Wat hebben we weer genoten toen het, na dagen regenen, weer droog begon te worden. Met name van de hondenmensen die allemaal weer zin kregen om hun wandeling uit te breiden. Een van de honden met haar eigenaar die we tegenkwamen was een Amerikaanse bulldog van het standaardtype. Een nog lekkere jonge hond. Bij het zien van Bailo kreeg het dier de kriebels, maar de eigenaar hield haar angstvallig aan de lijn. "Ze wil even kijken" was mijn nuchtere constatering in de richting van de baas. "Dat mag wat mij betreft wel", was het antwoord, "maar veel mensen willen niet dat ze kennis maakt met hun hond. Ze zijn bang dat hun hond door haar wordt aangevallen." Dit soort uitspraken stemmen mij altijd een beetje ontevreden. Dit leuke, jonge beest snakte er zichtbaar naar om eens lijfelijk, in ieder geval door elkaar te besnuffelen, kennis te maken met een voorbijkomende soortgenoot. Vooral als je dan hoort dat de dierenarts heeft gezegd dat ze niet dikker moet worden. Want dan is het de hoogste tijd dat zo'n dier in beweging komt. Niets is

Reageren


