Racistiche hond

"  

Naast dat honden niet kleurenblind zijn, wat al is uitgelegd, zien mensen die kleurenblind zijn ook gewoon contrasten dus het verschil tussen lichte en donkere tinten
Daarbij komt natuurlijk dat honden niet alleen zien dat donkere mensen er anders uit zien dan blanke mensen, ze ruiken ook anders en hebben vaak andere klanken in hun stemmen. "

Anneloes, Fleece addict

Wat?

Afhankelijk van welke cuisine er op dagelijkse basis wordt genuttigd kan dat kloppen  specerijen etc. Hebben invloed op de lichaamsgeur... Maar iemand die geboren is in Turkije of Nigeria of waar dan ook en nu dagelijks trouw zijn aardappels, groenten en vlees wegstampt zal dan weer niet anders ruiken puur omdat die op een ander stekkie aarde is geboren 

Hahaha...ja, super slecht hahaha In de winter zijn de blanken goed en in de zomer slecht (bruin...door de zon...).

NEE, natuurlijk zeg ik dat niet.

Zal proberen dit dudelijker uit teleggen:

Honden kunnen schrikken als ze iets niet kennen zoals een pet of iets vreemd/onbekend en nav blaffen....dit kanje aan de soort blaf horen.

Als een hond "iemand" (= mensen/ honden/ levende wezens) NIET mag dan bemerkt die iets aan wat mensen (baas) meestal niet opmerken.

Voorbeeld: Iemand doet aardig maar "denkt" niet aardig, of is boos of....honden bemerken dit direct (werkelijke gevoelens). Kunnen ze zelfs ruiken (chemie) en meer zaken wat wij niet waarnemen.

Dus als een hond iemand niet mag kunnen wij wel denken als di toevalig blond is...oh, heeft hekel aan blonde....NEE, de hond merkt dingen op die wij niet opmerken. Is die ander donker kan je denken...oh komt omdat die donker is...NEE de hond merkt iets op wat niet klopt enz enz. WIJ proberen het ALTIJD te verklaren met wat WIJ waarnemen terijl honden veel meer warnemen dus is de conclussie niet atijd hetzelfde als vanuit de hond.   

@Yoop: ..... Hiermee gaf ik aan dat honden niet alleen naar donkere mensen blaffen.

Tevens gaf ik aan dat je blaffen en blaffen hebt. Schrik omdat je iets niet kent of vertrouwd en blaffen vanuit niet mogen.

Dank je Hannah voor het verduidelijken (had dat niet gezien, was druk aan het typen).

 We houden lekker de vaart er in hier, haha! 

Haha...lag in een deuk over je belevenis met je hond in America. Schitterend opgelost (humor). 

Wel mooi om te lezen allemaal. Iedereen heeft verschillende dingen meegemaakt en kijkt vanuit eigen ervaring ook anders tegenaan. 

Overal zit "wat waars" aan. Honden blijven verbazen.

Het lijkt me zeker van invloed of honden ervaring hebben met anders gekleurde mensen. Onze eerste hond, een asielhond van 1,5 jaar oud, was echt agressief naar donker zwarte mensen.

Dobby maakt het niet uit, maar die is opgegroeid in Den Haag, dus... wie weet?

Ooit liep ik met Mellow 's avonds over het onverlichte fietspad aan de andere kant van de sloot. Rondje van een minuut of 25, 30.

Er kwam wel licht van de straatlantaarns, de weg lag 2 meter hoger, dus echt donker was het niet.

Wij liepen links op het fietspad toen ons een man tegemoet kwam lopen. Man zonder hond, op onverlicht fietspad, 's avonds rond half tien. Volgens mij heb je daar dan niks te zoeken, aangezien je ook aan de andere kant van de sloot kunt lopen: langs de huizen met straatverlichting.

Mellow en ik gingen even aan de kant, gewoon omdat ik dat altijd doe, ongeacht tijdstip of passant.

Terwijl we elkaar passeerden keek zij naar de man in kwestie en volgde deze ook echt. Niet blaffen, maar alleen kijken. Ik ben gewoon doorgelopen, heb even omgekeken om vervolgens weer links te gaan lopen. Denk dat ze zeker 5 minuten overdwars heeft gelopen, ze MOEST en ZOU deze persoon in de gaten houden. Daarna keek ze nog een paar keer om. 

Het was duidelijk dat ze de persoon niet vertrouwde en ergens gaf me dat wel een veilig gevoel.

Mellow haar blaf naar mensen is heel wisselend: onzeker (groot persoon met pet en zware stem), 'woest' (buurman die onder de carport staat omdat hij zijn eigen voordeur open moet doen, we delen de carport). Als ze iets niet vertrouwd, zoals die wandelaar op het donkere fietspad dan blaft ze dus juist niet, dan zie ik aan haar blik, haar houding dat ze het niet vertrouwd.

Kleur maakt mijn honden niks uit,al zijn de mensen verkleed als clown,ze vinden alle mensen leuk. 

Ik vraag mij wel eens af, honden die op gekleurde mensen reageren,reageren ze dan op die mensen of op bepaalde signalen die de baas uitzendt?

