Wat een Deen betreft: heb je zin in constant kwijl poetsen, met doekjes achter hem aan lopen, veel minder plek in huis, want ze zijn best wel supergroot, zijn wat terughoudend naar vreemden toe, waken heel sterk, graven je bloembollen weer op als je ze net hebt geplant, ronden de hoeken van je houten tafel af wanneer ze tanden wisselen en dat kan best, want dat is de ideale hoogte! Eten, als je pech hebt, gewoon de deurstijl op wanneer je niet thuis bent, hangt met zijn 70 kg gewoon tegen je aan omdat hij lief is, maar jij valt wel om als je niet voorbereid bent, ze gaan snel dood (6 a 7 jaar), denken dat ze een schoothondje zijn en gedragen zich ook zo, je auto moet al van formaat zijn, want in een mini-cooper past ie niet, ...
Maar:
Ze hebben de eeuwige puppy-walk, zijn immer goedgezind, alles is altijd goed voor hen, ze beschermen je gezin en je huis met hun leven, ze zijn super met kleine kinderen, heel erg voorzichtig met hen en dan even onvoorzichtig met de volwassenen. Ze kruipen op je schoot, ook al passen ze daar na enkele maanden al lang niet meer op, maar ze zijn zooooooo lief!!!!
Ze wandelen graag, lopen supergraag naast de fiets, je kan met ze naar de buurtwinkel en in een hondenrugzakje stop je je winkelwaar (als dit niet te zwaar is natuurlijk), ze zijn ook heel sociaal naar andere honden toe, zowel naar kleintjes als naar groten.
Ik kan niet meer zonder mijn lieve Blue! En als ik mocht kiezen dan had ik alleen nog Duitse doggen, het enige wat me gaat tegenhouden is dat ze zo snel sterven... De mijne is nu 8 en al oud, helemaal witte snoet gekregen en oudemannekeslijf. Ik hou mijn hart al vast wanneer ik hem ga moeten afgeven. Daar ga ik ziek van zijn. En daarom... als je dat elke 6 à 8 jaar moet meemaken, nee liever niet.