Shadow canicross 2015

Bedankt voor de reacties nog allemaal.

Goed nieuws voor team Shadow. Shadow zelf heeft een dag nadat ik last kreeg van mijn enkel zelf ook mank gaan lopen. Dit is gelukkig de afgelopen dagen weer weggetrokken en ik kan dus waarschijnlijk gewoon met mijn eigen boef lopen over 2 . Dit vind ik zeker nu wel prettig omdat hij precies aanvoelt hoeveel ik wil dat hij geeft. Vraag ik 100% (van onze normale snelheid) dan zal hij me dat geven maar vraag ik maar 70% (omdat ik nog niet harder kan) zal hij me dat ook geven. Dit terwijl andere honden vaak 110% geven in het begin en 80% bij de finish. Dat is nu een te grootte belasting van mijn enkel denk ik.

Ik zelf heb in overleg met de fysiotherapeut besloten het NK te gaan lopen. Ik heb oefeningen meegekregen welke ik heel braaf 2x per dag 3x10 herhalingen van maak. Daarnaast mocht ik weer rustig beginnen in de sportschool en heb ik voorzichtig al 2x een kilometer hardgelopen in een sukkelige sukkeldraf. Maar het begin is er. De fysiotherapeut gaat mijn enkel ook helemaal afplakken met medical tape de vrijdag voor het NK zodat ik er niet weer doorheen kan gaan. Gelijk na het NK hebben we twee weken rust voor de volgende wedstrijd. Ik heb er zin in! De inschrijving is de deur uit. We lopen niet mee voor de prijzen denk ik, maar om aan het einde van het jaar bij de laatste drie te eindigen voor de competitie moeten we hem wel lopen met gemiddeld resultaat.

 

Beide. Je kunt honden aanleren om in verschillende tempo's te lopen. Net als paarden kent Shadow ook commando's voor sprinten (galop), draven, dribbelen en stilstaan. Met commando's als easy en go go kun je je hond aangeven rustiger of harder te gaan. Shadow voelt echter van nature en door jaren samenwerken aan hoe snel ik wil dat hij gaat. Al is Shadow geen goede trekhond en geeft hij niet meer dan hij wil geven, kan hij wel goed minder geven dan dat hij eigenlijk wil/kan.

Het wordt spannend of ik zondag met Shadow mag lopen. Ik ga om half 3 naar de fysio om ingetapet te worden. Shadow gaat echter om 3 uur naar de dierenarts voor röntgenfoto's. Shadow loopt als hij opstaat wat stroef met zijn voorpoot en daarom hebben we besloten dit verder te laten onderzoeken. Dit duurt nog geen kwart van een minuut maar geeft wel aan dat er iets niet helemaal goed is. De dierenarts kan hier hopelijk wat meer duidelijkheid over geven. Dus ik verwacht wel dat hij gewoon mag lopen, maar er blijft toch een kans van niet. Ik houd jullie op de hoogte.

Nou goed nieuws. Shadow heeft alleen nog wat naweeën van zijn gekneusde teen. Het is dus nog wat geïrriteerd en hij mag niet lopen zondag.
Na een kleine twintig minuten een oproepje te hebben gedaan onder mijn facebook vrienden loop ik het NK zondag met Thommy. De mooie ridgeback man waarmee ik al eerder heb gelopen. Dus dat gaat helemaal goedkomen!

Gisteren was een bijzonder NK in Helden! S'ochtends om half zeven werd ik opgehaald door Thommy en zijn baas. Een reis van bijna twee uur van Rotterdam naar Helden, waarbij we het licht hebben zien worden. Op de snelweg nog anderen tegen gekomen, ook tevens met ridgebacks.

Eenmaal aangekomen is het heerlijk om even uit te rekken en de benen te strekken. Ik ken het parcours (in januari en verleden jaar nog gelopen) maar Thommy en zijn baas dus niet, dus we gingen een verkenningsrondje maken.

Een leuk gegeven was dat de eerste aanwezige allemaal ridgebacks bij zich hadden, 5 in totaal.

Tijdens het verkennen benoemen we voor Thommy de bochten en letten we op bijzonderheden zoals uitstekende boomwortels. Er liep een team achter ons, welke wou oefenen met inhalen. Dus wij gaan aan de kant staan en zij komen hardlopend voorbij, maar Thommy wil er achteraan en zet kracht. Probeer maar eens een ridgeback reu van 45 kilo spier tegen te houden, dus de blaren stonden op mijn handen. Dus maar mijn handschoentjes met kussentjes aangedaan, auww.

