Indie is bijna 1 jaar, nog 1 weekje!!
de afgelopen periode (2 maanden) vond ik best heftig. In de vakantie begon hij met weglopen, niet loslopen want er vandoor en honden (alle honden!) continu bestijgen en niet te corrigeren. Steeds boze honden-eigenaren want hij luisterde niet.Niet of nauwelijks eten (sowieso slechte eter) Andere reuen vlogen hem ineens aan...ik zat er echt doorheen. Klap op de vuurpijl, bij de oppas die met hem liep op het vaste rondje hier op de hei,er vandoor en in een schaap hangen.....
Na wikken en wegen, overleg met DA en de assistent die zijn broertje heeft , de oppas en lezen,lezen,lezen, overleg met de natuurgeneeskundig therapeut waar ik nog steeds bij loop omdat hij ook niet alleen thuis kan zijn (alhoewel we dat stapje voor stapje blijven opbouwen en soms lukt het best aardig), besloten chemisch te castreren om te bezien of er hormonaal zoveel invloed is dat hij mede daardoor niet meer te bereiken is. Nogmaals, niet als wonder-middel maar om de scherpe randjes eraf te halen en uit de negatieve cirkel te komen. Voor met name dat weglopen en hoe hij ineens andere honden benadert of andersom, geen gedrag te laten worden.
Zijn broertje had het net een maand daarvoor gekregen en dat heeft enorm goed geholpen want dat is me er ook eentje hoor.
Ik..die zo fel tegen was, omdat ik vind dat hij recht op puberteit heeft etc. etc.
zag er zo tegenop, ook na een erg nare ervaring bij de DA laatste keer met zijn oorontsteking (weet niet of jullie dat nog weten, zijn bek is toen dicht gebonden door DA met verband omdat hij uithaalde van angst). Ge-eist dat ik de andere DA (vrouw) kreeg en de assistent die zijn broertje heeft. Ze hebben me aan het eind van het spreek-uur gepland en helemaal de tijd genomen en ze deden het zo lief! Indie heeft het kwispelend ondergaan en was totaal niet bang, dat was zo super!! Dus de DA is voor hem nu niet eng meer.
maar goed, het is nu 2,5 week geleden de chemische castratie, en Indie eet weer, hij rijdt niet meer op andere honden, is vrolijk en veeeeeel relaxter. Neemt ook zijn rust veel beter. Hij is weer veel meer op mij gericht en aan de lijn is het niet te geloven hoe braaf! Hij trekt niet meer, corrigeert zichzelf en wachten bij de weg etc. Eindelijk "hoort" hij mij weer.Andere hondjes ben ik een beetje gaan ontwijken de eerste 2 weken want toen was alles juist wat erger (was al voorspelt) maar vorige week eerste cursus avond gehad, dus veel andere honden en hij was zooo relaxed en braaf! luisterde echt goed en eindelijk is al die maanden oefenen en doorzetten z'n vruchten aan het afwerpen.
Hij is vandaag voor het eerst weer los geweest, mijn man zei: "we proberen het gewoon weer" op een omheind terrein met allemaal honden. Weglopen of op schapenjacht ofzo kon dan in elk geval niet (want dat is natuurlijk niet op te lossen met een chemische castratie, dat snap ik ook) En hij ging natuurlijk helemaal uit zijn dak, sjezen en spelen en NIET luisteren naar mijn man (logisch, hij was te gelukkig dat ie weer mocht rennen haha) maar als mijn man floot of zijn naam riep, keek hij wel op en kwam naderbij tot hij weer een vriendje zag, weg was hij weer. Maar dat is ook trainen natuurlijk weer.
Die schapen liepen trouwens in het losloopgebied met alleen een soort netje als hek eromheen. De oppas zag dat pas toen Indie er al bij was. De herder kwam met Indie aan de halsband naar haar toe en zei alleen: "Hij hing er al in 1" hij deed niet boos ofzo dus ik denk dat het wel meeviel?? oppas is van schrik vergeten te vragen. Ze vroeg alleen of er een schaap gewond was maar dat was niet zo.
ik ben me kapot geschrokken...dit is wel een punt van zorg voor me. Maar goed schapen kunnen we natuurlijk wel ontwijken denk ik. Vind het ook achterlijk in een losloopgebied die schapen.
in elk geval heb ik weer wat vertrouwen terug om door te zetten want ik hou heel van hem. Het is verder een schat en zo grappig. Hij is jong en onstuimig en de DA zei ook, dit is een goede hond, zit geen kwaad in maar wel energie voor 10 en hij heeft goede begeleiding nodig. Ze zei ook dat ik gewoon moet doorgaan met wat ik al deed want ik heb al best veel bereikt. Als ik kijk hoe hij was toen ik hem kreeg en nu, al zoveel verschil.
vanavond tweede cursus avond, ben toch weer zenuwachtig. Hoop zo dat hij los kan blijven lopen en dat hij nog zoveel meer gaat leren!
Lang verhaal maar moest het even kwijt :-)


Reageren

