Onze Obi was ook een terror pup toen hij jong was. Maar Obi was boven alles ONTZETTEND onzeker. En dat was wat zijn gedrag vooral veroorzaakte... Echt een enorme stresskip was Obi (en is hij soms nog steeds wel, compleet met de overgevoelige darmen bij spanning). Maar het is een lieve hond geworden. Maar nog steeds eentje die aanraking van vreemden of van ons op bepaalde manieren niet echt helemaal relaxt vind. Hij zal nooit bijten, maar hij pakt rustig met z'n bek je hand weg omdat hij dat niet wil. Dat deed onze golden dus echt nooit... Maar we respecteren z'n grenzen.. en het is echt een lieverd.
Toen hij jong was was het echt verschrikkelijk.. ik heb nog nooit zo'n pup gehad. Het leek zo hopeloos... Maar wat wij ALTIJD voorop gesteld hebben is hem goed te behandelen. Geen fysieke correcties... maar wel DUIDELIJK de grenzen aangeven.
Hij beet ook regelmatig en man o man wat zijn die puppytrandjes scherp. Je kwam dan de kamer inlopen hij was bezig met speelgoed. Liet dat vallen kwam op je af en hapte naar loshangende kleding, flink wat vel erbij natuurlijk. Je draaide je weg en o wat leuk dat doen we nog eens. Obi kon zichzelf echt heel moeilijk vermaken...
Hij wist niet wat hij moest doen... hij wou vanalles en niets mocht, zo leek het voor hem vast. Want hij pakte ook vaak spullen van ons... en dat mocht niet. Van de correcties werd hij onzeker leek het wel, en dat versterkte zijn gedrag weer... Het was geen overprikkeling want we lieten hem elke keer genoeg rusten.
Ik heb hem heel veel bouwwerken gemaakt, gevuld met snoep. Oude kleding, dozen, tassen, speciale puzzels vanalles. En als hij daarmee bezig was, was het goed. Zo heeft hij veel van z'n puppytijd doorgebracht met z'n snoet in één of andere grabbelton aan het wroeten. Of buiten z'n avondeten bij elkaar zoeken door de hele tuin verspreid. Echt z'n lip omhoog deed hij niet... het was gewoon aan komen hollen en bijten, telkens weer. En juist bij de mensen die hij vertrouwde! Dus ik was echt vaak de sjaak... Maar er was geen valsheid... meer het speels grommen en uitdagen daarna weer happen... Ik denk dat je jezelf moet aanvragen of het echte valsheid is of gewoon uitdagen. Kan me namelijk niet zo goed voorstellen dat een hond van die leeftijd met die ervaringen ineens vals zou zijn. Maar wel duidelijk bezig is om af en toe jouw grenzen te testen.
Obi is ook een grote reu geworden, ca. 50 kg... Kwam uit een groot nest, veel broertjes en zusjes om mee te stoeien. En toen ineens kwam hij hier met 1 oud hondje en ons... Misschien was die overgang wel erg groot..


Reageren










