We hadden het bijna opgegeven maar we wilde je niet laten gaan zonder echt alles geprobeerd te hebben. Na lang zoeken, verschillende bezoekjes aan verschillende dierenartsen, verschillende testen, verschillende medicatie en zelfs alternatieve geneeskunde zijn we via buren bij een dermatoloog terecht gekomen.
Bij het 1ste bezoek weer eens een huidafschraapsel en alweer niets te zien wat we niet wisten. Je moest weer andere medicatie, andere shampoo maar we probeerde het toch weer. Dit keer zagen we sneller vooruitgang dan alle keren daarvoor maar je verloor veel gewicht, daarvoor ook al maar nu echt veel.
10 dagen later was je 2de bezoek, je was op dagen 1.5kg vermagerd en dit keer nam de dierenarts het heel serieus... hij nam bloed, controleerde het gelijk... niks gevonden. Dan maar foto's... ook niks op te zien... echo... ook geen resultaat... 4 stukjes huid (dit hadden we ook al eerder laten doen) en EINDELIJK!!! Het antwoord waar we al zooo lang naar zochten... je hebt een auto immuunziekte met een moeilijke latijnse naam aan je huid waardoor je een vochtige huid hebt en schimmels en gisten aanmaakt en waardoor je huid vol korstjes en wondjes zat. De da heeft voor de zekerheid 2 stukjes huid opgestuurd. We kregen opnieuw andere medicatie mee en moesten stoppen met de vorige. Het was een lang bezoek maar dat was het meer dan waard!
Voorbije maandag was je 3de bezoek en je bent weer bijna de hond die we zo lang hebben moeten missen. De korstjes en wondjes zijn bijna allemaal weg, je huid krijgt weer haar normale kleur en je hebt geen jeuk meer. Het gewicht dat je kwijt was ben je weer aangekomen en we mogen je medicatie halveren.
Ik en baasje zijn zo trots op jou, onze lieve Lila.
Reageren
En jullie zijn met recht trots op Lila, maar zij heeft het ook erg getroffen met haar baasjes, dat jullie haar niet opgaven !!
en een dikke knuffel!