Eenmaal terug van de verkenning was het 9.15 en om 10:00 moest Thommy met baas van start op het onderdeel step. Ik zou helpen met Thommy starten dus step en spullen uit de auto gehaald, en naar de start. Handen ingepakt met fietshandschoentjes en Thommy werd al helemaal gek toen hij doorhad wat er ging gebeuren. Dus ik probeer wederom 45 kilo spier in bedwang te houden, zodat hij niet alvast van start kan gaan. Thommy geeft ongeduldig iedere keer druk op de lijn tot 5.4.3.2.1 go go. Ik laat los en weg zijn ze. Een parcours van 2500m en iets meer dan 6 minuten later sta ik bij de finish waar hond en baas over de lijn komen. Thommy kapot, baas erg blij. Uiteindelijk zijn ze eerste geworden met een snelheid van meer dan 26 kilometer per uur geloof ik.

Daarna Thommy naar de auto voor rust en ik ben met camera de rest van de afstanden gaan vastleggen (bikejoring en lange afstand canicross). En dan is het tijd voor mijn eigen voorbereiding. Enkel is ingetapet door een fysio ter plaatsen. Toch nog wat angstig heb ik er toch mijn brace overheen aangedaan. De concurrentie onderling was te voelen. Over en weer elkaar plagen hoort erbij. Ik ben voor het NK altijd erg zenuwachtig als in niet slapen (3 uur), alles wat ik eet er weer uitgooien, stijve / gespannen spieren enz.

Tijdens het inlopen komt ook Thommy aangelopen en dan zijn we klaar voor de start. We hebben alleen een fout gemaakt. Thommy heeft zijn baas voor de start gezien. Dus we starten wat langzaam en na 10 meter staat Thommy stil. Hij wil terug naar zijn baas. Met aanmoedigen lukt het niet om hem mee te krijgen. De fotograaf, tegen wie ik net heb verteld dat ik ga vliegen, zit me uit te lachen (vriendschappelijk).

Iedereen bij de start kijkt met verbazing , spanning of afwachting toe wat er gebeuren gaat. Krijg ik hem mee of niet? Ik probeer tot twee keer toe om Thommy mee te laten lopen met teams die ook van start gaan, 1 minuut vertraging. Vervolgens pak ik hem bij de voorkant van zijn tuig en probeer ik hem mee te laten lopen, en een heel klein beetje tempo te gaan opbouwen. Opnieuw staat hij na 30 meter stil. Nog een loper komt voorbij en ik verlies de moed. Ik sta op het punt om Thommy terug te laten lopen, want ja plezier van de hond is ook zeker van belang.

Maar dan.. dan komt mijn held voorbij die mijn eigenwijze ridgebackprobleem oplost. Namelijk een andere ridgeback Midas.. Ik motiveer Thommy om met Midas mee te lopen en het lukt. Een beetje twijfelend nog wel maar hij gaat vooruit. Hij loopt wat op het uiteinde van de lijn maar het grootste werk doe ik. Totdat we een heuveltje opgaan en aan de andere kant volgt een bocht. Dan is het raak. Thommy ziet Midas uit het zicht verdwijnen en gaat over van 0 naar 200. De achtervolging is ingezet en we zijn weer in de wedstrijd. Vliegen zoals je dat met ridgeback zo goed kan. Als ze willen gaan ze hard, als ze niet willen gaan ze niet. Maar Thommy wil en Thommy zal Midas inhalen. Thommy loopt zijn eigen persoonlijke wedstrijd met Midas.

Als Thommy en ik dichtbij komen, zit er nog een loper tussen ons. Ik vergeet aan te geven voorbij te willen en de andere hond valt uit naar Thommy (mijn schuld). Maar Thommy kan het niet schelen en we lopen door. Midas komt dichterbij en ik geef dit keer aan in te halen. Maar Thommy wil niet en valt bijna weer stil. Race gewonnen denkt hij, dus heel snel Thommy erachter gehouden en het tempo op Midas en zijn baas aangepast.

Uiteindelijk worden ingehaald door een nog snellere loper en we Thommy zet nog meer bij. Ik voel mijn ribben steken. Mijn billen verzuren. Mijn kuiten branden. Mijn ademhaling is oppervlakkig en brandend. Maar we komen op het laatste stuk. Thommy gaat nu echt op zoek naar zijn baas en dreigt de verkeerde kant op te gaan. Zijn baas ziet dat en roept hem. Thommy zet nog meer bij en we vliegen als een straaljager over de finish.

