Pup wordt aggresief

 @ dogmaster: Ik wil even aanvullen dat het aanleren van loslaten veel sneller gaat als je hond iets los laat en een koekje krijgt dan dat jij het voorwerp uit de mond gaat nemen, het duurt dan veel langer voor dat de hond snapt dat die zelf het voorwerp los moet laten. 

 

Niet mee eens mijn honden kennen binnen no time het woordje los

 

Als de pup niet in mijn nabijheid is dan ga ik naar de pup ,een bekje heb ik zo open (is nog maar een pup ) Hoeft niet eens te trekken hup woordje los eraan koppelen en dan belonen binnen no time hebben mijn honden dat door  Ik heb nog nooit angstige honden of wantrouwende honden in mijn leven gehad ,sterker nog mijn honden zijn dol op me

 

Ik begin al met dag 1 dat ik een pup in huis heb met opvoeden .

Dus ik begin niet het woordje los te leren als ze volwassen zijn

 

bij mijn honden precies zo

 

Ik doe het ook op die manier anders had dat beest allang dood geweest. Ze is het gewend dat ik m'n vingers in haar bek steek en alle plekjes daarin check als ik vermoed dat ze iets heeft.

Dingen met de bek onderzoeken en nieuwsgierig naar vanalles en nog wat is gewoon pup-eigen.

 

Ieder hondje (en baasje) 'zingt' zoals het gebekt is. Er is dus niet zoiets als een standaard remedie om dingen uit de bek te trekken te adviseren. Los van eventuele risico's op de vertrouwensband schaden, een hond onzeker te maken (omdat ons gedrag onverwacht/onvoorspelbaar is), of dat een pup of hond uit verdediging 'agressief' wordt, zoals in het startbericht!, loop je ook het risico gedrag te creëren waarbij de hond er een sport van maakt zo snel mogelijk verboden 'waar' naar binnen te slikken (met allerlei risico's tot gevolg). Vaak ontstaat de sport zo snel mogelijk naar binnen proppen juist doordat er te vaak wat uit de bek getrokken is. Net zoals een hond die uitdagend om je heen danst met een slipper het reuze grappig vindt als je achter hem aan komt.

 

Tja, het uit te bek trekken zal dan werken in sommige karaktercombinaties ... maar om dat nu standaard te gaan adviseren....

 

Het gaat hier om een pupje. Op de vorige pagina las ik bericht (naam schrijver even kwijt) om een pup het gewoon spelenderwijs aan te leren. Pakt de pup wat in z'n bek om te showen, toon interesse (heej wat voor leuks heb jij daar laat eens zien?), laat het bij je brengen door nieuwsgierige houding en ruil het om voor een eigen speeltje. Mooie gelegenheid om ook meteen het woordje los te oefenen. Zo creëer je een hond die graag dingen met je deelt en dus nog leert apporteren ook.

 

Andere suggestie, of ben je bovenstand stadium al voorbij en is het al vaker een 'krachtmeting' geworden, ga dan buiten deze 'krachtmeting' is om oefenen met ruilen en los. Dus niet met iets wat en in situatie die het verdedigen waard is, maar gewoon speels met andere minder 'waardevolle'

buit. Twee speeltjes (elk een)  en omruilspelletje spelen maar. Ik die van jou dan jij die van mij en andersom, hoe leuk is dat. Zo krijg je een hond die graag dingen met je deelt zonder machtstrijd.

 

Heeft je hond het ruilen en los nog niet onder de knie, voorkom dan dat je pup/hond bij 'gevaarlijke of kwetsbare' dingen kan en toon nul interesse in hetgeen hij heeft 'gescoord'. In dat geval deed ik wel aan de andere kant van de kamer gaan zitten opgaand in een speeltje wat ik vond en echt veeeeeel leuker was. Nieuwsgierig naar mijn buit kwam ze kijken en als ze het niet meer kon houden van nieuwsgierigheid en hebberigheid dan gaf ik haar mijn speeltje en liet ze haar gestolen 'waar' uit zichzelf vanzelf los. Begeleid met commando 'los' op het exacte moment dat ze losliet.

 

Geen snoepjes of beloning, maar gewoon de fun van samen de buit delen.

