Bemoeizuchtige/ lastige moeder

Ik snap je meis.
Het is inderdaad niet leuk als je ouders, zo over je hond lopen te zeiken.
Honden zijn lomp...dat klopt...de mijne staat ook constant op mijn voeten, maar dat wilt nog niet zeggen dat ze compleet lomp is.
Ze zien niet in dat honden zeer zachtaardig zijn als het op emotie's aankomt of de meeste kleine kinderen.
Meeste honden zijn zeer empatisch qua emotie's en zeer zachtaardig naar kinderen toe.
Is ze het ook niet opgevallen hoe zachtjes honden wel niet een koekje aannemen vanuit onze handen?

Ik denk eerder dat je ouders zelf in zak en as met zichzelf zitten en jou&je hond gebruiken als zeikpunt.

Wat je kan doen weet ik niet, maar je zou ze tijdelijk kunnen blokeren op whatsapp...en ook gewoon wegstappen als ze weer eens lopen te zeuren.

Het zal me ook niets verbazen als ze compleet jaloers zijn op jou en je hond, omdat jij de tijd en moeite neemt om je hond op te voeden tot een Happy Housedog.
(Sorry, zo noem ik alle gelukkige huishonden..is een koosnaampje voor al die 4-voeters)

En niet op vakantie gaan? En? Dat is toch je vrije keuze?
Ik ben al jarenlang niet op vakantie gegaan...of ik ben weggeweest en heb mijn hond meegenomen.
Dagje pension kan ook makkelijk als je een goede plek gevonden heb (alweer, vrije keuze!!)

Van zich afpissen als die bang is? Klinkt in mijn oren dat ze geen idee hebben waar ze het over hebben.
Als een hond plast omdat die op zijn kop krijgt, is het vaak vanuit angst.
Dat is niet om te "wraak" te nemen.

Volg je gevoel hierin en je hoeft niet de "perfecte dochter" voor ze te zijn.
Jij hebt ook gevoel, volg je hart dus.
Laat je hart niet breken, maar volg je passie.
Verteld je hart je dat het genoeg is geweest en je beter weer naar huis kan gaan bij een bezoek waarbij ze lopen te zeuren?
Blijf dan niet zitten, maar ga gewoon naar huis toe.
Het gaat erom dat JIJ aan het einde van de dag met een gerust hart op de bank kan zitten.
En NIET met een stress-hart omdat je je ouders probeert te plezieren.

Het klinkt misschien bot, maar het is toch jóúw hond? Daar mag jíj toch mee doen wat jíj wilt? 

Het is heel moeilijk, zeker omdat het je ouders zijn, maar zet het van je af. Zet je er over heen. Zolang jij gelukkig bent met jóúw hond, en zolang jouw hond gelukkig is met jou is er toch niks aan de hand?

Ik schrijf dit wel zo makkelijk, maar ik heb een beetje hetzelfde. Mijn moeder niet hoor, die is oké. Ik ben niet alles met haar eens, maar in dit geval is het wel haar hond en als ik mijn eigen hond heb doe ik het op míjn manier.

Nee, er is een kennis van mij die altijd zóveel van honden weet. Als we hem mogen geloven heeft hij wel 20 verschillende honden gehad en tientallen nestjes. En hij heeft ze altijd met harde hand opgevoed en als ze niet luisterden kregen ze een schop, bla bla. Het is een oude man die duidelijk nog ergens in de middeleeuwen leeft wbt opvoeden, en hij weet het altijd beter als we het over honden hebben. Om ziek van te worden, zeker omdat ik er voor heb gestudeerd.

Ik kan het ook nog steeds niet van me af zetten hoor. Maar tegenwoordig hou ik lekker mijn mond dicht. Beginnen we over honden? Ga ik naar boven.

Toch is mijn advies: Trek je er niks van aan. Zolang het voor jou maar werkt, hebben je ouders er niks mee te maken.

dit heb ik onder dr neus geschoven...... daar kon ze het mee doen... en ja ik heb wat water bij dr wijn gedaan, tenslotte is het mijn zus en blijft het mijn zus, Bams bij haar uit de buurt houden, en als ze toch vervelende dingen over mijn hond zegt, dan zeg ik netjes... heee niet zo onaardig doen he... en dan praat ik verder over wat anders, en heus dat komt binnen hoor.

Willen ze per se dat je met hun mee op vakantie gaat, of willen ze gewoon dat je op vakantie gaat?

Want als ze alleen willen dat je op vakantie gaat, en jij zegt dat je niet kan omdat je geen oppas hebt... zoek een vakantie waarbij je hond mee kan, dan snoer je ze waarschijnlijk meteen even de mond. Dan laat je even zien dat je hond voor jou belangrijk is, ongeacht wat zij zeggen.

En er zijn echt leuke vakantie adresjes waarbij je hond mee kan hoor!

Reacties zijn flauw . Ik schijn te denken dat ik martin gaus zelf ben . Ik help mijn hond naar de haaien en heb er geen verstand van. Hoezo mag mijn hond niet naar boven,geen brood eten, op zijn plek als wij eten? Afgepast eten.

Helaas, we doen alles fout ... 

Ik begrijp je gevoel en ik weet even geen passende oplossing, want die heb ik zelf ook nog niet gevonden ? 

Jij hebt nu een eigen plek met vriend en hond.

Je mag nu zelf bepalen wat je wel of niet doet.

Het gaat leuk bij jullie neem ik aan.

Je gaat nu de dingen anders doen of je ziet het anders.

Er gebeuren nu dingen in je leven die je nu eerst met je vriend bespreekt en niet met je ouders.

Ik denk dat daar de schoen wringt.

Afstand van je kind *moeten* doen.

Sommige ouders hebben daar moeite mee.

Doe waar je voor staat en blijf dicht bij jezelf.

Er zullen altijd mensen zijn die het beter weten, of die jaloers zijn en je afkraken. Heeft zij zoveel verstand van honden dan? Heeft ze er soms jaren voor geleerd? Nee? Nou waarom weet zij het dan wel en jouw partner niet? Zolang jij je in je eigen hond verdiept weet je genoeg, daar hoef je Martin Gaus niet voor te zijn. 

Als je ooit een kind, of kinderen krijgt, reken er maar op dat er net zoveel mensen zijn die het beter weten en/of alles wat je doet afkraken.