Ik heb heerlijk gelopen. Mijn enkel heeft het gehouden en heb zelfs de dag erna geen last behalve wat stijfheid. We hebben een 10e plek met 13.09 kilometer per uur. Maar Midas heeft 16.65 gelopen, en dat hebben we bijgehouden de hele wedstrijd. Dus als je de start eraf trekt komen we ook rond de 16.5 uit. Op het klassement zou dat een derde podiumplek opleveren. We hebben het niet gelopen en het is ook niet belangrijk, maar even indicatie.

Ik heb genoten van een rondje vliegen met mijn favoriete ras en een schitterende hond. Ik heb vandaag de nodige spierpijn om het aan te tonen. Met veel plezier kijk ik terug op een geslaagde wedstrijd! Foto's volgen later vanavond

Iets later dan beloofd maar hier nog de foto's.

Foto's door Edward Veldkamp.

Thommy begon al te rustig dus ik voelde het al aankomen..



Je ziet het bij deze echt al dat hij het in zijn kop heeft.



En zijn omdraai.



Hier nog steeds wat twijfelachtig maar wel met een aardig strak lijntje. Foto's Harold Meerveld









Hier een zeer gefocused op het neerzetten van mijn voeten hihi. Lijn staat hier volledig strak. Foto Peter Gubbels



En dan zit je er doorheen - foto Edward Veldkamp

 

Wat leuk dat je ook met Charlie begonnen bent, lukt het een beetje??
Ik draag inderdaad schoenen met meer profiel. De meeste crossers lopen op een bepaald typen schoen voor trailrunning (off road). Ik zelf heb schoenen van saucony, maar veel lopen er op schoenen van salamon. Google is op 'trailschoenen' zou ik zeggen, dan snap je denk ik wel wat ik bedoel.
Je gaat dan inderdaad merken dat je meer grip hebt en heel moeilijk nog valt.

Ik zal even een beetje een wedstrijd proberen te schetsen voor je. De wedstrijd begin altijd bij de inschrijving en soms een dierenarts controle. Zonder dierenarts controle laten de meeste de honden in de auto of buiten om gedonder naar elkaar in de rij te voorkomen.

Ja de honden zijn druk en sommige honden worden reactief van de spanning. Sommige honden zijn van nature al reactief en anderen kunnen alleen niet bij bepaalde honden ( dit is vaak onderling wel bekend, en de baasjes houden dan genoeg afstand van elkaar).

De honden dienen op het wedstrijdterrein altijd aangelijnd te zijn. Maar reactieve honden worden vaak ook op afstand gehouden van andere honden. Iedereen geeft elkaar indien mogelijk en nodig wel de ruimte. Over het algemeen is er buiten de wedstrijden om niet heel veel aan de hand en de meeste honden kunnen dan gewoon bij elkaar.

Het wordt pas spannend bij de start. Dan zie je dat er vaak mensen veel te dichtbij elkaar gaan staan en al veel te vroeg bij de start zijn. De honden gaan zich dan opwinden door de andere en als dit te lang opbouwt kunnen zelfs de meest lieve honden reactief worden. Dus als je bijvoorbeeld een hond als Shadow neemt, hij is reactief, dan houdt ik hem ook weg bij de start. Dit totdat we ongeveer moeten en dan zorg ik dat ik ongeveer een minuut heb tot we mogen starten dus dat we eigenlijk nauwelijks in de drukte zijn. Zo kun je dit zelf al wel voorkomen. Als je vraagt aan andere om jouw hond de ruimte te geven wordt dit 99 van 100 keer ook gewoon gedaan. Natuurlijk heb je soms dat het even niet helemaal goed gaat, dan wordt er wat geblaft en dan is het klaar. Iedereen zit er wel bovenop.

Eenmaal gestart zijn de meeste ervaren hond zo gefocused dat ze niet meer op of omkijken naar andere honden. Bij het inhalen wordt er aangegeven met 'trail' en dan worden beide honden als het goed is indien nodig kort gehouden en gaat het team wat wordt ingehaald even aan de kant. Bij de finish zijn bijna alle honden zo kapot dat ze niet meer op of omkijken naar andere honden. Wel wordt opgelet of dat er geen andere hond bij een reactieve hond uit de bak komt drinken.

Je hebt dus wel een groot deel zelf in de hand of je hond rustig blijft en met de rest meegaat. Gewoon je hond uit de grootste drukte houden en een beetje op afstand als je denk dat het nodig is. Maar ik weet niet waar je woont Angelique maar anders kun je best een keer komen kijken bij een wedstrijd

 

Ik denk dat je in de kalender van dit jaar even de pagina moet verversen (f5), want dit jaar hebben we geen wedstrijd in Hilversum (deze is juist verschoven naar volgend jaar januari). Dit jaar is er alleen nog een wedstrijd in Spaarndam (vlakbij Amsterdam) en Havelte.

