ik haat mijn hond

 Het is mij wel duidelijk. Ik snap je ding, dit gaat helemaal niet over katten, maar over een keuze die je gemaakt hebt, maar waar je niet achter stond.

Maar de hond is er nu eenmaal. Ik zou kijken of je iets kunt bedenken waardoor je wel een band met hem krijgt. Samen iets doen wat jullie allebei leuk vinden.

Dat met die katten kun je wel afleren, met de clicker en iets lekkers. 

" Al die mensen die lopen te prediken hoe je een hond niet mag haten, dat het aan jezelf ligt: loop even in de schoenen van een eigenaar met een hond waar (in mijn geval jarenlang) trainen gewoon niet of nauwelijks werkt en zeg me dan eerlijk of je niet een keer heel boos kan en mág zijn op je hond. "

Wilma en Dobby

O, maar ik heb zeker ook wel zulke dagen hoor. Heb 2 rotweken achter de rug omdat ze ineens niet meer in het bos wilde lopen en op de hoek van de straat ook niks deed. Ben best boos op haar geweest na de zoveelste mislukte poging, maar heb haar microseconde gehaat.

was gisteren met hem aan het lopen, wat ik ook altijd doet en ook wel ver.

Toen is hij dus weer achter een kat aan gegaan, en heb ik dit berichtje geschreven.

Als ik hem vast heb, wil hij wel in mij kruipen, hij weet dus wel dat hij er niet achter aan mag, maar is hij los dan hoort hij niks meer

Bij de openingstekst heet je Karin en nu is je naam Anita?

Beetje vreemd vind ik.

Sneu voor de hond als dit serieus bedoeld is.

Ach jee... Je hebt duidelijk niet je gevoel gevolgd of kunnen volgen bij de keuze voor deze hond...

Iets doen tegen je gevoel, zal altijd blijven knagen...

Had je een pup genomen waar je helemaal verliefd op was en je had er een band mee, dan was t kattenjagen waarschijnlijk niet zo'n groot probleem...

Punt is, je hond kan er ook niks aan doen!

Het katten jagen kun je afleren...

Vraag is of je iets kunt doen, een soort van klein ritueel achtig iets ofzo, waarin je alsnog voor deze hond kiest... Hem nog eens goed in de ogen kijkt en met heel je hart kunt zeggen: wij zitten in hetzelfde schuitje en wij gaan er samen iets moois van maken!

Je hond had ook liever een baasje gehad wat van hem houdt namelijk...

Oja... Het echte punt zit denk ik, in je relatie met je man... Want een levend wezen in huis halen waar één van de echtelieden niet achter staat, is een no-no, vind ik...

Maar nu het beestje er is, is het een typisch gevalletje "slik die drol door" en ga voor deze hond! Je kunt het!

Haten kost nogal veel negatieve energie, voor jezelf maar ook voor je omgeving, en dat voelt je hond dus ook. Ik begrijp dat je ook nog boos bent op je man omdat hij "gewonnen" heeft. Ergens anders las ik dat je er een kleine hond bij wil. Ik zou je adviseren eerst aan jezelf te gaan werken, en die haatgevoelens, en gevoelens verloren te hebben van je afzetten. En dan eerst een nieuwe start maken met de hond die je al hebt. Een band met hem opbouwen. hem leren kennen, respekt hebben voor hem, een hond is immers een heel gevoelig dier, waar wij als mensen in sommige opzichten niet aan kunnen tippen.

Natuurlijk zijn ze net als wij niet perfekt (in onze ogen dan, de hond doet wat zijn instinkt hem ingeeft) sommigen gaan nu eenmaal achter katten aan. De hond voorlopig aan de lijn houden is dan een goede optie. Tot je hem op een positieve manier geleerd hebt dat hij niet achter katten aan mag gaan.

Een herder werkt graag, dus is het leuk om samen met hem hersenwerkjes te gaan doen bijv.

Dat zou ik je aanraden voordat je maar denkt aan een andere hond erbij. Je hebt nog genoeg in te halen en goed te maken met deze hond.

Al die mensen die lopen te prediken hoe je een hond niet mag haten, dat het aan jezelf ligt: loop even in de schoenen van een eigenaar met een hond waar (in mijn geval jarenlang) trainen gewoon niet of nauwelijks werkt en zeg me dan eerlijk of je niet een keer heel boos kan en mág zijn op je hond. "

Wilma en Dobby

 Wilma dat gevoel ken ik. Daarom corrigeerde ik het woord haat in 'hekel'. 

Je hebt een enorme hekel aan het ongewenst gedrag in ts haar geval het kattenjagen.

