goeiemorgen !
alweer een tijd geleden dat ik hier nog iets heb bijgedragen...... er is ondertussen heel wat gebeurd op familiaal vlak en ook met onze honden. We hebben op nog geen jaar tijd nl. afscheid moeten nemen van twee van onze hovawarts 
..... en dat heeft toch wel een vrij grote impact gehad....In het voorjaar hebben we onze reu Boo moeten laten inslapen en vorig jaar namen we afscheid van ons oudste meisje Zora.
sinds april hadden we dus plots maar 1 hond meer ipv 3 en dat vroeg toch even tijd om dit alles te verwerken. Onze huidige hovawart Esha is er ondertussen ook al 10 en ook voor haar was het een grote aanpassing ; zij is als hond nooit de enige hier in het gezin geweest, ze had altijd haar mama en halfbroer om mee te ravotten en gek te doen en plots moest ze allebei haar maatjes missen 
het was duidelijk dat ook zij het daar heel moeilijk mee had. Zelf liepen wij ook zo'n beetje verloren en dit verdriet een plekje geven was niet meteen een makkelijke opgave.... Ondertussen zijn we een paar maanden verder en hoewel er hier nog bijna dagelijks over onze kanjers wordt gesproken heeft het grootste verdriet plaats gemaakt voor mooie herinneringen ...... wij koesteren de mooie momenten die we hebben gedeeld en putten troost uit het feit dat beide honden een mooi en gelukkig relatief lang leven hebben gehad.
Al snel werd ons duidelijk dat slechts 1 hond in huis voor ons véél te stil zou zijn....we merkten dat ook Esha een maatje miste en gezien het feit dat zij tenslotte ok al 10 jaar is werd na onderling overleg beslist dat we gingen uitkijken voor een nieuwe pup...... opnieuw een hovawart leek ons echter voor het moment nog te moeilijk, daarnaast speelt ook het feit dat wij enkel onze eerste hovawart hebben gekocht maar de twee andere zelf hebben gefokt....
Ook was het zo dat de jongste dochter die nog thuis woont eigenlijk al lange tijd heel graag een "eigen" hond wou maar dar eerder niet echt de tijd en ruimte voor was.... maar nu leek het moment dus wel daar ! zij wou graag een ets kleiner formaat dan de hovawart omdat ze graag de hond altijd mee wou nemen naar haar paarden en haar autootje niet echt geschikt is voor zo'n groot ras....maar ze wou wel graag ook een actieve en temperamentvolle hond .
Zo zijn we uiteindelijk bij de Australian cattledog terecht gekomen, een ras dat ook al lange tijd op ons eigen verlanglijstje stond...... wellicht zeker niet het meest makkelijke ras maar we houden met z'n allen wel van een "uitdaging" 
en door onze lange ervaring met de hovawart (nu ook niet meteen een beginnershondje 
) zagen wij dat wel zitten ! Want ook al zou het op zich wel de hond van de dochter worden..... ze is nog niet meteen van plan om hier te verhuizen en dus moest het toch ook een beetje een ras worden waar ook wij ons in konden vinden.... tenslotte wordt de hond deels door ons opgevoed want ook dochterlief moet dus werken 
Om een lang verhaal kort te maken...... een goeie week geleden hebben wij hier puppy Jack verwelkomd, een prachtig blue heeler mannetje met een lekker eigenwijs karaktertje 
Het is een "handvol" maar wel een heel lekker ding en we zijn heel blij met hem !!! hij is zeker geen 'vervanging' voor onze hovi's maar hij vult wel een leegte die ze achterlieten en we genieten samen met Esha weer van jong nieuw leven in huis.... bij deze enkele foto's ter kennismaking.....
Jack (stamboomnaam OTIS) op de leeftijd van 6 weken
eerste dag thuis....
ons kleine knuffelbeertje
eerste kennismaking met Esha
good morning all !!!
and good morning to my big sister too !!!!!
en tenslotte.... Jack, en pleine forme ! 
Reageren
)
maar .... ik leer het nog wel !!!!
