Ja, dit zijn altijd wel lastige dingen, helemaal vanaf een computerscherm en van een hond die je niet kent.
Tijdens de puppytijd van Taika hebben we 2x de 'fout' gemaakt om op haar geblaf in te gaan waardoor we 2 weken lang met een blaffende hond 's nachts hebben gezeten
En echt, dat was niet omdat ze bang was, of omdat er iets aan de hand was; het was puur toeval en haar blaf had reactie! "wooooeehoeee, dat doen we nog een keer!". Mjah.... Na die 2 weken ook noooooit meer wat gehoord 's nachts, behalve als het echt nodig was (diarree, etc.).
Maar goed, dan ken je de hond dus, weet je wat je wel en niet kunt doen (karakter-afhankelijk) en in dit geval was negeren de oplossing. Maar wie weet is er wel iets aan de hand, en dan is negeren dus niét handig.
Stress blijft bij een hond trouwens vrij lang in het lichaam; echt dagen, dus het zou heel goed kunnen dat oud en nieuw nog wel degelijk meespeelt.
Terug naar het begin is denk ik inderdaad wel een goed plan. Niet té veel aandacht geven, want ongewenst gedrag sluipt er heel snel in, maar wel die veiligheid bieden van 'er zijn'.
Succes!


Reageren


wel toevallig dat het namelijk altijd goed gaat en nu met deze tijd juist fout. Hem alleen in de woonkamer is dus geen optie.. hij krabt alle verf van de deur en blaft wederom de boel bij elkaar.. hem net uitgelaten en weer in de bench gedaan, dat gaat tot op heden goed. Als hij nu gaat blaffen, ga ik weer beneden slapen en beginnen van af morgen weer helemaal opnieuw met het leren alleen te slapen. Nog even denken of ik kan op een luchtbed beneden ga slapen of dat we met de bench gaan slepen.. 