Ik had een enorme hekel aan het eeuwige gevreet van Vigo,iedere ochtend poep moeten opruimen,hij was een obsessieve poepvreter.

Ik had er een hekel aan als hij mij bijna van mijn fiets afsleurde als hij een andere hond zag.

Ik had een hekel aan mijn onvermogen om het niet voor elkaar te krijgen wat ik graag wilde.

Ik voelde mij schuldig toen hij geopereerd moest worden,ondanks mijn voorzichtigheid en dan wel 3 keer.

Ik heb toen vaak geroepen had ik het geweten was ik er nooit aan begonnen.

Alleen de grote liefde die ik voor hem voel,die is wederzijds. Het is mijn schaduw,Vigo aanbidt mij en gelukkig hebben we met elkaar leren omgaan en ben ik nu heel gelukkig met hem.

Maar had ik geen band met hem gehad dan was het nooit gelukt.

We hebben bijna allemaal wel eens een hekel aan iets wat de hond doet en alleen door de liefde voor onze honden compenseer je dat maar als dat er niet is dan lijkt het mij beter om je hond te herplaatsen.

Ik vind het een beetje een zielig verhaal.

Elke hond is anders.  Natuurlijk mis je je oude maatje, maar je moet wel zelf beseffen dat de volgende hond anders is, of je hem nu van pup af hebt of niet.

Ik heb, spijtig genoeg, al drie vriendjes moeten afgeven... ik heb telkens een pup bij genomen, en telkens was dit wennen.  De karakter trekken die je in je oude hond had, zoek je ook in de nieuwe, maar geloof me, die vind je nooit voldoende terug, je nieuwe kameraad heeft recht op zijn eigen gedrag en jij bent verplicht hem de beste thuis te geven die mogelijk is.

Jij hebt hem in huis genomen, ik zou dus zeggen : het wordt hoog tijd dat je verder gaat met je leven en je nieuwe hond de liefde geeft waar hij recht op heeft.  Of hij nu achter katten aangaat of niet, jij bent degene die hem genomen heeft. 

Ook als ik lees dat hij wel in je wil kruipen, geeft me geen goed gevoel.  Een hond weet niet wat hij misdaan heeft, hij ziet alleen een boze baas... doe hem dat niet aan maar pak het probleem met kalmte en verstand aan ipv met negatieve emoties.

Sorry dat ik het zeg maar ik vind het verschrikkelijk om jouw verhaal te lezen.

Herders zijn zeer gevoelige dieren en voelde hun baasjes/gezin perfect aan.

willen altijd ten alle tijden alles met je delen.

willen alles voor je doen en ik lees uit jouw worden dat je nu nog steeds geen band hebt omdat je het pup gedeelte niet hebt mee gemaakt.......

Nu nog steeds kun je open staan voor een fijne band met elkaar.

Wij hebben hier 5x( een  herplaatser)herder gehad van 1,5 tot bijna 10 jaar!!!

(ook andere herplaatsers)

allemaal super honden en nooit gedacht wat mis ik de puppy tijd.

persoonlijk zou ik zeggen ga lekker veel wandelen,fietsen met de hond ga op een cursus misschien of schakel iemand in.(ivm katten)

neem bewust tijd en ga lekker bij hem op de grond zitten en elke dag lekker uit gebreidt borstelen/masseren.

en herders zoals je zelf weet zijn werkhonden dus je kunt echt nog steeds allerlei cursussen doen.......

Maar gaan aub postief met de hond om en laat merken dat hij gewenst is!!!!!!!!!!!!!!!!

stel je aub open voor de hond en je krijgt het driedubbele terug.

(en nooit honden vergelijken want het is geen vervang maar een wezen met een eigen,lieve persoonlijkheid.)

Begin aub niet aan een tweede hond want als ik het zo lees dan krijgt deze nog minder kansen(!!!!) als er een nieuwe hond bij komt.

Een pup moet je zindelijk maken (dag en nacht eruit)

leren alleen zijn...

misschien slopen...

puberen........

Mocht je niet je hart voor de hond kunnen open stellen zou ik zeggen

neem dan afstand van de hond want deze heeft recht (!!!!)op een huis met liefhebbende mensen om zich heen die hem op handen dragen.

uit eigen ervaring weet ik dat ze wel dertien kunnen worden.....dus moeten de baasjes wel voor 200% van de hond houden.....anders vind ik het en zeer trieste zaak.

