Wordt het echt jouw hond Joshua of wordt het de hond van de familie?
Want je bent nu 16. Afhangende van wat je doet, zul je misschien je middelbare school nog afmaken of begonnen zijn met een opleiding. Maar je moet er wel rekening mee houden dat als je op kamer gaat, de hond niet mee kan (in de meeste gevallen). Dat je, als je op jezelf woont, helemaal zelf de zorg moet dragen van de hond. Fulltime baan? Dan zul je een oppas moeten regelen zodat de hond niet de hele dag alleen zit. Dagjes weg? Even een lange middag/avond/nacht 'op stap'? Dat kan niet als je alleen woont, dat zou oneerlijk zijn tegenover de hond.
En als het de hond van de familie wordt, dan zou het meer hun keus moeten zijn wat het ras wordt, aangezien zij er het gehele leven van de hond mee om moeten gaan/in huis moeten hebben.
Wel denk ik dat je af moet van het 'bereid' zijn om 3 keer te wandelen. Je moet namelijk 'bereid' zijn om zo vaak te wandelen als de hond nodig heeft. Vooral als pupzijnde wordt dat veel vaker dan 3 keer. Daarnaast hangt het er ook vanaf hoe lang je wandelt. Want er zal toch minstens een keer een wat langere wandeling gemaakt moeten worden. Of het nu goed of slecht weer is.
Over wat ik lees dat je met de hond wilt doen en waarom het ras je aanspreekt, weet ik niet zeker of de Shiba het ras is voor jou. Het 'energielevel' dat dit ras heeft, staat gelijk aan dat van vele andere. Trainen.. daar zijn ze niet allemaal geschikt voor. Ze leren snel en vinden het dan na een of twee keer ook wel weer genoeg geweest. Ook zullen ze het alleen doen als ze er zelf zin in hebben. Dus natuurlijk zijn er shiba's die het geweldig doen met cursussen en het erg leuk vinden, maar er zijn er ook meer dan genoeg die hier absoluut niet geschikt voor zijn/het gewoonweg niet leuk vinden. Dus het is maar net wat je treft..
Het eigenwijze ligt het erin dat het ras tot de oerhonden behoort. Ze zijn zeer zelfstandig en niet baasgericht. Ze doen dus vooral waar zij zin in hebben. Veel shiba's kunnen Niet verantwoord loslopen, en de honden die het wel enigszins kunnen, kunnen dat alleen op plaatsen waar het echt mogelijk is (grote natuurgebieden waar geen wegen bij in de buurt zijn). Reden hiervoor is dat ze hun eigen gang zullen gaan en erg ver bij je vandaan kunnen gaan lopen, hun eigen pad gaan volgen. Een andere reden waarom ze niet goed los kunnen is het jachtinstinct dat zeer aanwezig is bij dit ras. Als hondeneigenaar moet je ervoor zorgen dat je het wild (reeen, hazen, vogels) met rust laat. Dat betekent in het geval van de shiba vaak: altijd aan de lijn.
Shiba's zijn over het algemeen geen 'mensenhonden', in andere woorden, vreemde mensen daar houden ze niet erg van. En dit moet ook zeker niet gedwongen worden! Alles moet op hun tijd, vanuit de hond zelf gebeuren.
En waar de mijne goed is met alle honden, zijn er ook erg veel die dit niet zijn. Of juist alleen met het andere geslacht. Daarnaast zorgt hun houding (staart hoog gedragen, hooghartig loopje) er soms voor dat ze verkeerd begrepen worden door andere honden, waardoor er gevechten kunnen ontstaan.
Het alleen zijn kunnen ze ook lang niet allemaal goed. Ze kunnen gaan slopen, de boel bij elkaar blaffen/janken, etc.
Ook mijn shiba was mijn eerste hond. En ik vind dat het best kan als je er echt voor gaat. Het zal niet soepel verlopen. Ze kunnen je het bloed onder de nagels vandaan halen. Maar voor de juiste mens is het de juiste hond.
Ze vereisen echt dat er met respect met ze omgegaan wordt en dit moet je vanaf dag 1 goed begeleiden. Want ze zullen wel van zich afbijten als iets ze echt niet zint en ze hebben al verscheidene waarschuwingen gegeven.
De reden waarom ik dan toch het ras in de eerste plaats afraad, is dat je gewoon echt heel erg zeker moet zijn dat dit kan, dat dit lukt. Dat je bereid bent om alles te doen dat nodig is. Ik zie namelijk gewoon TE vaak shiba's van een jaar of 1 - 3, die weer 'weg moeten', omdat er niet genoeg tijd voor is, omdat ze niet goed alleen kunnen zijn, omdat ze de boel slopen, omdat ze teveel lawaai maken, etc. etc. Het is gewoon niet het gemakkelijkste ras en maar al te vaak komen ze (vooral door uiterlijk) terecht bij mensen die niet goed weten waar ze eigenlijk aan beginnen.
En sowieso, nogmaals, als de hond echt jouw hond wordt, zou ik nog even goed nadenken of nu het juiste tijdstip is om een hond te nemen. Want hij zal toch echt zo'n 12 jaar bij je zijn. Dus je moet wel bedenken of dit echt Kan, met studies (is er nog genoeg tijd), op jezelf wonen (op kamers is een hond vrijwel nooit toegestaan), een baan krijgen (fulltime baan? en de hond dan?), de financiën dan (je hebt: huur, belastingen, je moet jezelf onderhouden, etc.), trouwen, kinderen. Allemaal dingen om rekening mee te houden.