Obi doet dat omkijken naar sommige mensen inderdaad ook. Hij is heel alert vergeleken met Lobbes. Houdt altijd veel in de gaten. Er zijn hier ook twee indonesische mensen die bang zijn voor em. En dan sneller gaan lopen, zenuwachtig omkijken en in hun eigen taal wat zeggen en soms wijzen. Dan heb je aan Obi geen goede want dan snapt ie je gedrag niet en wordt je heeeel goed in de gaten gehouden. Dan denken die mensen dat Obi ze op wil peuzelen ofzo terwijl hij niet eens gromt of blaft. 

Ik heb ook eens iets grappig gezien, we zaten op een terrasje met onze hond en er kwamen andere mensen met een mopshondje naast ons zitten. En dat was een superlieve hond, ook nog redelijk jong. Uiteindelijk kwam er een groepje buitenlanders voorbij, donkergekleurd.  Hij begon te blaffen, grozen en spartelen om bij hun te raken!! Mijn vriend tegen die mensen: Ga je hem zelf vertellen dat hij ook zwart is? En het was inderdaad een pikzwarte mops ^^! Dus het was eigenlijk nog wel grappig om te zien ^^!

Mijn hond heeft ( voor zover ik weet ) geen racistische trekjes. De Friese Stabij van mijn buurvrouw daar integen wel. Als pup had hij daar al last van, de eigenaren vinden het erg vervelend, hebben ook vrienden met een donkere huidskleur dus is nooit opgefokt. Wybe ( zo heet de hond) slaat aan als hij een vrouw met een hoofddoek of een donkere man of vrouw over straat ziet, op het veld als hij los is moet hij goed in de gaten gehouden worden want het kan zelfs gaan tot aanvallen. Heel erg. Naar blanke mensen is hij erg lief en die kunnen ook alles met hem doen. Ik blijf het vreemd vinden hoe het kan dat hij daar zo'n last van heeft. Want voor zover wij weten is er nooit iets negatiefs gebeurd. 

Wat de boer niet kent...

Obi kwam laatst mensen in carnavalskleding tegen dat moest ie ook even goed bekijken.

Het hoeft niet, maar het kan wel. Als de rollen eens omgedraaid zijn en ik me ergens rot van schrik, dan gaat er geen seconden voorbij voordat Winter er tegen staat te tetteren - of dat nu een persoon, vleermuis of (zoals gisteren) de televisie is. Die voelt dat direct en speelt er op door. Dus het kan echt wel dat wanneer de baas doodsbenauwd is voor mensen met een andere huidskleur (wat een leven zul je dan hebben...) de hond de baas 'bijvalt'.

Dus om te zeggen dat het per definitie niet waar is... Nee. Maar het zal niet bij iedereen de oorzaak zijn.

Wat ontzettend leuk om te lezen allemaal, echt heel leuk. 

Wat leuk Mellow dat jij bij je hond ook het "soort" blaf verstaat.

Ik geloof dat de redenen net zo verschillend kunnen zijn als de situatie en hond, dus dat ieder met zijn eigen ervaring ook andere dingen meemaakt.

Ik heb zelf wel dat als mijn hond iemand niet moet (dus geen schrik of onbekend reacties) dan kan ik er donder op zeggen dat er iets niet pluis is.

Ahahaha Moonske.....haha....het zal maar een witte hond zijn.....

Even een samenvatting van de eventuele oorzaken die nu genoemd zijn.

- Gebrek aan socialisatie (onbekend met de verschillende huidskleuren)

- De hond voelt bij de donkere/andere persoon aan dat hij zei bang is, of iets slechts wil doen

- De hond voelt bij de baas aan dat hij bang is en reageert daar op

- Donkere mensen ruiken anders en het contrast is anders voor honden, waardoor vreemd (misschien hoort dit ook bij gebrek aan socialisatie)

- De hond heeft een nare ervaring in het verleden gehad met een donker persoon (wat natuurlijk voor alles geld waar de hond een nare ervaring mee heeft gehad)

Als ik iets vergeten ben hoor ik het graag.

Nu ik dit zo bekijk en beredeneer zou ik denken dat het bij Gruul vandaan komt bij gebrek aan socialisatie, en dat hij ook voelt dat mijn vriend toch wel een beetje bang is.

Die vriend kun je vergelijken met het karakter uit "the green mile" groot, donker, maar als er een muisje doodgaat dan is hij verdrietig. Een schat van een jongen dus.

Voor alle situaties geld dat de hond zich niet op zijn gemak voelt.

Nu lees ik veel verhalen van mensen waarbij de hond net zoals Gruul doet. Hij gaat van zich af blaffen. Ik lees er geen waarbij de hond bang wegkruipt. Ik merk bij de hond die wij als pup hebben dat ze sneller bang wegkruipt voor iets onbekends dan dat ze gaat blaffen. Waardoor ik enigszins een vraagteken zet bij het socialiseren gedeelte (puur uit eigen ervaring en dat mijn hond eerder bang zal worden dan van zich af gaat blaffen met een onbekend iets). Iedere hond reageert natuurlijk anders op onbekende dingen die niet aan bod zijn gekomen tijdens het socialiseren (omdat men er niet bij stil stond, of iets waar je zelf gewoon ook niks aan kan doen) Maar ik vind het wel typisch dat ik dus geen bange honden ben tegengekomen in de reacties. Alleen honden die gaan beschermen/blaffen. Dat zet mij nu ook nog even aan het denken.