Volgend jaar is waarschijnlijk de wedstrijd op 17 januari (pagina verversen ). Maar dit is wel onder voorbehoud (heeft te maken met vergunningen enz.). Dus als je dan kunt meedoen zou het heel leuk zijn.

Je kunt gewoon kiezen tussen de verschillende afstanden. Daar ben je vrij in. Ik zelf loop altijd de korte bijvoorbeeld. Als je wilt kan ik je ook wel een beetje op weg helpen als je naar de wedstrijd komt, het een en ander nog uitleggen. Meestal wordt je op je eerste wedstrijd namelijk overrompeld door alle indrukken hihi.

Maar leuk dat je mee wilt gaan doen!!

@ Dobry ja de laatste zegt inderdaad heel erg veel. Achteraf ook erg om moeten lachen!

 

In Losser worden er inderdaad ook eens per jaar een wedstrijd georganiseerd alleen niet door canicross Nederland. Wel een keer meegedaan maar het is vanaf Rotterdam wel een heel eind weg, maar zeker een mooi parcours. Wie weet aankomend jaar! Zal ook een beetje aan mijn werkrooster liggen.. Rijbewijs heb ik deze week gehaald dus dat maakt het in ieder geval wel een stuk makkelijker om er te komen.

 

Jullie zijn zo te lezen goed bezig, leuk!

De funrun is een afstand waar plezier voorop staat. Deze is rond de kilometer lang. Bij de funrun lopen vaak nieuwe teams, honden die herstellende zijn van een blessure of honden die niet verder mogen lopen door bijvoorbeeld leeftijd. Zo heb ik dit jaar de funrun gelopen met een andere hond. We vormden op dat moment een nieuw team dus was de funrun een leuke afstand. Ook met Shadow een keer gelopen omdat hij herstellende is van een blessure natuurlijk.

Je kunt zelf beslissen wat je wilt doen. Zowel de korte als de funrun zijn goed te doen als eerste wedstrijd. Je hoeft trouwens echt niet bang te zijn dat je tussen alleen maar ervaren lopers terecht komt. Heel veel mensen doen gewoon mee omdat het leuk is en absoluut niet om te winnen. Iedereen is er erg vriendelijk naar elkaar en ze zullen jou echt niet raar aankijken. De meesten zullen zelfs extra hun best doen om jou de weg wijs te maken en te helpen als dat nodig is. Maar als je een keer komt en je laat dit even weten wil ik dat best doen hoor. Vind ik, net als anderen, alleen maar leuk om weer een nieuw team te zien verschijnen met dezelfde hobby.

Ben alweer bijgelezen.
Heerlijk je verhalen
Ik reageer niet veel maar lees nog steeds graag mee!!

 

Alleen maar leuk, ook de stille lezers

 

Ik vind het echt mooi om zo te kunnen volgen
En je foto's zijn ook geweldig

jeetje wat kan jij ontzettend beeldend schrijven, ik zat helemaal in je verhaal!

erg knap wat jij met je eigen hond maar zeker ook met een "leen" hond weet te bereiken.
een hond van een ander lijkt me veel pittiger, puur omdat je er niet zo'n band als met je eigen maatje mee hebt (hoe lief, leuk en geweldig een andere hond ook is begrijp me niet verkeerd).

knap van jullie en ik wil je topic graag volgen!

 

Bedankt voor je lieve reactie.
Met een andermans hond lopen is zeker wel een dingetje. Voor sommige honden maakt het niet uit met wie ze lopen en andere moet je net de goede knoppen voor weten in te drukken. Maar dat maakt het ook wel weer leuk.

Aanstaande zondag is er weer een wedstrijd in Spaarnwoude. Ook dit keer mag Shadow nog niet lopen, dus ik loop nogmaals met Thommy. Dit keer haal ik hem thuis op en gaat hij echt een dagje met mij mee. We startten achter een andere ridgeback, een bekende van Thommy. Zover ik dat nu kan voorspellen is er dan geen twijfel over mogelijk dat hij dan in een keer doorloopt. De ridgeback voor ons heeft vorige week zo'n 17.5 km/h gelopen en als Thommy daar achteraan gaat jagen kunnen we zomaar een mooie tijd neer gaan zetten. Volgende week kunnen jullie weer een verslag verwachten dus.

Ik ben inmiddels in mijn laatste week rust aangebroken. Vanaf volgende week mag ik weer beginnen met opbouwen zonder tape en weken rust na een rondje. Shadow mag nu weer beginnen met opbouwen. Dus na de wedstrijd volgende week ga ik weer met Shadow opbouwen en lopen we hopelijk 4 weken erna de laatste wedstrijd van het seizoen samen.