Sorry dat ik het zo heb geschreven maar aangezien jouw hond niet kan schrijven heb ik het proberen te verwoorden en misschien klinkt het niet zo aardig maar ik schrijf dit omdat ik zo ontzettend van dieren houd en zodoende een zwak voor jouw hond.

ik hoop dat je je energie om kan zetten en juist de leuke dingen kan gaan zien in jullie hond.

Sterker nog misschien kun je een foto laten zien van jullie kanjer!!!

Ik doe heel veel met de hond, veel lopen en veel fietsen.

Ik moet maar even kijken naar cursussen hier in de buurt.

Ik kan geen behendigheid doen, omdat hij aanleg heeft voor HD.
vanmiddag zal ik wel even proberen om een foto van hem plaatsen

Een herder is een werkhond. Probeer, zoals eerder is gezegd, dingen met hem te ondernemen. Daar groeit de band ook van. Ik heb hier ook een Duitse Herder in huis, en vind het heerlijk om met mij te werken. Je kunt ook een cursus G&G gaan doen bijvoorbeeld. 

Jemig,  nou dan haat je mijn hond ook! Die gaat niet alleen achter katten aan, maar ook achter konijnen,  hazen,  vogels, herten, paarden,  koeien... eigenlijk alles wat rent is goed genoeg om achteraan te gaan. Het is een groot nadeel ja en ze gaat dus eigenlijk ook bijna nergens los. Maar haat haar zeker niet. Ik hou van haar! Ze is zo leuk! 

En ik heb altijd herplaatsers en ook met deze dieren kan je een goede band opbouwen. Je moet het de tijd geven om ze te leren kennen en ga vooral dingen doen die je hond leuk vind en jij ook. Ik ben net gestart met cursus aqility, enorm leuk en ze vind rennen en springen geweldig. 

Misschien is het leuk om ook zoiets met je herder te doen, of breitensport of speuren! Er zijn zoveel mogelijkheden om met je hond te doen buiten het los kunnen laten lopen. Elke keer als je herder losloopt en achter een kat aan gaat beloond hij zichzelf en zal dit ook blijven doen. Niet meer los laten of alleen op plekken waar dit kan is de oplossing.

Geniet van je hond en ga van hem houden. Dat verdiend ie!

Hoopers  kan met honden die lichamelijk niet kunnen/mogen springen. Ook erg leuke sport

Eens. Met herplaatsers kan je juist een heel speciale band opbouwen, het is mooi om een hond die nooit mensen had om te vertrouwen zich ineens realiseerd dat hij nu wel ergens is terechtgekomen waar hij speciaal is voor de mensen en geliefd wordt.

Ik krijg het idee Karin/Anita, dat je omdat je de "strijd verloren" had van je man, je de hond daar de dupe van hebt laten worden en hem geen kans gegeven hebt, voor een hond ga je onvoorwaardelijk. In twee jaar tijd had je wel de moeite kunnen doen een band met de hond op te bouwen. Ik hoop dat je het alsnog gaat doen en inzien wat een geweldig dier je daar in huis hebt en nog heel veel leuke dingen met hem gaat doen en van hem gaat genieten.

Goed dat je hond dat doet! Die van mij was te lief voor katten en werd aangevallen. Nu jaagt hij sinds dien ook achter de katten aan en schrikt ze daarmee af. Ik laat het verder zo, prima.

Hoi karin, 

Zeggen op hondenpage dat je je hond haat is niet zo handig. Hier zitten alleen maar mensen die intens van honden houden en kunnen/willen niet begrijpen dat je je hond haat. 

Dat je hond achter katten gaat is volkomen normaal gedrag. Het is lastig, maar wel normaal. Ik moet mijn honden ook niet los laten met een kat in zn buurt buiten, dan gaat ie er ook achteraan.  Ookal wil ik dat niet. Instinct heet dat.

Je kunt best ver komen met training want een hond is heel leergierig en het ligt aan de mate van jachtinstinct, maar veel honden zijn best aan te leren dat ze katten negeren, in ieder geval aan de riem. 

Maar je aan je hond ergeren gaat niet helpen. Hem haten ook niet. Ik snap je frustratie wel maar de hond doet alleen maar wat zijn neus hem ingeeft en heeft het nergens aan verdiend gehaat te worden.

De openingszin was echt: bam!!!

Maar na je uitleg, is er denk ik meer begrip en staan mensen klaar om je te adviseren, te helpen.

Uit je verhaal begrijp ik dat je destijds een goede band had met jullie vorige hond.

Toen het begon te kriebelen en jullie voor een nieuwe hond gingen, heb jij waarschijnlijk voor je gevoel moeten inleveren.

De oudere hond was dus niet jouw keus, jij zag het allemaal anders voor je.

