3 doggies" Haha prachtig! Ik moet echt lachen om jullie verhalen!
Hier nog zo'n geval.
Ik besloot eens in een rare bui dat het wel leuk was om naar de Drunense duinen te lopen (25km). Onderweg begon het te stortregenen. Daya keek me met grote ogen aan, ging op haar kont zitten met een blik van: "Meen je dit?!"
Ik vind het altijd leuk om foto's te maken op mooie natuur plekken van haar, maar enthousiast was ze in eerste instantie niet meer..Had haar heel wat aangedaan. Ze gunde me geen blik meer waardig, ze was doorweekt. Daarna heb ik maar een jas voor haar aangeschaft.
En de andere keer dat het heel hard begon te regenen met het rondje hier in de buurt. Weer paniek! Ik loop met een flexi en ze liep zo standvastig hard door, keek steeds achterom naar mij van: "LOOP DOOR!"
Ze moet loops worden, dus op het moment is het snuffelen, snuffelen, intensief snuffelen. Ze was zo in haar concentratie aan het snuffelen, tot er een groot herfstblad tegen haar gat aanwaaide. Ze schrok zich een ongeluk. Keek mij aan alsof ik dat had gedaan.. "Naar huis, kom, naar huis, we gaan naar huis, nu!" Zo hard liepen we naar huis.
Daya heeft ook een fobie voor rolluiken. Ik liep eens in een straat en naast ons ging een rolluik dicht. Nou moet ik zeggen..Ik schrok ook een beetje. Het was zo onverwachts. Daya sprong bijna in mijn armen. Het was net een scène uit Scooby Doo!
Daarna bleef ze boos op dat rolluik. Half uur later kwamen we op afstand langs dezelfde straat. Zij kijken richting betreffende straat, haar omhoog, diepe grom erbij: "Wat deed je me net aan, stom raam!"
Daya is een ontzettende bijhouder. Ze moet alles en iedereen goed bekijken. Dit zorgt er dan voor dat ze met haar kop helemaal omgedraaid blijft doorlopen. We hebben al een fietsen domino gehad, containers die spontaan verschuiven, een lantaarnpaal over het hoofd gezien, dat ze over mijn voeten struikelt... En ik loop daar dan: "Daya!, Let op, Let op, Let op!" *boem* Ze kijkt dan heel verbaast dat er "opeens" een object op haar pad staat. Ik grap wel eens dat ik ooit haar kop op haar kont laat monteren... En ze ziet goed hoor! Alles wat ik in mijn mond stop moet van heel dichtbij bekeken worden (met haar ogen er bijna tegenaan, maar ze pakt het niet).
Gisteren hadden we nog bijna een blooper. Ze vindt pootje baden geweldig, maar weet niet dat vijvers best diep kunnen zijn en dat is eng! "Hey water! Daar ga ik eens in! Oh nee! Diep, diep, diep!" *Jen vist hond (met grote ogen) net optijd uit water*
Er was een keer een vriendin op visite. Zat lekker op de bank naast Daya. Daya ging verzitten en liet een hele harde "mensenscheet". Vriendin verbaast kijken. Daya: "Wat?"
Al met al: Daya is een beetje een pipo. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet om haar moet lachen. "
Hier nog zo'n geval.
Ik besloot eens in een rare bui dat het wel leuk was om naar de Drunense duinen te lopen (25km). Onderweg begon het te stortregenen. Daya keek me met grote ogen aan, ging op haar kont zitten met een blik van: "Meen je dit?!"
Ik vind het altijd leuk om foto's te maken op mooie natuur plekken van haar, maar enthousiast was ze in eerste instantie niet meer..Had haar heel wat aangedaan. Ze gunde me geen blik meer waardig, ze was doorweekt. Daarna heb ik maar een jas voor haar aangeschaft.
En de andere keer dat het heel hard begon te regenen met het rondje hier in de buurt. Weer paniek! Ik loop met een flexi en ze liep zo standvastig hard door, keek steeds achterom naar mij van: "LOOP DOOR!"
Ze moet loops worden, dus op het moment is het snuffelen, snuffelen, intensief snuffelen. Ze was zo in haar concentratie aan het snuffelen, tot er een groot herfstblad tegen haar gat aanwaaide. Ze schrok zich een ongeluk. Keek mij aan alsof ik dat had gedaan.. "Naar huis, kom, naar huis, we gaan naar huis, nu!" Zo hard liepen we naar huis.
Daya heeft ook een fobie voor rolluiken. Ik liep eens in een straat en naast ons ging een rolluik dicht. Nou moet ik zeggen..Ik schrok ook een beetje. Het was zo onverwachts. Daya sprong bijna in mijn armen. Het was net een scène uit Scooby Doo!
Daarna bleef ze boos op dat rolluik. Half uur later kwamen we op afstand langs dezelfde straat. Zij kijken richting betreffende straat, haar omhoog, diepe grom erbij: "Wat deed je me net aan, stom raam!"
Daya is een ontzettende bijhouder. Ze moet alles en iedereen goed bekijken. Dit zorgt er dan voor dat ze met haar kop helemaal omgedraaid blijft doorlopen. We hebben al een fietsen domino gehad, containers die spontaan verschuiven, een lantaarnpaal over het hoofd gezien, dat ze over mijn voeten struikelt... En ik loop daar dan: "Daya!, Let op, Let op, Let op!" *boem* Ze kijkt dan heel verbaast dat er "opeens" een object op haar pad staat. Ik grap wel eens dat ik ooit haar kop op haar kont laat monteren... En ze ziet goed hoor! Alles wat ik in mijn mond stop moet van heel dichtbij bekeken worden (met haar ogen er bijna tegenaan, maar ze pakt het niet).
Gisteren hadden we nog bijna een blooper. Ze vindt pootje baden geweldig, maar weet niet dat vijvers best diep kunnen zijn en dat is eng! "Hey water! Daar ga ik eens in! Oh nee! Diep, diep, diep!" *Jen vist hond (met grote ogen) net optijd uit water*
Er was een keer een vriendin op visite. Zat lekker op de bank naast Daya. Daya ging verzitten en liet een hele harde "mensenscheet". Vriendin verbaast kijken. Daya: "Wat?"
Al met al: Daya is een beetje een pipo. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet om haar moet lachen. "
Okee ik heb flink gelachen om de verhaaltjes maar deze liet me zowat huilen van het lachen. Wat een fratsen zeg! Ontzettend leuk!
.......mijn andere poepie 