 

nb Ik had een 3e hands ondervoede hond die werkelijk alles vrat wat los en vast zat. Heb zelf in beginsel de 'fout' gemaakt van uit de bek trekken en dit resulteerde in het vreten van stenen, papier, eikels, bril, zakmes, etc. Het roven en 'slimmer' willen zijn werd haar eerste levensbehoefte. Gelukkig zag ik in dat mijn gedrag haar gedrag triggerde en heb ik het tij kunnen keren. Er zijn nu eenmaal honden die het spelletje 'snelste en slimste' tot een uitdaging van formaat maken. Dus aan mij de taak om gewoon slimmer te zijn, want sneller zou ik zeker niet worden 

 

En voor degene die roepen ik heb niet altijd snoepjes en speeltjes bij de hand.... nee, dat hoeft ook helemaal niet. Alles valt en staat met een juiste aanleerfase en onderhoudsfase, dat kun je gewoon thuis doen terwijl je lekker samen aan het chillen bent. Doe je het goed, dan kun je op straat volstaan met een 'los'  of een 'oooh wat leuk, laat eens zien'. Voort wat hoort wat hou je geen leven lang vol in een relatie in allerhande situaties. Het gaat om vertrouwen, balans en samen fun 

 

dat is wat ik bedoel, we zitten hier op een forum en moeten een veilig advies geven, negeren wat een hond aangeeft kan voor heel veel problemen later zorgen. En waarom ook, het is juist mooi om met elkaar te communiceren.

 

Ik heb zelf ervaren toen iemand een blikje hondenvoer met rattengif in de tuin gezet had en Lola daarmee in haar bek aankwam, om het te gaan opeten meteen loste toen ik dat zei. En dat was alleen maar omdat ik haar vertrouwen gewonnen had, anders had ze zich iets lekkers nooit laten afgeven. En ik heb dat aangeleerd met ruilen, had ik dat anders aangepakt, had ik haar vertrouwen niet gehad en had ze nooit zomaar gelost. Lola was een hond die dan uitgevallen was en haar bezittingen verdedigd had, ze was geen doetje dat zich alles liet doen.

 

De ene hond is de andere niet.

 

Ben je niet van mening dat je de eerste 8 weken de natuur zijn ding moeten laten doen? zonder teveel menselijke bemoeienis.

 

Helemaal mee eens !

Vind het wel een beetje raar om te lezen dat relatief veel mensen bang zijn dat een pup later een bange hond wordt omdat je zijn bekkie opentrekt als iets in zijn bek heeft dat niet mag...

 

Het is een hond he, geen mens.

 

Het is de manier waarop het gebeurd ,

Als een pup onder een kast schiet ,moet je gewoon voorzichtig te werk gaan ,

Bij een mens kan je zeggen ,doe ff je mond open ,dat is niet iets om bang van te worden .ik heb ook nog nooit een mens onder een kast zien schieten met een papiertje in de mond .

 

Nee? ik wel.

 

Waren wel vaak mentaal gehandicapten, maar goed: biologisch gezien zijn dat ook mensen he.

 

Natuurlijk ,lieten ze goed los ?

 

Je wil het niet geloven??

Kan het niet zijn dat je pup een beetje angstig is? Ergens weet de pup misschien wel dat het niet mag, en ik weet natuurlijk niet hoe ts reageert, boos er achter aan lopen bijv. , dus dat dan de pup een veilig onderkomen zoekt en onder de kast kruipt. Als je dan ook nog zelf half onder de kast kruipt dan kan dit dreigend overkomen en verdedigd de pup zichzelf door te bijten want wil geen straf. Als je pup dus angstig is als hij ergens onder duikt dan zal je hem anders moeten benaderen en er voor moeten zorgen dat je je pup overtuigd dat je hem geen kwaad wil doen. En idd probeer te voorkomen dat je pup iets pakt. Ga oefenen door bijvoorbeeld een koekje op de grond te leggen en foei te zeggen als hij het wil pakken, eigen het koekje toe. Als je pup wacht en dan commando geven dat hij het mag pakken. Als hij dit onder de knie hebt kan je het gaan uitbreiden door op de bank te gaan zitten en koekje te laten vallen op de grond. Voor dat je pup het wil pakken zeg je weer foei (of nee of hey ofzo) eventueel zet je je voet erop of ervoor. Gaat je pup weer netjes wachten dan mag hij het hebben. op deze manier leer je je pup dat hij alleen op commando iets mag pakken en heb je zelf wat meer tijd om weer iets van de grond te pakken als je iets laat vallen wat hij niet mag hebben. En idd ruiken voor een snoepje als hij al iets heeft gescoord is ook een goede.

 

precies, het is een hond, daarom zou je als mens rekening moeten houden met wat de hond in zijn taal probeert aan te geven. Dat de pup gromde had al niet gebeurd als hij zich niet bedreigd voelde.

 

Het gaat niet perse om dat bekkie opentrekken, maar om hoe de pup zich daarbij voelt. Aangezien deze pup wegkruipt en gromt, geeft dat aan dat hij afstand will, hij je nog niet vertrouwd. Vandaar dat je als je de pup dingen wil leren dit beter op een manier kan doen waarbij de pup zich niet bedreigd voelt.