Uit je verhaal begrijp ik dat de hond verder een schat is, maar dat jij er geen band, danwel klik mee hebt.

Ik zou je willen adviseren om eerst dit gevoel toe te laten.

Maar houd er rekening mee dat je hond er niet om gevraagd heeft. Het beeld van een pup in huis, zul je moeten loslaten.

Ook met een oudere hond kan je op een cursus gaan, dit zal waarschijnlijk de band tussen jullie beide versterken. Ga eens informeren in de buurt.

Gun jullie samen een nieuwe start!!!

Wat betreft het najagen van katten... ik zou je hond voorlopig niet los laten lopen, en zie je een kat, ga dan je hond afleiden en op de hondenschool kunnen ze je nog meer advies geven.

Succes... 

Dit is hem

Wow.. Zo'n mooie hond..

 En dan vind ik nog dat je mis zit. Ken je de uitdrukking dat haat en liefde dicht bij elkaar liggen? Of een haat-liefde verhouding? Zo'n stelletje wat elkaar de tent uit vecht (verbaal) en tijdelijk uit elkaar gaan en toch vanwege het houden van weer bij elkaar uit komen?

Dat dus. Dat zit wat dieper dan "hekel hebben".

Wat is hij mooi, wat is zijn achtergrond? Heb je hem uit een asiel?

Hey Karin, hier ook een duitse herder en ik ken je probleem. Onze hond is ook geneigd gefixeerd te raken op katten. Ik heb hem in het begin aan de lijn gehouden en bij hertjes en kippen gestaan. Deze in een hok en wij gepaste afstand. Aandacht op me geprobeerd te houden en beloond. Nu kan ik al aan hem zien dat hij gefixeerd raakt en ik krijg hem er dan nu uit. Maar dat betekent wel anticiperen op alle situaties die je tegenkomt en het gwdrag van jouw hond lezen en herkennen.

Een leuke sport die je wel mag doen is hoopers. Onze hond heedt problemen met de achterhand en vindt dit ook leuk. De hond moet door hoopers ( op de grond staande hoepels) en om tonnen of pilonnen heen en door een tunnel. Het parcours kun je maken zoals je wilt en rekening houden met het gebrek van je hond. We leren onze hond de draai om de pilon beheerst te laten doen. Misschien een idee?

 Neem een lange lijn van bv 5 meter geen flexi.

Dan kan je herder 5 meter in het rond lopen.

Wordt er een kat gespot.jij ziet die ook waarschijnlijk haal je de hond naar je toe.

Hier in onze straat stikt het van de katten. Mn mini aussie..ook een herder kan ook nog niet echt los achter ons huis op een strook groen.

Daar baal ik ook wel eens flink van.

Heb dus een lijn van 5 meter kan hij toch lekker een aardig stukje banjeren hoe hij wil.

Even de fotos bekeken. Wat een lief hoofd 

Karin.....een pracht hond, daar zou je zo al verliefd op worden......herders zijn zeer trouw aan het gezin....wat ik jou zou aanraden ga een cursus volgen met je hond, en ook wat jij leuk vind, bijvoorbeeld speuren, daar zijn herders uiterst geschikt voor, samen iets gaan doen dat vormt een band met elkaar.......bekijk eens op internet of er bij je in de buurt een vereniging is en ga daar eens kijken......samen iets ondernemen vormt een band tussen jou en de hond.....doen zou ik zeggen.......even wat anders, ik heb zelf een oud Duitse herder gehad, mijn eerste hond, en nog vergeet ik die trouwe ogen niet....jouw hond op de foto heeft die ook, kom meis ga er voor, de hond is nog jong, en als jij er voor gaat , geloof me dit ras blijft je trouw.

Bij een zwakke achterhand hoeft speuren niet perse de beste oplossing te zijn. Dan loopt de hond in de regel met de neus laag en gooit meer gewicht op de voorhand. Dan wordt de achterhand nauwelijks getraind. Weet niet of bij ts haar hond dit een probleem is, zwakkere achterhand i.v.m. mogelijke hd-ontwikkeling... maar houdt het in het achterhoofd

Hij komt bij mensen thuis ( via marktplaats ) Zijn moeder was jaloers op hem. En zijn baasjes waren al een beetje op leeftijd.

Ze konden ze dan niet houden. Dat werd ons verteld.

Wij hadden hem ook twee weken op proef, wij konden hem dan weer terug brengen en kregen dan weer geld terug

Wat een prachtige hond.

De meeste honden gaan achter katten aan, zeker als die kat weg rent.

Gewoon aan de lijn houden, niets aan de hand dan.