ook kan helpen is een alternatief aanbieden: bijvoorbeeld een pluchen knuffeltje. Iets waarvan je het okee vindt dat ie dat in z'n mond klemt. Gebruik het dan niet als speeltje (opwinding), maar biedt het aan op z'n bijtmomentjes en vermijd elke verdere interactie: dus laat de pup bezig zijn met het knuffeltje en hou je verder afzijdig.

Maar dat moet je natuurlijk voor jezelf uitmaken, of dit in jullie situatie (met kind erbij) wenselijk is.

En ook nog: het kan best dat dit vastklemmen voor je pup ontspannend werkt. Het opbouwen en volhouden van de concentratie (het vastklemmen met z'n kaken) werkt zeer vermoeiend en kan hem daarna een fijn en voldaan gevoel geven. Het is dus mogelijk dat je pup zelf op zoek gaat om dit gevoel weer te beleven (zelfbelonend handelen). Maar ook dan: probeer hem niet in situaties te brengen waarin ie het nodig heeft spanning te ontladen, hou z'n wereld interessant maar niet te overweldigend, en bouw rustig op.

Komt vast goed! 

 Nee hoor, het is geen alien, hahaha, en verprutsen ga je 'm zeker niet doen! 

Ik weet nog goed dat ik in die bijtperiode zelf vaak dacht: "niks werkt! bij ons lukt het niet!" Maar dat doet het wel, hoor. En later moet je er om glimlachen: "weet je nog… ons bijtmonster…"

Wees niet te streng voor jezelf, gun jezelf tijd. We kunnen nu eenmaal niet alles van de eerste keer correct interpreteren en we hebben niet voor alles een instant-oplossing. Zet jezelf dus niet te veel onder druk, jullie vinden je weg heus wel, en een mooie weg zal het worden. 

Knuffel voor de kleine draak (maar niet te lang, want dan hangt ie weer in je mouw, hahahahaaaa) 

Geen idee. Ik voer zelf kvv, geen granen, en de mijne zijn al energiek genoeg 

Geen probleem hoor, om hierover een nieuw topic te openen. Er zijn hier mensen genoeg die veel van voeding weten en je kunnen helpen met je vraag. Beter een topic te veel openen, dan eentje te weinig, word je echt geen zeur van. 

Even ernstig oftopic! Jemig wat bizar gedrag van die bullen, ik kende dit helemaal nog niet. Wat mij erg opviel is dat ze allemaal ergens onderdoor lopen, struiken, was of gordijnen ofzo. Als ik een hond had gehad die dit zou doen had ik me waarschijnlijk rot geschrokken (nu iets minder want nu heb ik er al wel eens van gehoord). Echt apart gezicht! 

En voor de ts, ik kan me voorstellen dat je dit raar gedrag vind. Ik vind het ook een beetje vreemd klinken. Maar je hebt al goede tips gekregen. 

Ennuh  vragen staat vrij dus je maar voor elke vraag een nieuw topic openen hoor! Gewoon doen,  dan voel je je maar een zeur  (wat niet zo is) maar je bent gewoon goed op zoek naar tips en informatie en daar is niets mis mee en alleen maar verstandig! 

 Sorry TS, nog even off-topic.

Het is ook een bizar ras, haha. De eerste keer dat wij dit meemaakte, dachten wij dat ze niet goed werd en om zou vallen. Nu 25 jaar later weten we niet beter. Ze luisteren normaliter al niet al te best, maar in deze toestand horen ze helemaal niets meer. Ze komen of zelf weer uit die trance en als ze bv echt in een struik blijven staan, moet je ze er echt uittrekken en dan komen ze weer langzaam bij. En inderdaad, de meeste vormen van trance ontstaan door aanraking op de rug of een bepaalde stof van sommige planten opsnuiven.