Doordat ik niet teveel bewegen mag de laatste dagen is het zo dat Faya ook even niet echt los kan gaan. Meer dan simpele korte rondjes en hier en daar even een stukje fietsen zat en zit er nog even niet in.
Vervelend, helemaal voor een hond die gewend is kilometers te maken. Ze past zich aan, doet niet moeilijk maar je ziet de frustratie opbouwen. Vanmorgen toen er weer zo'n baas was die geen flauw idee had van waar ze mee bezig was, was het klaar. Boog stond strak gespannen, emmertje was vol... En dan sta je, wat nu? Even een flink stuk rennen, skeeleren of weet ik veel wat is uit den boze.
Dus had ik bedacht, sloop dan de boel maar voor één keer. En dat liet mevrouw zich geen twee keer zeggen:
Eerst het ene flostouw pakken en door de helft
Om vervolgens aan de volgende te beginnen (midden in de stukken van het andere touw)
Die zat alleen nog bevestigd aan haar springpole dus die heeft ze voor het gemak maar ontwricht en half uit de grond gerukt
Maar... Ik had daarna weer een hele blije hond
Die inmiddels al een paar uur in diepe slaap is. Normaal niet kapot te krijgen maar dit was indrukwekkend blijkbaar. Jammer dat het niet iets is wat je wekelijks kunt doen, werken doet het namelijk wel.
Reageren
.