Stel de pup pakt iets wat niet mag, dat dat niet mag weet hij nog niet, dat moet hem allemaal nog geleerd worden. Als je dan als pup geen idee hebt dat je iets doet wat niet mag en er komt ineens iemand op je af, doet je bek open en roept met flinke stem: los.  Dan kan het gebeuren dat hij schrikt, en je een raar onbetrouwbaar wezen vindt. Gebeurd dat een paar keer zo, zou het kunnen dat de pup gaat grommen (wat in hondentaal betekend, hou afstand, ik heb ruimte nodig)

 

zie ook de uitleg van Petra, zij heeft het goed omschreven

 

Ik vind er niets mis mee als een pup van je schrikt, zolang het maar een stabiele hond is als hij/zij volwassen is.

 

Heb vaak genoeg gehad dat mijn pup van mij schrok (gaat vrij makkelijk, want bepaalde puppies schrikken overal van) maar het is nu een erg stabiele hond, en mijn hond houdt erg veel van mij (al is dat misschien al een vorm van vermenselijken).

 

Hier geef je een goed punt aan "zolang het maar een stabiele hond als hij/zij volwassen is"

 

Een stabiele hond krijg je oa door samen te werken aan een vertrouwensbasis.

Niet ieder ras is en regeert het zelfde.

Bij mijn aussie kon ik als pup best  zijn bek optrekken en spullen eruit halen en boos worden en laten schrikken zou hem totaal niet geboeid hebben.

Terwijl als ik dat soort grappen bij m'n collie zou uithalen dan had ik nu echt een probleem.

 

Ieder doet het op zijn eigen manier en waar hij zich prettig bij voelt.

Ik voel me niet prettig bij om op die manier met mijn honden om te gaan en daar is niks vermenselijke bij.

Leren naar je hond te kijken en op die manier met elkaar te werken en dat werkt bij iedere hond weer anders.

Een hond leert van ervaringen goede en slechte door dit soort handelingen te doen kan het ook een slechte ervaring worden met alle gevolgen van dien.

Zal zeker niet de eerste herplaatser zijn die op die manier benaderd en opgevoed is en nu een bijter is geworden.

 

Mijn standpunt is begin van dag 1 op een leuke vrolijke manier met trainen met je hond zo versterk je de vertrouwensband en voorkom je al een hoop problemen door dat ze al snel bepaalde commando's spelende wijs hebben geleerd.

Elke kees als je hond iets pakt, pakt jij het af. Op zich een logische reactie, maar zo zorg je er voor dat het een strijd wordt. Het voorwerp wordt belangrijk en dus zal je pup het verdedigen. 

 

Hoe kan je dit voorkomen, 2 manieren.

De eerste, uiteraard zo veel mogelijk belangrijke spullen weg bergen, maar stel dat hij wat heeft, gewoon negeren. Als jij het negeert,mwirdt het ook niet belangrijk en zo hieft je hond het ook niet te verdedigen.

De tweede, stel dat hij iets heeft wat niet handig is, lak een super lekker stuk kaas of gedroogde kip of zo iets en ruil. Geef het voertje, je hind zal het verbodene loslaten en zo kan je het pakken. 

Je kan je hond, als hij op het verbodene zijn poot zet, een paar voertjes geven en even een stukje van die plaats gooien, zodat je hond zelf weg loopt van het verbodenen. Dan kan je dat rusitg pakken.

 

Voorkom dat het een strijd wordt.

 Tja, ik heb een schotse collie, die zijn heel erg gevoelig. Als dat bij haar was gebeurd, had je een hond die zijn baas absoluut niet meer vertrouwde.

 

En een hond is niet gelijk elke andere hond he.

En een situatie is niet gelijk elke andere situatie he.

En een mens is niet gelijk elk ander mens he.

En een hond-mens combinatie is niet gelijk iedere andere hond-mens combinatie.

 

Wat wel in iedere situatie onveranderd hetzelfde is zijn de basis leerprincipes. Met dat streepje voor kun je je voordeel doen! Waarom een strijd aangaan als dat ook prima zonder kan, waarom het riscio lopen dat jouw ene pup toch net niet als stabiele uitgroeit, waarom...?

 Een bange hond?

 

Nee hoor, je krijgt alleen een strijd met je hond, daar wordt je als mens moe van. Ik hou wel van makkelijk als het kan. Gewoon ruilen, of er geen aandacht aan besteden.

 

De grap is, dat ze er steeds bewijzen zijn, dat honden veel meer op mensen lijken dan we eerst dachten. Al willen sommige dat nog steeds niet inzien.

 Ook daar is veel onderzoek naar gedaan. Een hond die geen menselijk contact heeft gehad tot 8 weken, blijft zijn leven lang bang voor mensen! 

 

Het boek: dit is de hond van Bradshaw is een aanrader!